ผลของสมบัติถ่านชีวภาพจากฟางข้าวและเศษใบอ้อยต่อการกักเก็บคาร์บอน รูปของคาร์บอนในดินนาน้ำขัง การเจริญเติบโตและผลผลิตของข้าว

Effect of rice straw and sugarcane leaf residue biochar properties on paddy soil carbon sequestration, carbon fraction, rice growth and yield

Name: นันทนัช ชาวพะเยาว์

ThaSH: ถ่านชีวภาพ -- การผลิต

ThaSH: ข้าว -- วัสดุเหลือใช้

ThaSH: วัสดุเหลือใช้จากพืชเศรษฐกิจ -- การใช้ประโยชน์

Abstract: ข้าวและอ้อยเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของไทย แต่ในช่วงการเก็บเกี่ยวจะเหลือฟางข้าวและเศษ ใบอ้อยเป็นจำนวนมาก ซึ่งเศษซากพืชเหล่านี้อุดมไปด้วยธาตุอาหารที่เป็นประโยชน์ต่อพืช การเปลี่ยนเศษ ซากพืชให้เป็นถ่านชีวภาพนอกจากช่วยปรับปรุงสมบัติทางเคมี และกายภาพของดินแล้ว และยังช่วยกักเก็บคาร์บอนไว้ในดินได้ในระยะยาว งานวิจัยนี้จีงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมบัติถ่านชีวภาพจากฟางข้าวและเศษใบอ้อย และเปรียบเทียบผลของการใส่ถ่านชีวภาพและเศษซากพืชและอัตราการใส่ต่อการ เจริญเติบโต ผลผลิตของข้าว สมบัติดิน การกักเก็บคาร์บอน และรูปของคาร์บอนในดินนาน้ำขัง โดย ทดลองปลูกข้าวในกระถาง ในโรงเรือนทดลอง จำนวน 2 ฤดู วางแผนการทดลองแบบ 4 X 3+1 แฟคทอเรียลในบล็อกสุ่มสมบูรณ์ จำนวน 13 ทรีตเมนต์ 3 ซํ้า ประกอบไปด้วยปัจจัย A วัสดุอินทรีย์ 4 ชนิด คือ 1) ฟางข้าว 2) เศษใบอ้อย 3) ถ่านชีวภาพจากฟางข้าว และ 4) ถ่านชีวภาพจากเศษใบอ้อย ปัจจัย B อัตราการใส่วัสดุอินทรีย์ 3 ระดับ คือ 1) การใส่ในอัตรา 2.5% 2) การใส่ในอัตรา 5% 3) การใส่ ในอัตรา 7.5% (น้ำหนักแห้ง/น้ำหนักดินแห้ง) และ ทรีตเมนต์ควบคุม (ไม่ใส่วัสดุอินทรีย์) จากผลการ ทดลองพบว่า เมื่อเปลี่ยนเศษซากพืซเป็นถ่านชีวภาพส่งผลให้ถ่านชีวภาพทั้ง 2 ซนิด มีความเข้มข้นของทุก ธาตุอาหาร พื้นที่ผิว และความพรุนสูงกว่าเศษซากพืชอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การเจริญเติบโตและ ผลผลิตของข้าว พบว่าข้าวฤดูที่ 1 ทรีตเมนต์ที่ใส่ถ่านชีวภาพทั้ง 2 ซนิด ส่งผลให้ความสูง และจำนวนหน่อ ต่อกอในทุกสัปดาห์หลังปกดำ ค่าความเขียวของใบข้าวในระยะแตกกอจนถึงระยะเริ่มตั้งท้อง จำนวนรวง ต่อกอ น้ำหนักแห้งของตอซัง และการดูดใช้คาร์บอน โพแทสเซียม ซัลเฟอร์ และเหล็กในตอซังสูงกว่า ทรีตเมนต์อื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ข้าวฤดูที่ 2 ซนิดของวัสดุอินทรีย์ทั้ง 4 ซนิดไม่ส่งผลต่อความสูง และความเขียวของใบข้าว การใส่ฟางข้าวทำให้มีจำนวนหน่อ จำนวนรวงต่อกอ นํ้าหนักเมล็ดที่ความชื้น 14% น้ำหนักสดและแห้งของตอซังและเมล็ด การดูดใช้คาร์บอนไนโตรเจน ฟอสฟอรัส โพแทสเซียม ซัลเฟอร์ แมงกานีส และสังกะสีในตอซังและเมล็ดแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติจากการใส่วัสดุอินทรีย์ชนิดอื่น ในขณะที่ความเข้มข้นของธาตุอาหารในดินหลังปลูก ได้แก่ คาร์บอน ไนโตรเจน และซัลเฟอร์ ทั้งหมด ฟอสฟอรัสในรูปที่เป็นประโยชน์ โพแทสเซียมและแมกนีเซียมที่แลกเปลี่ยนได้ ทองแดงที่สกัดได้ ปริมาณการกักเก็บคาร์บอนในดิน อนุภาคของอินทรีย์คาร์บอน (POC) อินทรีย์คาร์บอนที่ออกซิไดส์ด้วย เปอร์แมงกาเนต (KMn04-C) อินทรีย์คาร์บอนส่วนเบา (LFOC) และ heavy fraction (HF) ใน ทรีตเมนต์ ที่ใส่ถ่านชีวภาพและทรีตเมนต์ที่ใส่วัสดุอินทรีย์อัตรา 7.5% มีค่าสูงกว่าทรีตเมนต์อื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยจากการวิเคราะห์ปฏิสัมพันธ์ระหว่างชนิดและอัตราการใส่วัสดุอินทรีย์ พบว่า การใส่ถ่านชีวภาพ จากฟางข้าวอัตรา 5% ส่งผลให้นํ้าหนักสดและแห้งตอซัง ธาตุอาหารในดินหลังปลูกค่า loss on ignition ปริมาณการกักเก็บคาร์บอน ความเข้มข้นของคาร์บอนทั้งหมด ฟอสฟอรัสในรูปที่เป็นประโยชน์ โพแทสเซียมที่แลกเปลี่ยนได้ อนุภาคของอินทรีย์คาร์บอน (POC) ปริมาณอินทรีย์คาร์บอนส่วนเบา (LFOC) และ heavy fraction (HF) สูงกว่าทรีตเมนต์ที่ใส่เศษซากพืชทุกอัตราและทำให้ความหนาแน่น รวมของดินลดลง

สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง. สำนักหอสมุดกลาง

Address: กรุงเทพมหานคร

Email: Lifelong@kmitl.ac.th

Name: สุกัญญา แย้มประชา

Role: อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์

Email : sukunya.ya@kmitl.ac.th

Created: 2565

Modified: 2566-11-01

Issued: 2566-11-01

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

tha

DegreeName: วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: เกษตรศาสตร์

Grantor: สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง

©copyrights สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	Nantanat Chaopayao.pdf	1.06 MB

ใช้เวลา

0.031413 วินาที