ปัจจัยเชิงประจักษ์ที่ส่งผลกระทบต่อระดับและความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนในกลุ่มประเทศ ASEAN-6
Empirical determinants of exchange rate level and its volatility in ASEAN-6 countries
Abstract:
งานศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์จัดทำขึ้นเพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อระดับของอัตราแลกเปลี่ยนว่ามีทิศทางอ่อนค่าหรือแข็งค่า รวมถึงศึกษาการเปลี่ยนแปลงของความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนของประเทศในกลุ่ม ASEAN-6 ประกอบด้วย ไทย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย อินโดนีเซีย และเวียดนาม ซึ่งตัวแปรที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ อัตราเงินเฟ้อ, อัตราดอกเบี้ยนโยบาย เทียบกับ อัตราดอกเบี้ยนโยบายของสหรัฐฯ, ทุนสำรองระหว่างประเทศ, ราคาทองคำในตลาดโลก และดัชนีการผลิตภาคอุตสาหกรรม โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิ ระหว่าง ปี พ.ศ. 2558-2566 ซึ่งเป็นช่วงตั้งแต่การก่อตั้งประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนจนถึงเหตุการณ์ที่ธนาคารกลางของประเทศสหรัฐอเมริกาได้ประกาศขึ้นดอกเบี้ยนโยบายเพื่อควบคุมอัตราเงินเฟ้อ และคงอัตราดอกเบี้ยดังกล่าวจนถึงปัจจุบัน โดยทางผู้ศึกษาได้นำแบบจำลองทางเศรษฐมิติ คือ แบบจำลองการศึกษา GARCH (1,1) โดยประมาณค่าด้วยวิธีการความเป็นไปได้สูงสุด และการศึกษาในครั้งนี้ได้ใช้ข้อมูลอนุกรมเวลาที่มีความถี่เป็นรายวัน รายเดือน และรายไตรมาส มาใช้ในการศึกษาวิจัยเพื่อหาผลกระทบที่มีผลต่ออัตราแลกเปลี่ยนของตัวแปรที่ต้องการจะศึกษา โดยผลการศึกษาพบว่า ราคาทองคำ และทุนสำรองระหว่างประเทศเป็นปัจจัยที่ส่งผลต่อการกำหนดอัตราแลกเปลี่ยนในทิศทางตรงกันข้าม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับทุกประเทศที่ศึกษา กล่าวคือ เมื่อราคาทองคำ และมูลค่าของทุนสำรองระหว่างประเทศปรับตัวสูงขึ้นจะส่งผลให้อัตราแลกเปลี่ยนแข็งค่าขึ้น ขณะที่อัตราเงินเฟ้อเป็นอีกปัจจัยที่ส่งผลต่อระดับของอัตราแลกเปลี่ยนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่ส่งผลกับประเทศอินโดนีเซียและเวียดนามเท่านั้น และจากการศึกษาเรื่องความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน จะพบเฉพาะข้อมูลรายวัน และข้อมูลรายเดือนเท่านั้น โดยความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนจะมีความผันผวนเปลี่ยนแปลงตามเวลา และขึ้นอยู่กับความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนในอดีต กล่าวคือ ถ้าอัตราแลกเปลี่ยนในอดีตมีความผันผวนมาก ก็จะยิ่งผันผวนมากขึ้นอีกในอนาคต
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. หอสมุดแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
©copyrights มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์