ศึกษาการอยู่ปริวาสกรรมที่มีผลต่อการปฏิบัติวิปัสสนาภาวนา

Name: พระสมบูรณ์ ธนิสฺสโร (พวงศรี)

keyword: การปฏิบัติวิปัสสนา

; ปริวาสกรรม

; วิปัสสนาภาวนา

Abstract: สารนิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการอยู่ปริวาสกรรมในคัมภีร์พุทธศาสนาเถรวาทและเพื่อการศึกษาการอยู่ปริวาสกรรมที่มีผลต่อการปฏิบัติวิปัสสนาภาวนา เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร โดยศึกษาจากคัมภีร์สำคัญของพระพุทธศาสนาเถรวาทคือ พระไตรปิฎก อรรถกถา ปกรณวิเสส แล้วนำมาวิเคราะห์ พรรณนาเชิงบรรยาย และตรวจสอบโดยอาจารย์ที่ปรึกษา จากการศึกษาพบว่า ปริวาสกรรม แปลว่า การอยู่ชดใช้ เรียกโดยทั่วไปว่า การอยู่กรรมเป็นชื่อวุฎฐานวิธี คือวิธีออกจากอาบัติ ซึ่งเป็นกระบวนการขั้นที่ 1 ที่ภิกษุผู้ต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วปิดไว้ ประสงค์จะบริสุทธิ์จากอาบัตินั้น จะต้องประพฤติให้ครบตามจำนวนวันที่ปิดอาบัติไว้ วัตรของภิกษุผู้อยู่ปริวาสมี 94 ข้อ ซึ่งปรับอาบัติหนักรองจากปาราชิก คือเป็นครุกาบัติ แต่เป็น สเตกิจฉา แปลว่าแก้ไขหรือเยียวยาได้ คำว่า สังฆาทิเสส แปลว่า หมวดอาบัติที่ต้องอาศัยสงฆ์ในกรรมเบื้องต้นและกรรมที่เหลือ คือต้องอยู่ปริวาสเท่าจำนวนวันที่ปกปิดอาบัติไว้ แล้วอยู่มานัต คือการนับราตรี อีก 6 ราตรี ทั้ง 2 ขั้นตอนนี้ต้องอาศัยสงฆ์เป็นผู้ให้ ต่อจากนั้นจึงประชุมสงฆ์ไม่น้อยกว่า 20 รูปทำพิธีสวดให้พ้นจากอาบัติสังฆาทิเสส ขั้นตอนสุดท้ายนี้ชื่อว่า อัพภาน มีการสวดญัตติ 1 ครั้ง สวดอนุสาวนา 3 ครั้ง รวมเป็น 4 ครั้ง เรียกว่า ญัตติจตุตถกรรมวาจา จึงจะเป็นผู้บริสุทธิ์จากอาบัติ จากการศึกษาเรื่องปริวาสกรรมที่มีผลต่อการปฏิบัติวิปัสสนาภาวนา คือ ภิกษุต้องสร้างความบริสุทธิ์แห่งจิตของตนเองก่อน ด้วยการอยู่ปริวาสกรรมเพราะปริวาสกรรม ทำให้ภิกษุนั้น ลดมานะ ทิฏฐิ ทำให้จิตผ่องใส หายสงสัย ยอมเป็นผู้ว่าง่ายสอนง่าย และประพฤติตนให้สงฆ์ยอมรับสวดกรรมวาจาให้ จึงเรียกเข้าหมู่ ถ้าไม่ทำตามขั้นตอนพระธรรมวินัย ก็จะติดอยู่ในสังฆกรรมนั้นและติดอยู่ในอาบัตินั้นด้วย เพราะศีล เป็นธรรมวินัย มีหลักธรรมในการดับกาม ทำลายอาสวะ เป็นอธิจิตตสิกขา สามารถข่มนิวรณ์ อันเป็นข้าศึกขององค์ฌาน ไม่สามารถทำสมาธิระดับฌานได้ ถ้าศีลไม่บริสุทธิ์ก็ไม่สามารถนำฌานไปเป็นบาทฐานของวิปัสสนา อันเป็นพื้นฐานของการพัฒนาจิต เพื่อเจริญวิปัสสนาภาวนาได้ การให้ปริวาส ให้มานัต ให้อัพภาน โดยธรรม ภิกษุย่อมออกจากอาบัตินั้น ย่อมมีผลเพื่อปิดกั้นอาสวะอันจะเกิดขึ้นในปัจจุบันและเพื่อกำจัดอาสวะอันจะเกิดขึ้นในอนาคต จึงเจริญวิปัสสนาภาวนาเพื่อบรรลุมรรคผลนิพพาน ทำกิจของสงฆ์ได้อย่าปกตัตตภิกษุอย่างสมบูรณ์ได้ ในพุทธศาสนานี้

Abstract: This research entitled aims at study Parivāsakamma in Buddhist scripture and to study of Parivāsakamma retreat effecting to insight meditation practice. It was a documentary research by study from main Theravada Buddhist scriptures, i.e. Tipitaka, its commentaries, other related texts, then the researcher analyzed and compiled in descriptive style finally reviewed by advisor. From the study, it revealed that Parivāsakamma means reimbursement, probation performance, it is the name of Vuṭṭhānavidhī or the way out of offence which is the first process done by Bhikkhus who have committed an offense and hiden it, wishing to exit from such offense. They must practice the probation by number of hidden days. During the time of Parivāsa practice, Bhikkhus who committed the hard-ecclesiastical offence classified as Garukāpatti but being resolvable called as Satekicchā must behave in rule called ‘Parivāsikavata 94.’ Sanghādisesa means an ecclesiastical offence which depends on Sangha for beginning and the rest actions. The probation must be counted with number of covered days and more for 6 days. Both steps depend on Sangha resembled at least 20 Bhikkhus in Sangha assembly for accomplished declaration of Sanghādisesa. The last step called as Abbhāna or Ñatti citation 1 time, and Anusāvanā 3 times included 4 times is called as Ñatticatutthakammavācā. After complete probation, Bhikkhus became purified from probation. The study probation practice effecting to insight meditation was that those Bhikkhus should purify their mind before by such probation performance because it helps Bhikkhus to reduce conceit, wrong views and providing clear mind, doubtlessness, being malleable and to show confession on offense to Sangha’s accepting. Without or mistake probation performance, Bhikkhus will get stuck on such Sangha and offense. Due to moral acts are disciplinary for subduing some sensual pleasure and crackers called Adhicittasikkhā, suppressing hindrances, the obstacle of absorption. It can not lead higher meditation. With broken disciplines, one cannot lead to absorption as being a base of mental progress for insight cultivation. With right Parivāsa, Manatta and Abbhāna, Bhikkhus can escape from offense, preventing some defilements occurring at present and future, then cultivating insight for enlightenment or Nibbana, completing Sangha’s affairs as normal Bhikkhus do in Buddhism.

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. หอสมุดกลาง

Address: พระนครศรีอยุธยา

Email: library@mcu.ac.th

Name: พระมหาชิต ฐานชิโต

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Created: 2561

Modified: 2567-07-15

Issued: 2567-07-15

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

tha

DegreeName: พุทธศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: สาขาวิชาวิปัสสนาภาวนา

Grantor: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

©copyrights มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	พระสมบูรณ์ ธนิสฺสโร (พวงศรี).pdf	3.49 MB

ใช้เวลา

0.027911 วินาที