ผลทางคลินิกของยาเก่าที่นำกลับมาใช้รักษาโรคใหม่ในการควบคุมมะเร็งรังไข่ระยะลุกลามรายงานผู้ป่วย 1 ราย
Clinical Effects of Repurposing Drugs in Controlling Advanced Ovarian Cancer : 1 Case Report
Abstract:
มะเร็งรังไข่เป็นมะเร็งที่มีความรุนแรงที่สุดในกลุ่มมะเร็งนรีเวช น้อยกว่าครึ่งหนึ่งของผู้ป่วยทั้งหมดสามารถมีชีวิตอยู่รอดได้เกิน 5 ปี มะเร็งชนิดนี้สามารถเกิดได้ทุกช่วงอายุแต่ช่วงอายุที่พบบ่อยคือวัยหลังหมดประจำเดือน โดยมากกว่า 75% ตรวจพบโรคเป็นระยะที่ 4 ตั้งแต่แรก ในปัจจุบันยาเคมีบำบัดยังคงเป็นการรักษาหลัก ผู้ป่วยส่วนใหญ่ให้ผลการตอบสนองที่ดีต่อยา แต่หลังเสร็จสิ้นการรักษาโรคมักกลับเป็นซ้ำ (Recurrent of disease) การพยากรณ์ของโรคเมื่อเป็นซ้ำถือว่าไม่ดี (Poor prognosis) และหากผู้ป่วยเกิดการดื้อยาเคมีกลุ่มแพลทินัม (Platinum-based agents) ซึ่งเป็นยาที่ให้ผลดีที่สุดแล้ว พบว่าโอกาสตอบสนองต่อยาเคมีสูตรอื่นที่จะได้รับต่อไปจะให้ผลตอบสนองน้อยกว่า 15% พบอัตราการรอดชีวิตในผู้ป่วยกลุ่มนี้คือ 6-12 เดือน จากประสิทธิผลของการรักษาดังกล่าว จึงมีผู้ป่วยจำนวนไม่น้อยหันมาสนใจการแพทย์ทางเลือก ซึ่งในปัจจุบันการแพทย์ทางเลือกได้เริ่มใช้แนวทางการรักษาด้วยการนำยาเก่ากลับมาใช้รักษาโรคใหม่ (Repurposing Drug) หมายถึงการนำตัวยาที่ปกติไม่ได้ใช้รักษาโรคมะเร็งมาใช้เพื่อควบคุมโรคมะเร็ง
การศึกษานี้ผู้วิจัยมีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาผลทางคลินิกของการนำยาเก่ากลับมารักษาโรคใหม่ในผู้ป่วยหญิงอายุ 41 ปี ถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคมะเร็งรังไข่ระยะกระจายที่มีการกลับเป็นซ้ำของโรคและเกิดการดื้อต่อยาเคมีบำบัดกลุ่มแพลทินัม (Platinum-resistant recurrent ovarian cancer)โดยผู้วิจัยได้เลือกตัวยามาจากฐานข้อมูลงานวิจัยในโรคมะเร็งรังไข่ ประกอบไปด้วยตัวยา Metformin 500 มก./วัน, Simvastatin 20 มก./วัน, Niclosamide 2 ก./วัน, Loratadine 10 มก./วัน, Mebendazole 500 มก./สัปดาห์, Itraconazole 100 มก./วัน รับประทานทุกวันและ Choloroquine 250 มก./วัน รับประทานวันเว้นวัน โดยพิจารณาจากผลข้างเคียงและอันตรกิริยาระหว่างยาหรือการเกิดปฏิกิริยาระหว่างกันของยาแต่ละตัว โดยเฉพาะยาที่ผู้ป่วยใช้อยู่เดิม เช่นยา Rivaroxaban จากนั้นประเมินผลการรักษาในด้านต่างๆในช่วงระยะเวลา 4 เดือน ได้แก่ ค่ามะเร็งในเลือดทั้งค่า CA 125
และค่า CA 19-9, ประเมินคุณภาพชีวิตของผู้ป่วย โดยใช้แบบสอบถามคุณภาพชีวิต EQ-5D-5L, ประเมินลักษณะก้อนในช่องท้องโดยใช้ภาพรังสีซีทีสแกน (CT scan)
ผลการศึกษาพบว่าหลังให้การรักษาด้วยการนำยาเก่ากลับมาใช้ใหม่ร่วมกับการดูแลแบบการแพทย์ทางเลือกเพื่อการประคับประคอง ผู้ป่วยมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นประเมินได้จากค่าคะแนนอรรถประโยชน์ของสถานะสุขภาพในแบบสอบถาม EQ-5D-5L มีค่าที่มากขึ้นจาก 0.631 เพิ่มขึ้นเป็น 0.829 ส่วนการตรวจติดตามค่ามะเร็งในเลือดพบว่าตลอดระยะเวลา 4 เดือนพบค่ามะเร็งทั้งสองตัวมีตัวเลขที่ลดลง CA125 เริ่มต้น 303.6 ลดลงเหลือ 54 ยูนิต/มล.และ CA 19-9 เริ่มต้น 1210.3 ลดลงเหลือ 386.10 ยูนิต/มล. ส่วนการติดตามภาพรังสีซีทีสแกนพบว่าต่อมน้ำเหลืองในช่องท้องบางส่วนมีขนาดและปริมาณที่เพิ่มขึ้น
สรุปผลการศึกษาการรักษาด้วยการแพทย์ทางเลือกโดยการนำยาเก่ากลับมาใช้ใหม่ในผู้ป่วยมะเร็งรังไข่ระยะกระจายที่มีการกลับเป็นซ้ำของโรคและดื้อต่อยาเคมีกลุ่มแพลทินัมจำนวน 1 ราย พบว่าการรักษาให้ผลในการควบคุมอาการ และสามารถลดระดับค่ามะเร็ง CA 125 และ CA 19-9 รวมไปถึงช่วยเพิ่มคุณภาพชีวิตให้กับผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายได้ตลอดระยะเวลา 4 เดือน และยังเป็นข้อมูลใหม่ที่น่าสนใจสำหรับการทำวิจัยเพิ่มเติมระดับคลินิกต่อไป
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. ศูนย์เรียนรู้และหอสมุด.
©copyrights มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์