Abstract:
งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาเพื่อออกแบบและพัฒนาแผนการปฏิบัติงานเพื่อลดต้นทุนในกระบวนการเก็บเกี่ยวและขนส่งข้าวเปลือกด้วยขั้นตอนวิธีเชิงพันธุกรรม จึงได้ศึกษาและวิเคราะห์ โครงสร้างด้านโลจิสติกส์ของกระบวนการเก็บเกี่ยวและขนส่งข้าวเปลือก ทำการทดสอบภาคสนาม เพื่อหาความสามารถเชิงไร่ของเครื่องจักรกลเกษตร ศึกษาถึงตัวแปรด้านเวลาที่เกี่ยวข้องจากนั้น จึงนำผลการศึกษาที่ได้มาทำการออกแบบและพัฒนาแผนการจัดลำดับเส้นทางในการเคลื่อนย้ายรถเกี่ยวนวดข้าวโดยทำการแบงชุดข้อมูลออกเป็น 3 ชุดตามขนาดพื้นที่นาข้าวคือชุดข้อมูลพื้นที่ตํ่ากว่า 30 ไร่, ชุดข้อมูลพื้นที่ต่ำกว่า 20 ไร่และชุดข้อมูลพื้นที่ต่ำกว่า 10 ไร่ โดยทำการทดสอบ แผนการเดินรถเกี่ยวนวดที่ได้พัฒนาขึ้นเป็นจำนวน 4 ซ้ำ ในแต่ละชุดข้อมูล จากนั้นทำการเปรียบเทียบผลต่างของระยะทางเคลื่อนย้ายรถเกี่ยวนวดที่ต่ำที่สุด กับระยะทางเคลื่อนย้ายรถ เกี่ยวนวดที่สูงที่สุด นำมาหาค่าความแตกต่างระหว่างแต่ละชุดข้อมูลเพื่อหาว่าแผนปฏิบัติงานที่พัฒนาขนเหมาะสมที่จะนำไปใช้กับชุดข้อมูลใด จากการทดสอบแผนพบว่าระยะทางรวมเฉลี่ยของการจัดเส้นทางเดินรถเกี่ยวนวดในแปลง ขนาดพื้นที่ตํ่ำกว่า 30 ไร่, พื้นที่ต่ำกว่า 20 ไร่และพื้นที่ต่ำกว่า 10 ไร่ ได้ระยะเดินทางเฉลี่ยเท่ากับ 557.20 กม., 506.21 กม. และ 469.53 กม.ตามลำดับ และมีเปอร์เซ็นต์ความแตกต่าง ระหว่างระยะทางรวมของเส้นทางสูงสุดกับระยะทางรวมของเส้นทางต่ำสุดเท่ากับ 272.63%, 304.78% และ 419.47% ตามลำดับ จะเห็นได้ว่าแผนดังกล่าวสามารถลดต้นทุนให้กับแปลงขนาดเล็ก มากกว่าแปลงขนาดใหญ่จึงนับว่าเป็นแผนที่เหมาะสมกับประเทศไทยที่เกษตรกรส่วนใหญ่มักจะถือครองพื้นที่แปลงขนาดเล็ก
In this study, harvesting and transportation plan to supply paddy harvesting and transportation was designed and developed by use of Genetic Algorithm in attempt to reduce the logistic cost. The logistics structure of paddy harvesting and transportation was studied. The field test and time studies were conducted in order to find out the field capacity of the rice harvester. Then harvesting and transportation plan to supply paddy harvesting and transportation were designed and developed by use field test and time studies data. Three sets of data were established in term of area with less than 30 rai, less than 20 rai and less than 10 rai. Each data set was tested in 4 replications. Then difference rice harvester moving distance between minimize distance and maximize distance were compared to identify which data set is suitable to this harvesting plan. The result show that average total distance in term of area with less than 30 rai, less than 20 rai and less than 10 rai had 557.20 km., 506.21 km., and 469.53 km. respectively and the difference rice harvester moving distance between minimize distance and maximize distance had 272.63%, 304.78% and 419.47%, respectively. Therefore, the harvesting plan is suitable to small farm which mainly possess by Thai farmer.