ฮิญาบกับการรักษาอัตลักษณ์ของชาวมุสลิมในภาคใต้ : กรณีศึกษาการคลุมฮิญาบในสถาบันการศึกษาในจังหวัดนครศรีธรรมราชและจังหวัดสงขลา

Hijab and identity preservation of Muslim people in the South: case study of Hijab dressing in education institutions in Nakhonsithammarat and Songkhla Province

Name: ธิปัตย์ ภักดีเศรษฐกุล

keyword: ฮิญาบ

Othors: เสื้อผ้าและการแต่งกาย -- แง่ศาสนา -- ศาสนาอิสลาม

; การแต่งกายมุสลิมหญิง

Othors: สตรีมุสลิม -- ไทย (ภาคใต้)

; การกีดกันการคลุมฮิญาบ

; สงขลา

; นครศรีธรรมราช

Abstract: การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมุ่งศึกษาสถานการณ์ที่เกิดขึ้นจากข้อมูล เอกสาร และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และจากการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ถูกกีดกันมิให้คลุมฮิญาบในพื้นที่จังหวัดสงขลาและจังหวัดนครศรีธรรมราช จำนวนทั้งสิ้น 8 คน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อต้องการทราบถึงวิธีคิดหรือการให้เหตุผลในการกีดกันการคลุมฮิญาบของบุคคลที่ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในสังคม ผลจากจากการศึกษา พบว่า สถานภาพฮิญาบในสังคมไทยในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมาได้ถูกวัฒนธรรมกระแสหลัก รวมถึงนโยบายจากส่วนกลางของภาครัฐเองได้มีความพยายามบูรณาการเพื่อความเป็นหนึ่งของรัฐ โดยใช้กรอบแนวคิด “ความเป็นไทย” เข้ามาเปลี่ยนแปลงโครงสร้างแบบดั้งเดิมของวัฒนธรรมและสังคมอิสลาม ซึ่งปัญหาการคลุมฮิญาบเป็นตัวอย่างหนึ่งอันเป็นการสะท้อนถึงปัญหาความขัดแย้งต่าง ๆ ดังนั้น การทำความเข้าใจวิธีคิด หรือเหตุผลในการกีดกันและการแสดงความรังเกียจการคลุมฮิญาบจึงเป็นสิ่งจำเป็น สำหรับเหตุผลหรืออคติที่นำมาใช้กีดกั้นและแสดง ความรังเกียจในการคลุมฮิญาบ นั้นส่วนหนึ่งมาจากเรื่องความไม่เป็นสากลของวัฒนธรรมเครื่อง แต่งกายนักศึกษามุสลิม อีกทั้งทัศนคติส่วนตัวของผู้บริหารของหน่วยงานที่มีอคติ ไม่เปิดกว้าง และไม่ยอมรับในความแตกต่างของวัฒนธรรมการแต่งกาย บางครั้งผู้ปกครองของนักเรียนหรือนักศึกษาเองก็มีทัศนคติที่ต่อต้านและเกิดความไม่มั่นใจ และไม่ยอมรับในนักศึกษาที่คลุมผ้าฮิญาบ อย่างไรก็ตาม การปรับตัวด้วยการต่อต้านจากการกีดกันและการแสดงความรังเกียจ นักศึกษามุสลิมใช้ในการต่อสู้กับสังคมที่กีดกั้นหรือรังเกียจในการใส่ผ้าฮิญาบ คือ การรวมกลุ่มกันจัดตั้งเป็นเครือข่ายนักศึกษา เพื่อให้เกิดอำนาจที่ใช้ในการต่อรองกับสถาบันการศึกษา สิ่งที่จะช่วยให้การต่อรองเกิดผลสำเร็จมากที่สุด คือ จำเป็นจะต้องมีผู้ที่อยู่เบื้องหลังในการสนับสนุนที่มีพลังอำนาจในการต่อรองที่ค่อนข้างสูงมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่มีบทบาททางการเมืองจะช่วยให้การต่อรองเป็นไปได้ง่ายมากขึ้น จากข้อค้นพบของการศึกษานี้ เพื่อให้เกิดความเข้าใจ และการยอมรับ และลดอคติในการคลุมฮิญาบของสตรีมุสลิม ผู้วิจัยขอเสนอแนวทางเป็น 2 ระดับ ดังนี้ 1) ระดับนโยบาย/มาตรการ/ระเบียบหรือข้อบังคับ สร้างมาตรฐานหรือความเป็นสากลของการแต่งกายของสตรีมุสลิมที่ถูกต้องตามหลักศาสนา ข้อระเบียบหรือกฎเกณฑ์การแต่งกายควรจะเป็นในทิศทางเดียวกัน และทางสถาบันการศึกษานั้น ๆ ควรจะมีระเบียบที่เป็นลายลักษณ์อักษรชัดเจนถึงสิทธิในการแต่งกายของสตรีมุสลิมทั้งในและนอกสถาบัน เพื่อแก้ไขและป้องกันการเกิดปัญหาต่าง ๆ ที่ตามมาในอดีต 2) ระดับบุคคล การสร้างทำความเข้าใจ การยอมรับ และการเคารพสิทธิส่วนบุคคลที่อยู่บนพื้นฐานของความแตกต่าง เช่น การสร้างทัศนคติที่ดีด้วยการคลุมฮิญาบมิใช่ตัววัดความสามารถในการทำงาน และสร้างชุดความคิดที่ว่า การคลุมฮิญาบเป็นเรื่องปกติ เป็นการแต่งกายของผู้สำรวมร่างกาย และสำรวมจิตใจ

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. หอสมุดแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

Address: กรุงเทพมหานคร

Email: preserv@tu.ac.th

Name: จรัญ มะลูลีม

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Created: 2558

Modified: 2564-11-22

Issued: 2564-11-22

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

DOI: 10.14457/TU.the.2015.1131

tha

DegreeName: รัฐศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: การเมืองการปกครอง

Grantor: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

©copyrights มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	5236tipat.pdf	1.02 MB	2	2024-08-22 22:28:05

ใช้เวลา

0.027658 วินาที