การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 โดยใช้ Hospitel ในบริบทชายแดนไทย-มาเลเซีย ภายใต้การบริหารจัดการของแผนกผู้ป่วยใน โรงพยาบาลสะเดา จ.สงขลา

Developing a Care Model for Patients with Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) in Hospitel of Thai-Malaysian Border, Managed by the Inpatient Department of Sadao Hospital, Songkhla Province

Name: รวิพร โรจนอาชา

Organization : โรงพยาบาลสะเดา จังหวัดสงขลา

Name: กิตติพร เนาว์สุวรรณ

Organization : วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สงขลา,คณะพยาบาลศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก

Name: นภชา สิงห์วีรธรรม

Organization : วิทยาลัยเทคโนโลยีทางการแพทย์และสาธารณสุข กาญจนาภิเษก คณะสาธารณสุขศาสตร์และสหเวชศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก

keyword: Hospitel โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ชายแดนไทย-มาเลเซีย

; Hospitel, Coronavirus Disease 2019 (COVID-19), Thai – Malaysian border

Abstract: การวิจัยและพัฒนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพการณ์ผู้ป่วยโรคติดเชื้อไวรัสโตโรนา 2019 สร้างและพัฒนารูปแบบการดูแลเพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโรค ประเมินประสิทธิผล และปัจจัยความสำเร็จของการนำรูปแบบการดูแลผู้ป่วยโดยใช้ Hospitel ในบริบทชายแดนไทย-มาเลเซีย ดำเนินการ 4 ขั้นตอนคือ1)ศึกษาสภาพการณ์การดูแลผู้ป่วยโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ระลอกแรก 2) พัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยจากผลการศึกษาสภาพการณ์และการทบทวนวรรณกรรม 3) ศึกษาประสิทธิผลการนำรูปแบบไปใช้ และ 4) ศึกษาปัจจัยความสำเร็จ เก็บข้อมูลจากบุคลากรสุขภาพ พนักงานโรงแรมและบุคคลที่เกี่ยวข้อง เครื่องมือที่ใช้เป็นรูปแบบที่สร้างขึ้น แนวคำถามการสนทนา กลุ่ม และแบบสอบถามการรับรู้เรื่องโรค พฤติกรรมการควบคุมโรค ปัจจัยความสำเร็จ ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงจากผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน และทดสอบความเที่ยงของแบบสอบถามได้ค่าสัมประสิทธิ์ แอลฟ่าของครอนบาคเท่ากับ .80 .83และ .89 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติเชิง พรรณนาและ One sample t-test วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่าหลังการระบาดโรคติดชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ระลอกแรกพบผู้ป่ วยและกลุ่มเสี่ยงมี แนวโน้มเพิ่มขึ้น ส่วนใหญ่อยู่ในช่วงอายุ 20-29 ปี พบมากใน cluster มัรกัส (สถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาอิสลาม) ชุมชนเขตชายแดนไทย-มาเลเซีย และโรงงานผลิตถุงมือ การทำงานมีการ เปลี่ยนแปลงรวดเร็ว มีการประสานงานและใช้ข้อมูลร่วมกัน พบปัญหาอุปกรณ์ไม่เพียงพอ และการ จัดการขยะติดเชื้อรูปแบบการดูแลผู้ ป่ วย โดยใช้ Hospitel ในบริบทชายแดนไทย-มาเลเซีย คือ HOME ประกอบด้วย H: Hold hands (ความร่วมมือ) Hotel (ที่พัก) O: Occupancy (การเข้าพักอาศัย) M: Manager & Manpower (ผู้จัดการระบบและก าลังคน) E:Electronic VPN (เครื่องมือที่ใช้เชื่อมโยงข้อมูล ระหว่างโรงพยาบาลและโรงแรม) Environment (การจัดการขยะติดเชื้อ) หลังการใช้รู ปแบบฯ พฤติกรรมการควบคุมและป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019และการรับรู้โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 มีคะแนนเฉลี่ยมากกว่า 3.50อย่างมีนัยส าคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ปัจจัยความส าเร็จได้แก่ความ พร้อมของบุคลากรสุขภาพ การสนับสนุนของผู้บริหารการแบ่งปันข้อมูลและบุคลากรการให้ความรู้ เกี่ยวกับโควิดเพื่อสร้างความตื่นตัวการท างานเป็นทีม ความร่วมมือทั้งภาครัฐและเอกชน การเรียนรู้สิ่ง ใหม่ การปรับมาตรฐานโรงแรม ตลอดจนการค านึงถึงความเป็นมนุษย์

Abstract: This research and development aimed 1) to study the current situation of patients with Coronavirus Disease 2019 (COVID-19), 2)to create and develop a care model for the patients using in hospitel under Sadao Hospital supervision, Songkhla Province, 3) to evaluate an effectiveness of the model, and 4) to study key success factors of the model. Data were collected from health personnels, hotel employees and related persons. Questionnaires and questions for group discussion, which were verified by 3 experts, were used to collect data. The research tools received Cronbach’s Alpha Coefficient .80, .83 and .89, respectively. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics and one-sample t-test while qualitative data were analyzed with content analysis. The findings showed that after the first wave of COVID-19, a number of patients were found having ages between 20 to 29 year old and were mainly found in Marcus cluster (Islamic religious ceremonies), located in communities near Thai-Malaysian border, and in a glove factory. After the explosion of COVID-19 cases, the hospital rapidly responded to the situation. The coordination and sharing of information were quickly done. However, it was found that equipment in the hospital was not enough. There was a problem of infectious waste management. The care model used in the hospital was HOME, consisting of H: Holding hands (cooperation), Hotel (accommodation), O: Occupancy (housing), M: Manager & Manpower (system manager and manpower), E: Electronic VPN (a tool used to link data between hospitals and hotels). After using the model, the COVID-19 prevention and control behaviors as well as the subjects’ awareness had a mean score more than 3.50 with a statistical significance (p<.001). The key success factors were the readiness of medical personnels, executive support, sharing information, personnel awareness about COVID-19, raising people’s awareness, teamwork, cooperation in both public and private sectors, learning to do new things, improving hotel standardization as well as having moral consideration in terms of providing care to all patients.

มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. ห้องสมุดมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์

Address: นราธิวาส

Email: sarinee.s@pnu.ac.th

Modified: 2566-07-12

Issued: 2566-07-12

บทความ/Article

application/pdf

วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ปีที่ 14 ฉบับที่ 1 (ม.ค.-เม.ย.65) หน้า 134-156

tha

©copyrights มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	134-156.pdf	729.17 KB	16	2025-06-05 11:28:09

ใช้เวลา

0.033465 วินาที