การพัฒนาเมืองอัจฉริยะในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกตามทัศนะของภาคธุรกิจอุตสาหกรรม

Smart city development in eastern economic corridor from the perspective of industrial sector

Name: อภิสิทธิ์ พาให้สุข

keyword: เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก

ThaSH: เมืองอัจฉริยะ -- ไทย (ภาคตะวันออก)

; เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก

ThaSH: แบบจำลองสมการโครงสร้าง

ThaSH: การบริหารองค์การ -- ไทย (ภาคตะวันออก)

Abstract: ตามแผนยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี การพัฒนาเมืองอัจฉริยะเป็นหนึ่งในแนวทางกระจายความเจริญทางเศรษฐกิจ สังคม และเทคโนโลยี โดยเฉพาะเขตพื้นที่ที่มีความสําคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศ อย่างเขตพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการพัฒนาเมืองอัจฉริยะในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกตามทัศนะของภาคธุรกิจอุตสาหกรรม แล้วนํามาพัฒนาเป็นแบบจําลองสมการโครงสร้างดําเนินการวิจัยทั้งเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณสํารวจข้อมูลเชิงปริมาณจากแบบสอบถามผู้บริหารในภาคธุรกิจอุตสาหกรรมเป้าหมายของ EEC จํานวน 500 ราย โดยใช้ทั้งสถิติเชิงพรรณนา สถิติอ้างอิง และสถิติเชิงพหุ ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาเรียงลําดับความสําคัญ 4 องค์ประกอบดังนี้ 1) ด้านการจัดการธุรกิจ (X̅ = 4.34) รายข้อที่สําคัญที่สุด ได้แก่ ส่งเสริมการพัฒนานวัตกรรมในองค์กรเพื่อต่อยอดธุรกิจ 2) ด้านการดําเนินงานภาคประชาสังคม (X̅ = 4.33) รายข้อที่สําคัญที่สุด ได้แก่ การส่งเสริมจริยธรรม (Ethic) รองรับการเติบโตของเมือง 3) ด้านการบริหารภาครัฐ (X̅ = 4.32) รายข้อที่สําคัญที่สุด ได้แก่ การปรับระบบฐานข้อมูลเป็นดิจิทัล และ 4) ด้านระเบียบบริหารเมือง (X̅ = 4.26) รายข้อที่สําคัญที่สุด ได้แก่ การออกกฎหมายส่งเสริมธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับ BCG (Bio Circular-Green Economy) สําหรับ ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า ธุรกิจอุตสาหกรรมเดิมที่มีศักยภาพ (First S-Curve) และธุรกิจอุตสาหกรรมอนาคต (New S-Curve) ให้ความสําคัญต่อการพัฒนาเมืองอัจฉริยะในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก แตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผลการวิเคราะห์ตัวแบบจําลองสมการโครงสร้างที่พัฒนาขึ้น พบว่า ผ่านเกณฑ์การประเมินมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีค่าระดับความน่าจะเป็นของไคสแควร์เท่ากับ 0.057 ค่าไคสแควร์สัมพัทธ์เท่ากับ 1.110 ค่าดัชนีวัดระดับ ความสอดคล้องเท่ากับ 0.942 และค่าดัชนีรากของค่าเฉลี่ยกําลังสองของการประมาณค่าความคลาดเคลื่อน เท่ากับ 0.015

Abstract: As the Twenty-Year National Strategic Plan, reduce inequality in terms of income and public service access by development a proper path towards security, prosperity and sustainability. The development of smart cities is considered to be a viable approach for disseminating economic well-being. Particularly, sectors that hold significant importance for the country's economy, such as the Eastern Special Development Zone (EEC) region, are impacted by both societal and technological factors. This investigation focuses on the development of structural equation model of factors affecting Smart city development in Eastern Economic Corridor; and develop into a structural equation model by using mixed-methodology research; quantitative and qualitative research are employed in this study. Qualitative research was conducted through in-depth interviews with nine experts and a focus group consisting of eleven successful businesspersons in order to obtain approval for the model. The quantitative data : from a questionnaire of 500 executives in the target industrial sectors of the EEC using statistical tests of descriptive analysis, inferential analysis, and multivariate analysis. The study demonstrates that there is a crucial element that has a significant impact on the success of smart city development. This element is comprised of four different aspects. The most important item of each aspects are as following : 1) Enterprise Management (X̅ = 4.34) which the most important observed variable is to promote the advancement of innovation within the organization is imperative in order to facilitate the expansion of the business., 2) Community Operation (X̅ = 4.33) Promoting ethics to foster urban development stands out as one of the most crucial elements., 3) Public Administration (X̅ = 4.32) The utmost vital elements encompass : The act of converting the database system into a digital format, and 4) City Regulation (X̅ = 4.26) Enacting legislation to promote businesses related to BCG is one of the most important items. In addition, the hypothesis test showed that the difference in targeted industry group revealed overall aspects that were significantly different at the level of 0.05. The analysis of the developed structural equation model showed that it was in accordance and harmony with the empirical data and passed the evaluation criteria. Its Chi-square probability level, relative Chi-square, the goodness of fit index, and root mean square error of approximation were 0.057, 1.110, 0.942, and 0.015, respectively.

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ. สำนักหอสมุดกลาง

Address: กรุงเทพมหานคร

Email: library@kmutnb.ac.th

Name: ไพรัช พรพันธ์เดชวิทยา

Role: ที่ปรึกษาดุษฎีนิพนธ์

Email : pairatp@kmutnb.ac.th

Name: ธานินทร์ ศิลป์จารุ

Role: ที่ปรึกษาดุษฎีนิพนธ์

Email : tnj@kmutnb.ac.th

Created: 2566

Modified: 2569-06-25

Issued: 2569-06-25

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

tha

DegreeName: บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต

Level: ปริญญาเอก

Descipline: บริหารธุรกิจอุตสาหกรรม

Grantor: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ

©copyrights มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	B17749670.pdf	21.73 MB

ใช้เวลา

-0.962024 วินาที