พฤติกรรมการบริโภคทองรูปพรรณของประชาชน ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่

The behavior of gold ornament consuming of the people in Amphur Maung, Chiangmai Province, Thailand

Name: พงศธร สิทธิทวีระ

keyword: พฤติกรรมผู้บริโภค

; ทองรูปพรรณ

; การบริโภคทองรูปพรรณ

; ผู้บริโภคทองรูปพรรณ

; เชียงใหม่

Abstract: การศึกษาวิจัยเรื่องพฤติกรรมการบริโภคทองรูปพรรณของประชาชนในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาถึงพฤติกรรมการบริโภคทองรูปพรรณของประชาชนในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ 2) เพื่อศึกษาถึงปัจจัยต่าง ๆ ที่มีอิทธิพลต่อการบริโภคทองรูปพรรณของประชาชนในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ในการวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยได้เก็บรวบรวมข้อมูลปฐมภูมิ จากแบบสอบถาม จำนวน 400 ชุด โดยสอบถามถึงพฤติกรรมการบริโภคทองรูปพรรณของประชาชนที่มีอายุตั้งแต่ 15 ปีขึ้นไป และมีภูมิลำเนาอยู่ภายในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ โดยแบ่งออกเป็นกลุ่ม ๆ ด้วยการใช้ขนาดเขตของตำบลเป็นเกณฑ์ในการแบ่ง ซึ่งสามารถแบ่งออกได้ 16 ตำบล สรุปผลการวิจัยได้ ดังนี้ ผู้บริโภคในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 30 ปีถึง 49 ปี มีสถานภาพโสด มีรายได้ระหว่าง 5,001 ถึง 10,000 บาท มีการศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรี และมีอาชีพเป็นพนักงานบริษัทเอกชน วัตถุประสงค์ในการซื้อทองรูปพรรณ ส่วนใหญ่ซื้อเพื่อใช้เป็นเครื่องประดับ ในส่วนของความถี่ในการซื้อ ส่วนมากผู้บริโภคซื้อทองรูปพรรณนานกว่า 3 ปีต่อ 1 ครั้ง และครั้งล่าสุดที่ซื้อคือนานกว่า 1 ปีมาแล้ว ส่วนโอกาสในการซื้อส่วนใหญ่แล้วไม่แน่นอน คือมีเงินเมื่อไหร่ก็ซื้อ ประเภทของทองรูปพรรณที่ผู้บริโภคซื้อมากที่สุดคือ สร้อยคอ ลักษณะการซื้อทองรูปพรรณส่วนใหญ่เป็นการซื้อชิ้นใหม่ สถานที่ซื้อคือ ร้านที่คุ้นเคยหรือซื้อเป็นประจำ ส่วนร้านที่ผู้บริโภคนิยมซื้อมากที่สุดคือร้านขายทองในบริเวณตลาดวโรรส ส่วนใหญ่ผู้บริโภคจะซื้อ 1 ชิ้นต่อการซื้อ 1 ครั้ง และมีน้ำหนัก 1 บาท (5.2 กรัม) ในส่วนของระยะเวลาที่ผู้บริโภคใช้เลือกซื้อแต่ละครั้ง ส่วนใหญ่จะใช้เวลา 21 นาทีถึง 30 นาที วันเวลาที่ผู้บริโภคซื้อทองรูปพรรณส่วนใหญ่จะนิยมซื้อแล้วแต่สะดวกในด้านการส่งเสริมการขายที่ได้ผลมากที่สุด คือ การลดตำแหน่ง จะมีประมาณผู้บริโภคใช้ในการพิจารณาซื้อทองรูปพรรณนั้น ส่วนใหญ่จะใช้ลวดลายเทียมแบบ ในการตัดสินใจซื้อแต่ละครั้ง ผู้บริโภคจะตัดสินใจด้วยตัวเอง โดยเฉลี่ยแล้วผู้บริโภคมีปริมาณทองรูปพรรณหนัก 2 บาท และสวมใส่โดยเฉลี่ยแล้ว 1 บาท 75 สตางค์ ปัจจัยด้านเพศ มีความสัมพันธ์กับวัตถุประสงค์ในการซื้อทองรูปพรรณ โดยเพศหญิงซื้อเพื่อเป็นเครื่องประดับมากกว่าเพศชาย ในขณะที่เพศชายซื้อเพื่อเป็นของขวัญมากกว่า ปัจจัยด้านเพศ มีความสัมพันธ์กับประเภทของทองรูปพรรณที่ซื้อโดยเพศหญิงซื้อสร้อยข้อมือ หรือกำไลตุ้มหู และจี้มากกว่าเพศชาย ในขณะที่เพศชายซื้อกรอบพระเครื่องมากกว่า ปัจจัยด้านเพศ มีความสัมพันธ์กับลักษณะการซื้อทองรูปพรรณ โดยเพศหญิงซื้อในลักษณะของทองเก่าไปเปลี่ยนลวดลายมากกว่าเพศชาย ปัจจัยด้านเพศ มีความสัมพันธ์กับสถานที่ที่ผู้บริโภคซื้อทองรูปพรรณ โดยเพศหญิงจะซื้อร้านที่คุ้นเคยหรือซื้อเป็นประจำมากกว่าเพศชาย ปัจจัยด้านรายได้ มีความสัมพันธ์กับวัตถุประสงค์ในการซื้อทองรูปพรรณ โดยผู้ที่มีรายได้มากกว่า 15,000 บาทซื้อเพื่อเป็นของขวัญมากกว่า ในขณะที่ผู้มีรายได้ระหว่าง 10,001 บาทถึง 15,000 บาท ซื้อเพื่อเก็งกำไรมากกว่า ปัจจัยด้านรายได้ มีความสัมพันธ์กับประเภทของทองรูปพรรณที่ซื้อโดยผู้ที่มีรายได้ระหว่าง 10,001 บาทถึง 15,000 บาท ซื้อแหวนและกรอบพระมากกว่าในขณะที่ผู้มีรายได้มากกว่า 15,000 บาท ซื้อสร้อยข้อมือมากกว่า ปัจจัยด้านรายได้ มีความสัมพันธ์กับความถี่ในการซื้อทองรูปพรรณ โดยผู้มีรายได้ต่ำกว่า 5,000 บาท และมากกว่า 15,000 บาท ซื้อนานกว่า 3 ปีต่อครั้งมากกว่า ในขณะที่ผู้มีรายได้ระหว่าง 5,000 บาทถึง 10,000 บาทซื้อ 1 ครั้งใน 1 ปีมากกว่า และผู้มีรายได้ระหว่าง 10,001 บาทถึง 15,000 บาท ซื้อ 2 ครั้งใน 1 ปีมากกว่า ปัจจัยด้านอาชีพ มีความสัมพันธ์กับวัตถุประสงค์ในการซื้อทองรูปพรรณ โดยที่พนักงานบริษัทเอกชนซื้อเพื่อเป็นเครื่องประดับมากกว่า ในขณะที่เจ้าของกิจการซื้อเพื่อเป็นของขวัญมากกว่า ปัจจัยด้านอาชีพ มีความสัมพันธ์กับประเภทของทองรูปพรรณที่ซื้อ โดยที่เจ้าของกิจการและค้าขายส่วนตัวซื้อสร้อยคอมากกว่า นอกจากนี้เจ้าของกิจการซื้อสร้อยข้อมือหรือกำไลมากกว่าอีกด้วย ปัจจัยด้านอาชีพ มีความสัมพันธ์กับน้ำหนักทองรูปพรรณต่อการซื้อ 1 ครั้ง เคยที่ข้าราชการ พนักงานบริษัทเอกชน อาชีพค้าขายส่วนตัว และเจ้าของกิจการ ซื้อน้ำหนัก 1 บาทมากกว่า ในขณะที่พนักงานรัฐวิสาหกิจซื้อ 1 บาท และ 2 บาทมากกว่า และนักเรียนนักศึกษาซื้อ 50 สตางค์มากกว่า ปัจจัยด้านอาชีพ มีความสัมพันธ์กับลักษณะการซื้อทองรูปพรรณ โดยที่พนักงานรัฐวิสาหกิจซื้อในลักษณะซื้อชิ้นใหม่มากกว่า ปัจจัยด้านอาชีพ มีความสัมพันธ์กับความถี่ในการซื้อทองรูปพรรณ โดยที่ข้าราชการกับนักเรียนนักศึกษาซื้อ 1 ครั้งใน 1 ปีมากกว่า ในขณะที่พนักงานบริษัทเอกชนกับอาชีพค้าขายส่วนตัวซื้อนานกว่า 3 ปีต่อครั้ง และพนักงานรัฐวิสาหกิจกับเจ้าของกิจการซื้อ 2 ครั้งใน 1 ปี

Abstract: The objectives of this research were to examine 1) gold ornament consuming behavior of the people in Amphur Maung, Chiang Mai; and 2) factors affecting their gold ornament cousuming. The primary data was collected by means of questionnaires from 400 people of 15 year olds and over, living in Amphur Maung, Chiang Mai; and 16 tambons were used to determine the sampling. The research findings were as follows: Most of the consumers were female, single, 30-49 years old, had income ranging from 5,001 to 10,000 baht, had completed a bachelor level of education, and worked in private companies. Most of the consumers bought gold as their ornaments. The frequency in buying was more than three times a year; the last time they bought gold ornaments was a year ago; and the buying time was uncertain, depending on whether they could afford to buy them. The ornament most frequently bought was necklaces. They preferred to buy new gold ornaments in the jewelry shop that they usually used. The most favorite jewelry shops are in the Nouwarat Market areas. Most of them bought a piece of gold weighing 1 baht (15.2 gram) at a time. They normally spent about 21-30 minutes in the jewelry shop before buying gold ornaments. Day and time did not affect their buying; they bought whenever it was convenient for them. The most effective sale promotion method was the discount of the goldsmith's charge. The factor influencing the consumers' decision making on buying gold ornaments was the design and the consumers themselves decided on the buying. On average each consumer has possessed about 2 baht of gold ornaments and put on about 1 3/4 baht. Gender was related to the object of buying gold ornaments. Female consumers bought more gold as ornaments while male consumers bought them as presents. Gender was related to types of gold ornaments bought. Female consumers bought more of bracelets, earrings, and lockets while male consumers bought small Buddha image frames. Gender was related to the way the consumers bought gold ornaments. Female consumers liked to change old gold ornaments for the new ones more than male consumers. Gender was related to where to buy gold ornaments. Female consumers liked to buy gold ornaments from their familiar jewelry shops. Incomes were related to the object of buying gold ornaments. People having an income more than 15,000 baht bought gold ornaments as presents, while those having an income between 10,001 and 15,000 baht bought them to gain exorbitant profits. Incomes were related to types of gold ornaments. People having an income more than 15,000 baht liked to buy bracelets, while those having the income between [ข้อความต่อเนื่องไปหน้าถัดไป] Incomes were related to the frequency of buying gold ornaments. People having an income less than 5,000 baht and more than 15,000 baht bought gold ornaments only once in three years or more. People having an income between 5,000 and 10,000 baht bought gold ornaments once a year, while those having an income between 10,001 and 15,000 baht bought two times a year. Occupation was related to the object of buying gold ornaments. Employees of private companies bought gold ornaments as ornaments but employers bought them as presents. Occupation was related to types of gold ornaments. People having their own business liked to buy necklaces, while the employers like to buy necklaces and bracelets. Occupation was related to the weight of gold ornaments bought at a time. Government employees, employees of private companies, private business owners and employers liked to buy gold ornaments weighing 1 baht at a time while employees of state enterprises bought 1 baht and 2 baht at a time, and students bought 1/2 baht at a time. Occupation was related to the way the consumers bought gold ornaments. Employees of state enterprises liked to buy new gold ornaments. Occupation was related to the frequency of buying gold ornaments. Government employees and students bought gold ornaments only one time a year. People having their own business and the employees of the private companies bought once in three years while employees of state enterprises and employers bought two times a year.

มหาวิทยาลัยแม่โจ้. สำนักหอสมุด

Address: เชียงใหม่

Email: mjudc@mju.ac.th

Name: ยรรยง สิทธิชัย

Role: อาจารย์ที่ปรึกษาหลัก

Name: พงษ์เทพ ฟูกุล

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Name: น้ำเพชร วินิจฉัยกุล

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Created: 2541

Issued: 2569-08-25

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

Th

tha

DegreeName: Administration and Marketing, Faculty of Agricultural Business

Level: ปริญญาโท

Descipline: Department of Agricultural Busines

Grantor: Maejo University

©copyrights มหาวิทยาลัยแม่โจ้

ใช้เวลา

-0.959446 วินาที