ประสิทธิผลของวัคซีนไข้หวัดใหญ่ในการป้องกันโรคติดเชื้อระบบทางเดินหายใจชนิดเฉียบพลันในหญิงตั้งครรภ์ จังหวัดนครพนม

The effectiveness of influenza vaccination in pregnant women in Nakhon Phanom Province

Name: สุทธิชัย นักผูก

keyword: วัคซีนไข้หวัดใหญ่

; หญิงตั้งครรภ์

; แอนติบอดีไตเตอร์

; ประสิทธิผล

Abstract: ความสำคัญ: หญิงตั้งครรภ์เป็นกลุ่มที่มีความเสี่ยงสูงต่อการเจ็บป่วยและเสียชีวิตด้วยโรคไข้หวัดใหญ่ เนื่องจากการตั้งครรภ์ทำให้การตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันลดลง ทารกแรกเกิดจากมารดาติดเชื้อไข้หวัดใหญ่ช่วงตั้งครรภ์โดยเฉพาะในรายที่มารดามีอาการป่วยรุนแรงจะมีความเสี่ยงต่อการเกิดผลลัพธ์การตั้งครรภ์ที่ไม่พึงประสงค์เพิ่มขึ้น วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาเชิงสังเกตแบบติดตามไปข้างหน้าในอาสามัคร 1,726 คน ในช่วง มิถุนายน 2561-พฤษภาคม 2562 วัตถุประสงค์หลักเพื่อเปรียบเทียบอุบัติการณ์ของโรคติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจชนิดเฉียบพลันระหว่างหญิงตั้งครรภ์ที่ได้รับและไม่ได้รับวัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ (กลุ่มละ 863 คน) วิเคราะห์ข้อมูลด้วย multivariable Poisson regression และควบคุมอิทธิพลของตัวแปรกวนโดยใช้ propensity score matching วัตถุประสงค์รองคือศึกษาการสร้างแอนติบอดีตอบสนองต่อวัคซีนไข้หวัดใหญ่เปรียบเทียบระหว่างการได้รับและไม่ได้รับวัคซีนทั้งในหญิงตั้งครรภ์และไม่ได้ตั้งครรภ์จำนวน 132 คน ด้วยวิธี HI assay โดยตรวจเลือดก่อนได้รับวัคซีน และเมื่อ 28 วันและ 180 วันหลังจากได้รับวัคซีนหรือเมื่อคลอด และทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วย multilevel regression โดยมีการควบคุมตัวแปรกวน ผลการศึกษา: การฉีดวัคซีนไข้หวัดใหญ่ในหญิงตั้งครรภ์สามารถป้องกันการเกิด ARI ในหญิงตั้งครรภ์ได้ร้อยละ 16 (95% CI -10%, 35%) ป้องกันไข้หวัดใหญ่ที่มีผลทางห้องปฎิบัติการยืนยันได้ร้อยละ 65 (95% CI 38%, 81%) ป้องกันการเกิดปอดอักเสบได้ร้อยละ 81 (95% CI 43%, 94%) ปอดอักเสบที่พบเชื้อไข้หวัดใหญ่ได้ร้อยละ 87 (95% CI -6%, 98%) การคลอดทารกน้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์ได้ร้อยละ 26 (95% CI -6%, 48%) และการคลอดก่อนกำหนดได้ร้อยละ 11 (95%CI -29%, 38%) การสร้างแอนติบอดีตอบสนองต่อวัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ในหญิงตั้งครรภ์และไม่ได้ตั้งครรภ์เมื่อควบคุมตัวแปรกวนพบว่า หลังจากให้วัคซีน 28 วัน ค่า GMT เพิ่มขึ้นทั้งสองกลุ่มในระดับที่ไม่แตกต่างกัน สามารถสร้างแอนติบอดีตอบสนองต่อเชื้อไข้หวัดใหญ่ในวัคซีนทั้งสามสายพันธุ์ในระดับที่ป้องกันโรคได้มากกว่าร้อยละ 80 ไม่แตกต่างกัน และค่า GMT ที่ลดลงหลังจากให้วัคซีนแล้ว 180 วันยังคงเหลือมากกว่าระดับแอนติบอดีไตเตอร์ที่ป้องกันโรคได้ (≥ 1:40) ทั้งหญิงตั้งและไม่ตั้งครรภ์ สรุป: การให้วัคซีนไข้หวัดใหญ่ในหญิงตั้งครรภ์มีประสิทธิผลป้องกันการเจ็บป่วยด้วยโรคติดเชื้อระบบทางเดินหายใจชนิดเฉียบพลันได้และมีผลดีต่อผลลัพธ์ของการตั้งครรภ์ การให้วัคซีนในระหว่างตั้งครรภ์สามารถกระตุ้นการสร้างแอนติบอดีตอบสนองต่อวัคซีนไข้หวัดใหญ่ในระดับที่ป้องกันโรคได้ไม่แตกต่างจากหญิงที่ไม่ได้ตั้งครรภ์

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. หอสมุดแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

Address: กรุงเทพมหานคร

Email: preserv@tu.ac.th

Name: ชยันตร์ธร ปทุมานนท์

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Created: 2563

Modified: 2566-01-30

Issued: 2566-01-30

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

DOI: 10.14457/TU.the.2020.851

tha

DegreeName: ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต

Level: ปริญญาเอก

Descipline: ระบาดวิทยาคลินิก

Grantor: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

©copyrights มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	10240sutthichai.pdf	3.05 MB	23	2025-12-09 14:16:07

ใช้เวลา

0.034055 วินาที