การลดอัตราชำรุดของเครื่องจักร กรณีศึกษางานซ่อมบำรุงในสายการผลิตเครื่องประดับและอัญมณี
Reducing Machine Failure Rate Within Jewelry Manufacturing Study Case
Abstract:
งานวิจัยนี้มุ่งเน้นศึกษาวิธีบริหารจัดการงานซ่อมบำรุงในอุตสาหกรรม การผลิตอัญมณีหรือเครื่องประดับที่เป็นชิ้นงานเงินและเพื่อลดการชำรุดของเครื่องจักรและเพิ่มค่าเวลาเฉลี่ยก่อนการชำรุดของเครื่องจักร(Mean time between failure, MTBF) โดยมุ่งเน้นเครื่องจักรที่ส่งผลโดยตรงต่อกระบวนการผลิต
ระเบียบวิธีดำเนินงานในพื้นที่ศึกษา มีขั้นตอนคือรวบรวมข้อมูลเครื่องจักร โดยใช้แนวทางของ 7QC tool และประยุกต์ใช้หลักการของระบบการซ่อมบำรุงแบบทวีผลโดยทุกคน มีส่วนร่วม (Total Productive Maintenance , TPM ) รวมถึงมีการวิเคราะห์ปัญหา โดยใช้วิธีการแบบ Why why Analysis เพื่อช่วยในการหาวิธีแก้ไขปัญหาของเครื่องจักร
ผลการศึกษาด้วยการคำนวณประสิทธิผลของเครื่องจักรในพื้นที่ศึกษา โดยทำการวัดผล ด้วยค่าความพร้อมใช้ของเครื่องจักร และ MTBF, MTTR(Mean time to repair) ซึ่งผลจากการคำนวณพบว่า อัตราการชำรุดของเครื่องจักรน้อยลง เครื่องจักรมีค่า MTBF โดยเฉลี่ยเพิ่มขึ้น 87 นาที เมื่อคำนวณเทียบเป็นเปอร์เซ็นต์เพิ่มขึ้น 142.4% , MTTR โดยเฉลี่ยลดลง 21 นาที, มีค่าความพร้อมใช้งานเพิ่มขึ้น 15.1% เมื่อคิดเทียบกับค่าความพร้อมใช้งานปี 2560 มีอัตราเพิ่มขึ้น 121.9% , อัตราการชำรุดเครื่องจักรลดลง 0.00155 ครั้งต่อนาที
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. ศูนย์เรียนรู้และหอสมุด.
©copyrights มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์