Assessment of urinary oxidative stress biomarkers associated with PM2.5 exposure in Chiang Mai, Thailand

การประเมินตัวบ่งชี้ทางชีวภาพของภาวะเครียดออกซิเดชั่นในปัสสาวะที่สัมพันธ์กับการรับสัมผัสพีเอ็ม2.5 ในเชียงใหม่ ประเทศไทย

Name: Shamsa Sabir

ThaSH: Oxidative Stress

ThaSH: Particulate matter

ThaSH: Air -- Pollution

ThaSH: Urine -- Analysis

Abstract: Exposure to particulate matter with a diameter of less than 2.5 micrometers (PM2.5) is increasingly recognized as a significant environmental health concern. particularly due to its association with oxidative stress. Oxidative stress is implicated in the pathogenesis of various diseases. including non-communicable diseases (NCDs) such as cardiovascular disease and respiratory disorders. This study aims to investigate the relationship between PM2.5 exposure and oxidative stress biomarkers in a specific population in Chiang Mai, Thailand, where air quality issues are prominent. A pilot prospective observational study was conducted in the Samoeng District of Chiang Mai, involving 25 healthy participants aged between 25 and 60 years. Urine samples were collected during two distinct periods: the high PM2.5 season (March to April 2023) and the low PM2.5 season (May to July 2023). Daily PM2.5 concentrations were monitored using data from the NTAQHI website, providing a comprehensive overview of exposure levels. The biomarkers analyzed included 1-hydroxypyrene (1-OHP), measured using high-performance liquid chromatography (HPLC), malondialdehyde (MDA) assessed via spectrophotometry, and 8-iso- prostaglandin 2α (8-iso-PGF2α) quantified using an enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). The study revealed significant increases in urinary levels of 1-OHP. MDA, and 8-iso- PGF2α during the high PM2.5 season compared to the low season with P-Value <0.05, indicating heightened oxidative stress. Specifically, the mean PM2.5 concentration during the high pollution season was 67 µg/m3, in stark contrast to 7 µg/m3 during the low pollution season. These elevated biomarker levels suggest a clear correlation between increased PM2.5 exposure and oxidative stress. The findings of this study highlight a significant association between elevated PM2.5 levels and increased oxidative stress biomarkers among participants in Chiang Mai, Thailand. This research underscores the potential health risks associated with higher concentrations of PM2.5 exposure, emphasizing the need for continued monitoring and intervention strategies to mitigate air pollution and its health impacts. The study contributes to the growing body of evidence linking environmental pollutants to adverse health outcomes, particularly regarding the role of oxidative stress in the development of non-communicable diseases.

Abstract: การสัมผัสกับอนุภาคที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางน้อยกว่า 2.5 ไมครอน (พีเอ็ม2.5) ได้รับการยอมรับ มากขึ้นว่าเป็นสาเหตุของการเกิดปัญหาสุขภาพจากสิ่งแวดล้อมที่สำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจาก ความเครียดออกซิเดชั่น ซึ่งความเครียดจากออกซิเดชั่นมีส่วนเกี่ยวข้องกับพยาธิสภาพของโรคต่าง ๆ รวมถึงการเกิดไรคไม่ติดต่อเรื้อรัง (เอ็นซีดี) เช่น โรคหัวใจและหลอดเลือด และ โรคทางเดินหายใจ ต่าง ๆ การศึกษานี้มีเป้าหมายเพื่อสอบสวนความสัมพันธ์ระหว่างการสัมผัสพีเอ็ม 2.5 และตัวบ่งชี้ ความเครียดออกซิเดชั่นในกลุ่มประชากร ในจังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย ซึ่งมีปัญหาคุณภาพอากาศที่เด่นชัด การศึกษาสังเกตการณ์เชิงทดลองเบื้องต้นได้ดำเนินการในอำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่ โดยมีผู้เข้าร่วม ที่มีสุขภาพดี จำนวน 25 คน อายุระหว่าง 25 ถึง 60 ปี ตัวอย่างปัสสาวะถูกเก็บในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน สองช่วงเวลา ได้แก่ ช่วงที่มีค่าพีเอ็ม 2.5 สูง (เดือนมีนาคมถึงเมษายน ปี พ.ศ. 2566) และช่วงที่มีค่าพีเอ็ม 2.5 ต่ำ (เดือนพฤษภาคมถึงกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2566) ความเข้มข้นของพีเอ็ม 2.5 รายวันถูกติดตามโดยใช้ ข้อมูลจากเว็บไซด์ เอ็นทีเอคิวเอชไอ ซึ่งให้ภาพรวมที่ครอบคลุมของระดับการสัมผัส ตัวบ่งชี้ทาง ชีวภาพที่ตรวจวิเคราะห์ ได้แก่ 1-ไฮตรอกซีไพรีน (1-โอเฮชพี) ตรวจวัดโดยใช้เทคนิคโครมาโตกราฟี ของเหลวสมรรถนะสูง (เฮชพีเอลซี) มาลอนอัลดีไฮด์ (เอ็มดีเอ) ตรวจวัดโดยใช้เทคนิคสเปกโตรโฟโต เมตรี และ 8-ไอโซ-พรอสตาแกลนดิน แอฟ2แอลฟ่า (8-ไอโซ-พีจีแอฟ2แอลฟ่า) ตรวจวัดโดยใช้เทคนิค เอนไซม์ลิงค์อิมมูโนซอร์เบนต์ (อีไลซ่า) การศึกษาพบว่าระดับของ 1-โอเฮชพี เอ็มดีเอ และ8-ไอโซ-พีจีแอฟ2แอลฟ่า ในปัสสาวะเพิ่มขึ้นขึ้นอย่างมี นัยสำคัญ ในช่วงเวลาที่มีพีเอ็ม2.5 สูง เมื่อเปรียบเทียบกับช่วงเวลาที่มีพีเอ็ม2.5 ต่ำ มีค่าพี < 0.05 ซึ่งบ่งชี้ ถึงความเครียดออกซิเดชั่นที่เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งความเข้มข้นเฉลี่ยของพีเอ็ม2.5 ในช่วงเวลาที่มี มลพิษสูง มีปริมาณถึง 67 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ซึ่งแตกต่างอย่างมากกับช่วงเวลาที่มีมลพิษต่ำ ซึ่งพบพีเอ็ม2.5 ปริมาณพีอง 7 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ระดับของตัวบ่งชี้ทางชีวภาพที่สูงขึ้นเหล่านี้ บ่งบอกถึงความสัมพันธ์ที่ชัดเจนระหว่างการสัมผัสพีเอ็ม2.5 ที่เพิ่มขึ้นและความเครียดออกซิเดชั่น ผลการศึกษานี้เน้นย้ำถึงความสัมพันธสำคัญระหว่างระดับพีเอ็ม 2.5 ที่สูงขึ้นและการเพิ่มขึ้นของตัว บ่งชี้ความเครียดออกซิเดชั่นในกลุ่มผู้เข้าร่วมการทดลองในจังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย การวิจัยนี้ แสดงให้เห็นถึงความเสี่ยงต่อสุขภาพที่อาจเกิดขึ้นจากการสัมผัสพีเอ็ม2.5 ในระดับสูง โดยเน้นย้ำถึง ความจำเป็นในการติดตามและกลยุทธ์การแทรกแซงอย่างต่อเนื่องเพื่อลดปัญหามลพิษทางอากาศและ ผลกระทบต่อสุขภาพ

Chiang Mai University. Library

Address: CHIANG MAI

Email: cmulibref@cmu.ac.th

Name: Kanokwan Kulprachakarn

Role: Advisor

Name: Hataichanok Chuljerm

Role: Advisor

Name: Surat Hongsibsong

Role: Advisor

Created: 2024

Modified: 2569-02-22

Issued: 2025-09-22

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

eng

DegreeName: Master of Science

Level: Master's Degree

Descipline: Health Sciences Research

Grantor: Chiang Mai University

©copyrights Chiang Mai University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	662735812.pdf	1.58 MB

ใช้เวลา

0.03291 วินาที