การบริหารจัดการศักยภาพชุมชนแบบบูรณาการด้วยทุนทางสังคมภายใต้แนวคิด BCG Model กรณีศึกษา : ตำบลไผ่ขอดอน อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก

Integrated community potential management with social capital under the BCG Model concept: A case study Phai Kho Don Subdistrict, Mueang District, Phitsanulok Province.

Name: กัลยา นาสิงห์คาล

Name: วัสรา กัมปนาท

Name: สุวิมล บุญหล่อ

Name: ศิวกร ยอดคง

Name: นันทพันธ์ คดคง

Name: กัมปนาท วงษ์วัฒนพงษ์

keyword: การบริหาร

; ทุนทางสังคม

; BCG Model

Abstract: การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาชุมชน 2) เพื่อศึกษาระดับการมีส่วนร่วมของประชาชน 3) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการศักยภาพชุมชนแบบบูรณาการด้วยทุนทางสังคมภายใต้แนวคิด BCG Model ตำบลไผ่ขอดอน อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก เป็นการวิจัยแบบผสมผสานใช้กลุ่มตัวอย่างที่ได้จากสูตรทาโร่ ยามาเน่ จำนวน 400 คน และแบบสัมภาษณ์จำนวน 7 คน (นายกอบต. 1 คน กำนัน 1 คน ผู้ใหญ่บ้าน 5 คน) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา แจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาชุมชน จุดแข็ง เป็นที่เกษตรกรรมทำนาได้ตลอดทั้งปี จุดอ่อน งบประมาณ อบต. มีจำนวนน้อย โอกาส มีการสนับสนุนโครงการจากภาคการเมือง ข้อจำกัดพื้นที่ เกษตรกรขาดอำนาจการต่อรองราคาผลผลิตทางการเกษตร 2. ระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนทั้งหมด 3 ด้าน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านเศรษฐกิจสีเขียว รองลงมา คือ ด้านเศรษฐกิจหมุนเวียน และด้านเศรษฐกิจชีวภาพ 3. แนวทางในการพัฒนาศักยภาพชุมชนตำบลไผ่ขอดอน พบว่า แนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการศักยภาพชุมชน คือ การเพิ่มศักยภาพในการนำเทคโนโลยีมาใช้ในการเกษตร ควบคู่กับการใช้ทรัพยากรให้เกิดประโยชน์สูงสุดจนนำไปสู่ความยั่งยืนของเศรษฐกิจชุมชน1

Abstract: The aims of this research were to 1) examine the challenges and barriers in community development, 2) assess the extent of public involvement, and 3) establish guidelines for enhancing integrated community potential management with social capital using the BCG Model concept in Phai Kho Don Subdistrict, Mueang District, Phitsanulok Province. The study employed a mixed methods approach, utilizing a sample group of 400 individuals acquired through the Taro Yamane formula, as well as conducting interviews with 7 participants, including 1 president of a Subdistrict Administrative Organization, 1 subdistrict headman, and 5 village headmen. The data were evaluated using descriptive statistics, including frequency distribution, percentage, mean, standard deviation, and content analysis. The research findings indicate that 1. Problems and hurdles in community development possess inherent advantages: the region was characterized by its agricultural nature, allowing for year-round cultivation of rice. The weak point was that the Subdistrict Administrative Organization budget was limited. The project had political support, which presented an opportunity. The constraint was that the area's farmers lack the ability to negotiate agricultural commodity prices. 2. Public participation in all three sectors was generally high. Upon evaluating each category, it was determined that the green economy exhibited the highest average, followed by the circular economy and the bioeconomy. 3. The strategy for enhancing the potential of the Phai Kho Don sub-district community involved using technology in agriculture and optimizing resource utilization to maximize economic sustainability.

มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด. ศูนย์วิทยบริการ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด

Address: ร้อยเอ็ด

Email: lib.reru101@gmail.com

Modified: 2569-02-15

Issued: 2569-02-15

บทความ/Article

application/pdf

tha

©copyrights มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	HU014 กัลยา.pdf	481.05 KB	92	2026-10-12 13:19:48

ใช้เวลา

0.040916 วินาที