ศึกษาปัจจัยการลาออกของแพทย์ในระบบราชการ การวิเคราะห์ค่าตอบแทนเชิงเศรษฐศาสตร์
Abstract:
การศึกษาปัจจัยการลาออกของแพทย์ในระบบราชการ การวิเคราะห์ค่าตอบแทนเชิง
เศรษฐศาสตร์ มีวัตถุประสงค์ในการวิจัย เพื่อศึกษาปัจจัยหรือองค์ประกอบของปัญหาการลาออก
ของแพทย์ในระบบราชการและศึกษารูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่เกี่ยวข้องและโอกาสการ
ลาออกจากราชการของแพทย์ โดยประชากรสำหรับการศึกษาคือ แพทย์ในระบบราชการปัจจุบัน
และแพทย์ที่ลาออกจากราชการที่ยังอาศัยอยู่ในประเทศไทยจำนวน 34,000 คน สุ่มตัวอย่างแบบ
เป็นระบบ (Systemic random sampling) โดยสุ่มจากรายชื่อแพทย์ทั้งในและนอกในระบบ
ราชการ ในหนังสือทำเนียบนามแพทย์ปี พ.ศ.2547 ที่พิมพ์วางจำหน่าย เมื่อเดือนกันยายนปี
พ.ศ. 2549 ได้รายชื่อทั้งหมดจำนวน 1,300 รายชื่อ ส่งแบบสอบถามทางไปรษณีย์ ได้รับตอบกลับ
ทั้งหมด185 ตัวอย่างวิเคราะห์ความสัมพันธ์ด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมานคือ
Chi-squares test, Independent samples T-Test, Paired samples T-Test, ANOVA, Simple
linear Regression
ผลจากการศึกษาพบว่า ปัจจัยที่แตกต่างกันระหว่างเมื่อ5ปีก่อนกับปัจจุบันอย่างมี
นัยสำคัญทางสถิติ คือ ระดับความพึงพอใจที่ได้รับการยอมรับในหน้าที่ที่ปฏิบัติงานเป็นแพทย์
ระดับความพึงพอใจในลักษณะงานที่ปฏิบัติ ระดับความพึงพอใจด้านความก้าวหน้าในตำแหน่ง
งานที่ทำอยู่ ระดับความพึงพอใจในโอกาสก้าวหน้าทางราชการในอนาคต ระดับความพึงพอใจใน
นโยบาย และการบริหาร ระดับกระทรวงและระดับประเทศ ระดับความพึงพอใจในความสัมพันธ์
ระหว่างแพทย์กับแพทย์ท่านอื่น ระดับความพึงพอใจในความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับเพื่อนร่วม
งานใ ระดับความพึงพอใจในการได้รับเกียรติจากบุคคลอื่นหรือจากสังคม ระดับ
ความพึงพอใจในสวัสดิการที่ได้รับสำหรับตัวแพทย์ ภรรยาและบุตร ระดับความพึงพอใจในสวัสดิ
การที่ได้รับสำหรับพ่อ แม่ ระดับความพึงพอใจในโอกาสที่จะถูกฟ้องร้องทางแพ่ง และ ระดับ
ความพึงพอใจในโอกาสที่จะถูกฟ้องร้องทางอาญา โดยในทุกประเด็น ระดับความพึงพอใจใน
ปัจจุบันน้อยกว่าเมื่อ 5 ปีก่อน
ในทัศนคติของแพทย์เองปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจลาออก 3 อันดับแรกคือ ความพึง
พอใจในลักษณะงานที่ปฏิบัติ ความภาคภูมิใจในวิชาชีพ และชีวิตความเป็นอยู่หรือคุณภาพชีวิต
ตามลำดับ การวิจัยกลับพบว่าปัจจัยที่มีผลแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญต่อโอกาสการตัดสินใจ
ลาออกจากระบบราชการของแพทย์ คือ ความพึงพอใจในลักษณะงานที่ปฏิบัติ ระดับความพึงพอ
ใจในนโยบาย และการบริหารระดับกระทรวงและระดับประเทศ การได้รับการสนับสนุนเครื่องมือ
เพื่อให้ทำงานสำเร็จ เช่น ยา เครื่องมือ อุปกรณ์ เงินค่าตอบแทนการปฏิบัติงานในเวลาราชการ
และ เงินค่าตอบแทนการปฏิบัติงานนอกเวลาราชการ
การลาออกของแพทย์จะสูงเมื่อผลได้จากการรับราชการ สิ่งตอบแทนในทางบวก) น้อย
กว่าผลเสียจากการรับราชการ (สิ่งตอบแทนในทางลบ) ส่วนการวัดค่าสิ่งตอบแทนจากการรับ
ราชการของแพทย์ด้วยการวัดความเต็มใจที่จะจ่ายซึ่งตีค่าเป็นเงินพบว่าไม่สามารถแสดงความ
แตกต่างของโอกาสการลาออกจากราชการของแพทย์ว่ามากหรือน้อยได้
มหาวิทยาลัยนเรศวร. สำนักหอสมุด
©copyrights มหาวิทยาลัยนเรศวร