การศึกษาผลของน้ำตาลดีไรโบสต่อการเจริญของเซลล์ไฟโบรบลาสต์

The influence of d-ribose on fibroblast proliferation

Name: ดารินทิพย์ เชษฐกุลรัตน์

Address: 333 หมู่ 1 ต.ท่าสุด อ.เมือง จ. เชียงราย 57100

Organization : มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง

Email : library@mfu.ac.th

ThaSH: เซลล์สร้างเส้นใย ผิวหนัง การชะลอวัย คอลลาเจน เพนโทส -- 326346

Classification :.DDC: e-thesis

ThaSH: เซลล์สร้างเส้นใย -- 311439

ThaSH: ผิวหนัง

ThaSH: การชะลอวัย

ThaSH: คอลลาเจน -- 17936

ThaSH: เพนโทส -- 326347

Abstract: เซลล์ไฟโบรบลาสต์ (Fibroblasts) เป็นเซลล์สำคัญในชั้นหนังแท้ที่มีบทบาทในการสร้างคอลลาเจนและองค์ประกอบต่าง ๆ ของเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน กระบวนการเสื่อมชราตามอายุส่งผลให้ความสามารถในการเจริญเติบโตและการผลิตพลังงานในระดับเซลล์ (ATP) ของเซลล์ไฟโบรบลาสต์ (Fibroblasts) ลดลง นำไปสู่ความเสื่อมสภาพของผิวหนังและการซ่อมแซมเนื้อเยื่อ น้ำตาลดี-ไรโบส (D-Ribose) เป็นน้ำตาลชนิดเพนโทสที่มีบทบาทสำคัญในการสังเคราะห์อะดีโนซีนไตรฟอสเฟต (ATP) ซึ่งเป็นแหล่งพลังงานหลักของเซลล์ จึงมีศักยภาพในการส่งเสริมการเจริญและการทำงานของเซลล์ ไฟโบรบลาสต์ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของน้ำตาลดี-ไรโบสต่อการเจริญของเซลล์ไฟโบรบลาสต์ โดยทำการทดลองในเซลล์ไฟโบรบลาสต์ปฐมภูมิจากผิวหนังมนุษย์ (HDFa) ที่เพาะเลี้ยงในอาหารชนิด DMEM ซึ่งกลุ่มทดลองได้รับน้ำตาลดี-ไรโบสที่ความเข้มข้นแตกต่างกัน 5 ระดับ ได้แก่ 1.25, 2.5, 5, 10 และ 20 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร เป็นเวลา 72 ชั่วโมง เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม ทางลบ (0.1% FBS) และกลุ่มควบคุมทางบวก (10% FBS) ทำการบันทึกภาพสัณฐานวิทยาและประเมินค่าร้อยละความมีชีวิตของเซลล์ด้วยวิธี MTT assay วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ One-way ANOVA และ Dunnett’s test ผลการวิจัยพบว่า เซลล์ผิวหนังในกลุ่มควบคุมและกลุ่มที่ได้รับน้ำตาลดี-ไรโบสความเข้มข้นต่ำ (1.25, 2.5 และ 5 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร) ยังคงรูปร่างเรียวยาวปกติและยึดเกาะพื้นผิวได้ดี โดยมีค่าความมีชีวิตของเซลล์ใกล้เคียงกับกลุ่มควบคุมทางลบ อย่างไรก็ตาม เมื่อเพิ่มความเข้มข้นของน้ำตาลดี-ไรโบสเป็น 10 และ 20 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร พบว่าความมีชีวิตของเซลล์มีแนวโน้มลดลง โดยเฉพาะที่ความเข้มข้น 20 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร ส่งผลให้ค่าความมีชีวิตของเซลล์ลดลงอย่างชัดเจนเหลือเพียงร้อยละ 41.78 ± 0.46 ซึ่งลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมทางลบ (p < 0.001) และพบเซลล์มีลักษณะหดตัวและสูญเสียรูปร่างตามลักษณะปกติของเซลล์ ไฟโบรบลาสต์ สรุปผลการศึกษาได้ว่า น้ำตาลดี-ไรโบสในความเข้มข้นสูง โดยเฉพาะ 20 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร ส่งผลให้ความมีชีวิตของเซลล์ไฟโบรบลาสต์ผิวหนังมนุษย์ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ภายใต้สภาวะการทดลองนี้ ขณะที่ความเข้มข้นต่ำถึงปานกลาง (1.25–5 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร) ไม่ส่งผลกระทบต่อความมีชีวิตของเซลล์ ผลการศึกษาดังกล่าวเป็นข้อมูลพื้นฐานที่สำคัญสำหรับการกำหนดช่วงความเข้มข้นที่เหมาะสมของน้ำตาลดี-ไรโบสในการประยุกต์ใช้ด้านเวชศาสตร์ชะลอวัยและเครื่องสำอาง เพื่อความปลอดภัยต่อเซลล์ผิวหนังในอนาคต

Abstract: Fibroblasts are essential cells in the dermis that play a crucial role in the synthesis of collagen and other connective tissue components. Aging is associated with a decline in fibroblast proliferative capacity and cellular energy production, leading to skin deterioration and impaired tissue repair. D-ribose is a naturally occurring pentose sugar that plays an important role in the biosynthesis of adenosine triphosphate (ATP), the primary energy source of cells. Therefore, D-ribose has the potential to promote the growth and function of fibroblasts. This study aimed to investigate the influence of D-ribose on fibroblast proliferation. Primary Human Dermal Fibroblasts, Adult (HDFa), were cultured in Dulbecco’s Modified Eagle’s Medium (DMEM) and treated with D-ribose at five different concentrations: 1.25, 2.5, 5, 10, and 20 mg/mL for 72 hours. The experimental groups were compared with a negative control group (0.1% FBS) and a positive control group (10% FBS). Cell morphology was observed microscopically, and cell viability was evaluated using the MTT assay. Statistical analysis was performed using one-way analysis of variance (One-way ANOVA) followed by Dunnett’s test. The results showed that fibroblasts treated with low concentrations of D-ribose (1.25, 2.5, and 5 mg/mL) maintained their normal spindle-shaped morphology and attachment characteristics, with cell viability comparable to that of the negative control group. However, increasing the D-ribose concentration to 10 and 20 mg/mL resulted in a reduction in cell viability. At 20 mg/mL, cell viability decreased markedly to 41.78 ± 0.46%, which was significantly lower than the negative control group (p < 0.001). In addition, cells exhibited shrinkage and loss of their normal fibroblast morphology. In conclusion, a high concentration of D-ribose, particularly 20 mg/mL, significantly reduced the viability of human dermal fibroblasts under the conditions employed in this study, whereas low to moderate concentrations (1.25–5 mg/mL) did not adversely affect cell viability. These findings provide fundamental information for determining an appropriate concentration range of D-ribose for applications in anti-aging medicine and cosmetic products, with consideration for long-term skin cell safety.

มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง. ศูนย์บรรณสารและสื่อการศึกษา

Address: เชียงราย

Email: library@mfu.ac.th

Name: อาริญา สาริกะภูติ

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Created: 2568

Modified: 2569-07-16

Issued: 2569-07-16

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

CallNumber: e-thesis

tha

DegreeName: วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: วิทยาศาสตร์ชะลอวัยและฟื้นฟูสุขภาพ

Grantor: มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง

©copyrights มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง

ใช้เวลา

0.020534 วินาที