ยุทธวิธีการเคลื่อนไหวทางการเมืองของขบวนการทางสังคมรูปแบบใหม่ กรณีศึกษาเปรียบเทียบ: ขบวนการปลาซาดีนในประเทศอิตาลี และแฟลชม็อบในประเทศไทย

Political mobilization tactics of new social movements: a comparative case study of the Sardine movement in Italy and flash mobs movement in Thailand

Name: จาตุรงค์ สุทาวัน

Organization : มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์

ThaSH: การมีส่วนร่วมทางการเมือง

ThaSH: ขบวนการสังคม

ThaSH: แฟลชม็อบ

Abstract: บทความนี้มุ่งตั้งคำถามในเชิงเปรียบเทียบเกี่ยวกับ “ยุทธวิธีการเคลื่อนไหวทางการเมืองของขบวนการทางสังคมรูปแบบใหม่” ซึ่งให้ความสำคัญกับการใช้สื่อสังคมออนไลน์ในฐานะเครื่องมือในการระดมทรัพยากรเรียกว่า “แฟลชม็อบ” ภายใต้กรณีศึกษาที่มีความคล้ายคลึงกันในด้านยุทธวิธีแต่แตกต่างกันในด้านบริบทเชิงพื้นที่ เพื่อนำเสนอมุมมองเชิงสัมพัทธ์ระหว่างการใช้แนววิเคราะห์ขบวนการทางสังคมแบบดั้งเดิมและแนววิเคราะห์การกระทำแบบตรรกะเชื่อมโยง ผลการศึกษาพบว่ายุทธวิธีแบบแฟลชม็อบที่ใช้สื่อสังคมออนไลน์ในการเคลื่อนไหวมีคูณปการในด้านการเป็นเครื่องทุ่นแรงในการระดมทรัพยากร ซึ่งจำกัดอยู่เพียงแค่การเป็นปัจจัยเสริมภายในขบวนการ แต่ไม่สามารถยกระดับไปสู่การเป็นเครื่องมือในการต่อรองกับอำนาจรัฐได้ เช่นเดียวกับแนววิเคราะห์การกระทำแบบตรรกะเชื่อมโยงที่สามารถอธิบายความสัมพันธ์ของขบวนการทางสังคมระหว่างพื้นที่โลกเสมือนกับโลกความจริงได้ หากแต่ความเปลี่ยนแปลงในระดับต่าง ๆ ยังไม่อาจละทิ้งการวิเคราะห์ ผ่านโครงสร้างโอกาสทางการเมือง โดยข้อค้นพบจากกรณีศึกษาทั้งในไทยและอิตาลีแสดงให้เห็นว่าระดับข้อเรียกร้องและโครงสร้างระบอบการเมืองของแต่ละรัฐ ยังคงเป็นเงื่อนไขหลักในการนิยามความสำเร็จของขบวนการทางสังคม ข้อเสนอแนะสำคัญ คือ การให้ความสำคัญกับการประเมินพลวัตของการเคลื่อนไหวด้วยแนวคิดผลสะเทือนในระยาว ผลพวงจากปฏิสัมพันธ์อาจชี้ให้เห็นถึงแนวทางในการเคลื่อนไหวในครั้งต่อ ๆ ไปได้

Abstract: This article seeks to comparatively examine the tactical forms of political mobilization used by new social movements, with an emphasis on the use of social media as a tool for resource mobilization, referred to as "flash mobs." The study focuses on case studies with similarities in tactics but differences in spatial contexts to offer a relative perspective between traditional social movement analysis and the logic of connective action analysis. The findings reveal that flash mob tactics, utilizing social media for mobilization, serve as an effective mechanism for internal resource allocation within the movement but fail to function as a tool for negotiating with state power. Similarly, the logic of connective action framework explains the connection between social movements in virtual and real-world spaces. However, changes at various levels cannot overlook the significance of analyzing political opportunity structures. The case studies highlight that the level of demands and the political regime structure of each state remain the primary conditions defining the success of social movements in the digital era. A key recommendation is to prioritize the evaluation of movement dynamics through the concept of political impact. The consequences of interactions may reveal pathways for future movements

มหาวิทยาลัยบูรพา. สำนักหอสมุด

Address: ชลบุรี

Email: buulibrary@buu.ac.th

Created: 2568

Modified: 2568-07-27

Issued: 2568-07-27

บทความ/Article

application/pdf

BibliograpyCitation : วารสารเศรษฐศาสตร์การเมืองบูรพา. ปีที่ 13, ฉบับที่ 1 (ม.ค.-มิ.ย. 2568), หน้า 28-62

tha

©copyrights มหาวิทยาลัยบูรพา

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	bpe13n1p28-62.pdf	501.1 KB	21	2026-05-26 18:16:01

ใช้เวลา

0.026111 วินาที