การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น ด้านประวัติศาสตร์ชุมชนด้วยภาษาอังกฤษ: กรณีศึกษาชุมชนบ้านโคกเขาพัฒนา ตำบลโคกมะม่วง อำเภอปะคำ จังหวัดบุรีรัมย์

Development of Local Curriculum on Community History in English: A Case Study of B an Khok khao Pattana Community,Khokmamuang Sub-district, Pakham District, Buriram Province

Name: สมยงค์ โสมอินทร์

Name: จันทร์สุดา บุญตรี

Name: ภูริสา วัชเรนทร์วงศ์

keyword: การพัฒนา

Othors: development

; หลักสูตรท้องถิ่น

Othors: local curriculum

; ประวัติศาสตร์ชุมชน

Othors: community history

Abstract: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการคือ 1) เพื่อศึกษาปัญหาการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนโรงเรียนบ้านโคกเขาพัฒนา ตําบลโคกมะม่วง อําเภอปะคํา จังหวัดบุรีรัมย์ 2) เพื่อพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น ด้วยภาษาอังกฤษสําหรับประวัติศาสตร์ชุมชนบ้านโคกเขา และ 3) เพื่อประเมินความพึงพอใจต่อหลักสูตรท้องถิ่นเรื่องภาษาอังกฤษสําหรับประวัติศาสตร์ชุมชน ประชากรในการศึกษาครั้งนี้ประกอบด้วยสมาชิกในชุมชนบ้านโคกเขา ครูและนักเรียนโรงเรียนบ้านโคกเขาพัฒนา และกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ อาสาสมัครนักวิจัยชุมชน จํานวน 10 คน นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จํานวน 40 คน ผู้นําชุมชน ผู้อาวุโส และ สมาชิกในชุมชน ผู้รู้ประวัติศาสตร์ชุมชนเป็นอย่างดี จํานวน 40 คน การคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างในครั้งนี้ ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสอบถาม แบบบันทึกการสนทนากลุ่ม แบบทดสอบความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษ และแบบประเมินความพึงพอใจ การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ โดยใช้สถิติพรรณนา คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยพบว่า 1. ด้านความสําคัญของการเรียนภาษาอังกฤษ พบว่า ภาษาอังกฤษมีความสําคัญต่อการเรียนการสอนในโรงเรียนอยู่ระดับมาก และทักษะที่มีความสําคัญที่สุดคือทักษะการพูด รองลงมาคือทักษะการฟัง อยู่ระดับมากเช่นกัน 2. ด้านปัญหาการเรียนภาษาอังกฤษ พบว่า ปัญหาที่สําคัญที่สุด คือ การไม่รู้คําศัพท์ อยู่ระดับมากที่สุด รองลงมาคือ ปัญหาไม่สามารถนําคําศัพท์ที่เคยเรียนรู้มาแล้วมาใช้ได้ อยู่ระดับมาก และปัญหาไม่ทราบไวยากรณ์ อยู่ระดับมากเช่นเดียวกัน 3. ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า ระดับความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษของกลุ่มตัวอย่างมีดังต่อไปนี้ 1) ความสามารถทางภาษาอังกฤษระดับปานกลาง มีคะแนนอยู่ระหว่าง 21-30 จากคะแนนเต็ม 40 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 42.5 2) ความสามารถทางภาษาอังกฤษระดับอ่อน มีคะแนนอยู่ระหว่าง 11-20 คิดเป็นร้อยละ 37.5 และ 3) ความสามารถทางภาษาอังกฤษระดับเก่ง มีคะแนนอยู่ระหว่าง 31-40คนคิดเป็นร้อยละ 20.0 4. ผลการวิจัยยังพบอีกว่า กลุ่มตัวอย่างต้องการหลักสูตรที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชุมชน และสามารถใช้ในชีวิตประจําวันได้ อยู่ในระดับมาก รองลงมา คือ หลักสูตรที่มีเนื้อหาทั่วไป ซึ่งได้จากอินเตอร์เน็ต และมีเนื้อหาไม่ยากเกินไปสําหรับผู้เรียน อยู่ระดับมากเช่นเดียวกัน 5. ด้านความพึงพอใจต่อหลักสูตร พบว่าโดยภาพรวม กลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจต่อรูปเล่มของหลักสูตรท้องถิ่นระดับมาก เมื่อแยกเป็นรายด้าน พบว่าภาพประกอบสื่อความหมายตรงกับเนื้อหาในแต่ละบทเรียนมากที่สุด

Abstract: The aims of this study were 1) to examine problems in studying English of students at Ban Khokkhao Pattana School, Khokmamuang Sub-district, Pakham District, Buriram Province, 2) to develop English curriculum on community history, and 3) to evaluate the use of the curriculum. The population of this study consisted of members of Baan Khokkhao community, teachers and students at Ban KhokkhaoPattana School. The samples were composed of 40 community research volunteers, students from secondary school, and 40 community leaders, the elderly and community members, who have known well the history of the community. They were selected by using a purposive sampling method. The data were collected by using a questionnaire, focus group discussion, an English proficiency test, a satisfaction questionnaire. The quantitative data were analyzed by using descriptive statistics i.e., percentage, mean ( x̅), and standard deviation (S.D.) while the qualitative data were analyzed by using content analysis.The result of the study revealed that:1. In the aspect of the importance of English, the result indicated a high level of the significance of English in teaching and learning; and the most important English skill was speaking, followed by listening which was also at a high level.2. For problems in studying English, it was found that the most problematic issue was the lack of vocabulary knowledge which was at the highest level, followed by the lack of knowledge in using vocabulary. 3. The result revealed that English proficiency levels of the samples were as follows: 1) at the moderated level in which their scores were between 21-30 points (42.5 percent) from the total of 40 points, 2) at the low level in which their scores were between 11-20 points (37.5 percent), and 3) at the high level in which their scores were between 31-40 points (20.0 percent).4. It was also found that they needed English curriculum that contains topics about the community and can be used in daily life at a high level, followed by general topics from the internet which can be learned with ease.5. The samples reported a high level of satisfaction with the format and design of the curriculum in which illustrations that matched with the contents received the highest level; and they also conveyed a high level of satisfaction with the curriculum contents.

มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. ศูนย์วิทยบริการ.

Address: บุรีรัมย์

Email: library@bru.ac.th

Created: 2562

Modified: 2565-11-11

Issued: 2565-11-11

บทความ/Article

application/pdf

BibliograpyCitation : มนุษยสังคมสาร (มสส.) คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ปีที่ 17 ฉบับที่ 2 (2019): (พฤษภาคม-สิงหาคม) หน้าที่ 141 - 158

tha

©copyrights มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	3588.pdf	223.14 KB	24	2025-09-08 13:00:57

ใช้เวลา

0.03543 วินาที