การผลิตสารลดแรงตึงผิวชีวภาพจากแบคทีเรียชอบด่างโดยใช้ลิกโนลิกโนเซลลูโลสเหลือทิ้งเป็นสารตั้งต้น

Biosureactant production from alkaliphilic bacteria using lignocellulosic residues as substrate

Name: ณัฐชาร์ รวมญาติ

keyword: เชื้อแบคทีเรียชอบด่าง

; ลิกโนเซลลูโลสเหลือทิ้ง

; สารลดแรงตึงผิวชีวภาพ

; การปรับสภาพด้วยด่างร่วมกับไฮโดรเทอร์มอล

Abstract: จากงานวิจัยนี้มีเป้าหมายในการคัดแยกแบคทีเรียชอบต่างที่ผลิตสารลดแรงตึงผิวชีวภาพ เพื่อป้องกันการปนเปื้อนของจุลินทรีย์อื่น ส่งเสริมกระบวนต่อเนื่องระหว่างการปรับสภาพสารตั้งต้นและการหมัก และเพิ่มการละลายของสารลดแรงตึงผิวชีวภาพ ลิกโนเซลลูโลสเหลือทิ้งถูกนำมาใช้เป็นสารตั้งต้นเพื่อลดต้นทุนการผลิตสารลดแรงตึงผิวชีวภาพ ได้แก่ เปลือกถั่วดาวอินคา เปลือกข้าวโพด เปลือกทุเรียน เปลือกข้าว กากบีบน้ำมันรำข้าว กากมะพร้าว และกากบีบน้ำมันมะพร้าว แบคทีเรียชอบด่าง 41 สายพันธุ์ ถูกคัดแยกจากดินปนเปื้อนไขสบู่ที่เป็นด่างในโรงงานกลั่นน้ำมันรำข้าว จากผลการทดลองพบว่า Brevibacterium casei NK8 เป็นสายพันธุ์ที่มีศักยภาพในการผลิตสารลดแรงดึงผิวชีวภาพ โดยมีค่าแรงตึงผิวต่ำสุด 28.31 มิลลินิวตันต่อเมตร และมีค่า CMD ที่ 18.5 เท่า ลิกโนเซลลูโลสเหลือทิ้งชนิดที่สามารถปลดปล่อยน้ำตาล 3037 ถึง 7081 มิลลิกรัมต่อลิตร โปรตีน 1256 ถึง 1875 มิลลิกรัมต่อลิตร และไขมัน 109 ถึง 205 มิลลิกรัมต่อลิตร มีความเหมาะสมสำหรับใช้เป็นสารตั้งต้นสำหรับแบคทีเรียในการผลิตสารลดแรงตึงผิวชีวภาพ ในขณะที่ลิกโนเซลลูโลสเหลือทิ้งที่ปลดปล่อยลิกนินออกมาได้น้อยกว่า 3 กรัมต่อลิตรไม่ส่งผลยังยั้งการผลิตสารลดแรงดึงผิวชีวภาพของแบคทีเรีย ลิกนินที่เหลืออยู่ในน้ำเลี้ยงปลอดเชื้อส่งผลเชิงลบต่อค่าแรงตึงผิว มุมสัมผัส และการกระจายน้ำมัน แต่ทว่าส่งผลเชิงบวกต่อการเกิดอิมัลชัน น้ำเลี้ยงปลอดเชื้อจากกากบีบน้ำมันมะพร้าวที่ไม่มีลิกนินมีค่าแรงตึงผิว 29.3 มิลลินิวตัวต่อเมตร ค่ามุมสัมผัส 74.4 องศา และค่าการกระจายน้ำมันกับโดเดกเคนร้อยละ 75.01 และน้ำมันปาล์มร้อยละ 32.50 ส่วนน้ำเลี้ยงปลอดเชื้อจากกากบีบน้ำมันมะพร้าว มะพร้าวที่มีลิกนินเกิดอิมัลชันกับโดเดกเคนได้ร้อยละ 23.32 และน้ำมันปาล์มได้ร้อยละละ 91.79 จาก CCD และ RSM พบว่าสูตรอาหารและสารตั้งต้นที่เหมาะสมสำหรับการผลิตสารลด แรงตึงชีวิภาพ ประกอบด้วย กากบีบน้ำมันมะพร้าวร้อยละ 10 สารสกัดจากยีสต์ร้อยละ 0.70 เปปโตนร้อยละ 0.65 ไดโพแทสเซียมฟอสเฟตร้อยละ 0.01 และแมกนีเซียมซัลเฟตเฮปตะไฮเดรตร้อยละ 0.04 โดยสามารถผลิตสารลดแรงตึงผิวได้ 3.46 กรัมต่อลิตร มีจำนวน Brevibacterium casei NK8 ที่ 1.51x10° CFU ต่อมิลิลิตร และมีปริมาณลิกนิน 15.74 กรัมต่อลิตร งานวิจัยนี้แสดงให้เห็นถึงกระบวนการแบบต่อเนื่องของการนำลิกโนเซลลูโลสเหลือทิ้งทางการเกษตรมาปรับสภาพและการผลิตสารลดแรงตึงผิวชีวภาพโดยแบคทีเรียชอบด่างสามารถทำได้ง่าย และมีประสิทธิภาพ โดยน้ำเลี้ยงปลอดเชื้อหลังการผลิตสารลดแรงตึงผิวชีวภาพมีศักยภาพในการนำไปใช้งานทางด้านการเพิ่มประสิทธิภาพเกษตรกรรมและการบำบัดมลพิษในสิ่งแวดล้อ

มหาวิทยาลัยนเรศวร. สำนักหอสมุด

Address: พิษณุโลก

Email: library@nu.ac.th

Name: ณิชากร คอนดี

Role: ประธานที่่ปรึกษา

Name: เอกวัล ลือพร้อมชัย

Role: กรรมการที่ปรึกษา

Created: 2565

Modified: 2569-03-16

Issued: 2569-03-16

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

tha

DegreeName: วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

Grantor: มหาวิทยาลัยนเรศวร

©copyrights มหาวิทยาลัยนเรศวร

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	NatchaRuamyat.pdf	6.96 MB

ใช้เวลา

0.039723 วินาที