การปริวรรตและวิเคราะห์นิทานพื้นบ้านอีสานเรื่องทำท้าวเสื้อเน่าฉบับวัดอโนดาต จังหวัดอุบลราชธานี

Text Transformation and I-san Folktale Analysis : “Taosaunao” From the Manuscript of Wat Snodat, Ubon Ratchathani

Name: สุรนี แก้วกลม

keyword: นิทานพื้นบ้านอีสาน

; ลำท้าวเสื้อเน่า

; วัดอโนดาต

Abstract: การปริวรรตและวิเคราะห์นิทานพื้นบ้านอีสาน กรณีลำท้าวเสื้อเน่า ฉบับวัดอโนดาต บ้านหนองแดง อำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี เป็นการปริวรรตนิทานพื้นบ้านจากอักษรธรรมอีสานมาเป็นอักษรไทยปัจจุบัน แล้วศึกษาวิเคราะห์สารัตถุที่ปรากฏในนิทานในเชิงคติชนวิทยา เพื่อส่งเสริมอนุรักษ์และเผยแพร่นิทาน จากการศึกษาพบว่า ลำเรื่องท้าวเสื้อเน่ามีจุดมุ่งหมายสูงสุดคือมุ่งสอนให้คนในสังคมอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข โดยมุ่งสอนผู้มีหน้าที่ปกครองบ้านเมืองต้องปฏิบัติตนตามฮีตคลองแต่โบราณ กล่าวคือต้องรักษาศีล หมั่นทำบุญให้ทาน มีความเมตตา และยุติธรรมต่อพลเมือง นอกจากนี้ยังมุ่งสอนให้บุคคลยอมรับในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นว่าเป็นผลกรรมที่ติดตามตัวเองมาแต่ชาติปางก่อน นิทานเรื่องนี้ใช้การประพันธ์ในรูปกลอนหรือโคลงสาร ไม่เคร่งครัดในด้านฉันทลักษณ์ คำที่นำมาใช้ส่วนมากเป็นคำภาษาอีสาน ซึ่งเป็นคำง่าย ๆ แสดงความหมายตรงไปตรงมา ตัวอักษร และอักขรวิธี อักษรธรรมอีสานซึ่งมีลักษณะเหมือนกับรูปแบบอักษร และอักขรวิธีที่ใช้ในการประพันธ์นิทานพื้นบ้านเรื่องอื่น ๆ ในด้านคุณค่าของสังคม นอกจากจะมุ่งสอนและบอกแนวทางการปกครองแก่ผู้ปกครองเมืองแล้วยังสะท้อนให้เห็นถึงพื้นฐานอันมั่นคงทางวัฒนธรรมท้องถิ่น อันได้แก่ ความเชื่อ ขนบธรรมเนียมประเพณี ความมุ่งมั่นในการกระทำความดีซึ่งจะมีผลต่อความสุขหรือความทุกข์ทั้งในโลกนี้ และโลกหน้า ตลอดจนการเป็นมิตรแท้ที่ดี (เสี่ยว) ต่อกัน รวมทั้งการแสดงความมีน้ำใจในการต้อนรับแขกผู้มาเยือน ซึ่งหมายรวมถึงการขออนุญาต การสั่งลา และการอวยชัยให้พรแก่ผู้น้อยหรือผู้จะจากไปให้พบแต่ความสุขศรีสวัสดิ์ อันเป็นพื้นฐานที่ทำให้สังคมชาวอีสานอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข A study, “Text Transformation and I-san Folktale Analysis : a Case Study of Taosaunao Text from Wat Anodat, Ban Nongdaeng, Trakanphutphon district, Ubon Ratchathani” aimed to change the text written in I-sam Dhamma script to modernday Thai one, to analyze the contents of the tale, to preserve and disseminate the tale a well as to study it from a folktale perspective. The study found that the folktale in question aimed to teach humans to live together happily. It specifically taught the rulers to conduct themselves according to the tradition and customs : observing the Buddhist precepts, giving alms, being compassionate and fair to their subordinates. It also preached that individuals were required to accept their present status as being due to the previous deeds. On the writing style, the tale was composed in poetic style. However, prosody was not so strictly followed. The words used were I-san dialect, being simple and straightforward. Script and other characteristics found in this folktale were similar to those used in other folktales. As far as social value was concerned, the tale did not only teach and guide the rulers, it also reflected the stability of local culture, that is, belief, custom and tradition, determination to do good, good friends, generosity and hospitality, ways of greeting, taking permission, and wishing. All these were the strong foundation for and ideal I-san society.

มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ

Address: อุบลราชธานี

Email: info.lib@ubru.ac.th

Created: 2551

Modified: 2553-08-20

Issued: 2553-07-08

Issued: 2553-07-08

บทความ/Article

application/pdf

BibliograpyCitation : สารมนุษยศาสตร์. ปีที่ 4, ฉบับที่ 1 (ม.ค.-มิ.ย. 2551), หน้า 14-20

tha

©copyrights มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	สุรณี.pdf	563.89 KB	938	2026-05-26 18:16:01

ใช้เวลา

0.032464 วินาที