ประสิทธิภาพการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสในเขตอำเภอ ลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี

Name: พระครูสังฆรักษ์กฤษฎิ์ตภณ สุเมโธ

keyword: การบริหาร

; การจัดการวัด

; เจ้าอาวาส

Abstract: การวิจัยฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาประสิทธิภาพการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสในเขตอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี และ 2) เพื่อศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะเกี่ยวกับประสิทธิภาพการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสในเขตอำเภอลำลูกกาจังหวัดปทุมธานี ศึกษาวิจัยโดยใช้การวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ พระสงฆ์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกายในเขตอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี 245 รูป จาก 33 วัด ซึ่งใช้การสุ่มตัวอย่างแบบง่าย (Simple Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม มีลักษณะเป็นแบบตรวจสอบรายการและมาตราส่วนประเมินค่า 5 ระดับ และแบบสอบถามปลายเปิด ซึ่งผู้ศึกษาสร้างขึ้นเอง โดยมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .902 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปเพื่อการวิจัยทางสังคมศาสตร์ สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าความถี่ (Frequency) ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean)และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) แบบสอบถามปลายเปิดวิเคราะห์โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาประกอบบริบท (Content Analysis Technique) ผลการศึกษาพบว่า ประสิทธิภาพการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสในเขตอำเภอลำลูกกา จังหวัด ปทุมธานี พบว่า ประสิทธิภาพการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสในเขตอำเภอลำลูกกาจังหวัดปทุมธานี ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 3.45 และเมื่อจำแนกเป็นรายด้านพบว่า ด้านการปกครองและด้านสาธารณูปการมีประสิทธิภาพอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.75 และ 3.54 ตามลำดับ ส่วนด้านอื่นๆ ได้แก่ ด้านการศาสนศึกษา ด้านการศึกษาสงเคราะห์ ด้านการเผยแผ่ และด้านการสาธารณสงเคราะห์มีประสิทธิภาพอยู่ในระดับปานกลาง ผลการศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะเกี่ยวกับประสิทธิภาพการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสในเขตอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี พบว่า ปัญหาที่สำคัญได้แก่ เจ้าอาวาสบางรูปขาดวิสัยทัศน์ ขาดเป้าหมายในการบริหารจัดการวัดที่ชัดเจน การบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสบางส่วนไม่มีการประชุม ปรึกษา วางแผน และกำหนดวัตถุประสงค์การพัฒนาวัดอย่างเป็นรูปธรรม เป็นการบริหารจัดการวัดตามความเคยชินที่เคยปฏิบัติมา ขาดการประสานงานระหว่าง วัด บ้าน และชุมชน และเจ้าอาวาสบางรูปใช้คนไม่ถูกกับงาน จึงทำให้งานขาดประสิทธิภาพ แนวทางในการแก้ไขปัญหา ได้แก่ ควรมีการประชุมพระภิกษุ สามเณร ภายในวัดเนื่องๆ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการวัด และเพื่อความสามัคคีภายในวัด ส่งเสริมให้เจ้าอาวาสเปิดรับความรู้ใหม่ๆ เพื่อนำมาใช้ในการบริหารจัดการวัดมีการนำเอา เทคโนโลยีสมัยใหม่ มาใช้ในการพัฒนาวัดมากขึ้น และควรมีการจัดกิจกรรมที่สร้างสรรค์ระหว่างวัดและชุมชน

Abstract: The main objectives of this research were i) to study the efficiency of Temple management of the abbots in Lamlukka District, Pathumthani Province; and ii) to study the problems and suggestions of the efficiency of Temple management of the abbots in Lamlukka District, Pathumthani Province. The survey research was carried out in this study. A group of samples for this research consisted of 245 Buddhist monks who lived in 33 temples under Mahanikaya sect in Lamlukka District, Pathumthani Province, being drawn by simple random sampling technique. The tool for data collection in this research was questionnaire comprising check-list, rating scale and opened end questions with reliability value equal to 0.902. The programme for social science research was employed for data analysis. The statistics used for it are frequencies,percentage, average means and standard deviation. The content analysis technique was used for analyzing data from open-ended questions. Results of Research were concluded as follows: The overall efficiency of Temple management of the abbots in Lamlukka District,Pathumthani Province were found at moderate level (x̄=3.45). Having considered by each aspect, it was rated at the high levels in administrative and building construction aspects, whereas others such as religious studies, social education, propagation and welfare services were noted at moderate levels. With regard to the problems and suggestions of the efficiency of Temple management of the abbots in Lamlukka District, Pathumthani Province, it was found that there were no clear visions, goals of some abbots’ temple management, no concrete meeting, planning and formulating objectives of temple development, the ever practiced temple management was carried out, no coordination among temples, villages and communities, and some abbots put the wrong men on the wrong jobs resulting in decrease of efficiency. The suggestions for the improvement of temple management were that there should organized the regular meeting among monks and novices in the temple in order to increase the efficiency of temple management and harmony, the abbots should have opportunities and welcome new ideas and knowledge to apply for temple management, new technology should be used, and creative activities among temple, villages and communities should be organized.

Mahachulalongkornrajavidyalaya University. Center Library

Address: AYUTTHAYA

Email: library@mcu.ac.th

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, หอสมุดกลาง

Address: พระนครศรีอยุธยา

Email: library@mcu.ac.th

Name: พระครูปริยัติกิตติธำรง

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Name: พระครูสังฆรักษ์เกียรติศักดิ์ กิตฺติปญฺโญ

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Name: ยุทธนา ปราณีต

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Created: 2553

Modified: 2567-06-22

Issued: 2567-06-22

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

tha

DegreeName: พุทธศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ

©copyrights มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	พระครูสังฆรักษ์กฤษฎิ์ตภณ สุเมโธ.pdf	1.86 MB

ใช้เวลา

0.036099 วินาที