แจ้งเอกสารไม่ครบถ้วน, ไม่ตรงกับชื่อเรื่อง หรือมีข้อผิดพลาดเกี่ยวกับเอกสาร ติดต่อที่นี่ ==>
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th ติดต่อเจ้าหน้าที่เจ้าของเอกสาร กรณีเอกสารไม่ครบหรือไม่ตรง

การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบถดถอยพหุนาม
Comparison on parameters-estimation of polynomial regression model

ThaSH: การวิเคราะห์ตัวแปรพหุ
ThaSH: การประมาณค่าพารามิเตอร์
Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ในตัวแบบการวิเคราะห์ความถดถอยพหุนาม โดยจะเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ 3 วิธี ได้แก่ วิธีกําลังสองน้อยสุดสามัญ (Ordinary Least Squares method (OLS)) วิธีริดจ์สามัญ (Ridge Ordinary Least Squares method (ROLS)) วิธีริดจ์ที่มีค่าสัมบูรณ์น้อยสุด (Ridge Least Absolute Value method (RLAV)) เกณฑ์การเปรียบเทียบที่ใช้คือค่าเฉลี่ยรากของค่าคลาดเคลื่อนกําลังสอง (Average Root Mean Squares Error (AMSE)) และใช้อัตราส่วนผลต่างของค่าเฉลี่ยรากของค่าคลาดเคลื่อนกําลังสอง (Ratio of Different Average Root Mean Squares Error (DIFF) เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพ การแจกแจงของความคลาดเคลื่อนสุมในตัวแปร ตามที่ศึกษาคือการแจกแจงแบบปกติที่มีค่าเฉลี่ย 0 และความแปรปรวนเป็น 4, 6, 8 และ 10 ส่วนการแจกแจงของตัวแปรอิสระที่ศึกษาคือการแจกแจงแบบปกติที่มีค่าเฉลี่ย 5 และความแปรปรวนเป็น 4 ขนาดตัวอย่างที่ใช้คือ 15, 30, 60, 120 และ 240 และกําลังสูงสุดของตัวแปรอิสระที่ใช้สำหรับการสร้างตัวแปรตามในตัวแบบถดถอยพหุนาม (MB) คือ 2, 3, 4, 5 และ 6 ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์จําลองด้วยเทคนิคมอนติคาร์โลกระทําซ้ำ 1,000 ครั้ง ในแต่ละสถานการณ์ ซึ่งผลการวิจัยสรุปได้ ดังนี้ ค่าเฉลี่ยรากของค่าคลาดเคลื่อนกําลังสอง (AMSE) แปรผันตามปัจจัยต่อไปนี้เรียงลําดับจากมากไปหาน้อย ได้แก่ กําลัง สูงสุดของตัวแปรอิสระที่ใช้สำหรับสร้างตัวแปรตามในตัวแบบถดถอยพหุนาม (MB)และความแปรปรวนของความคลาดเคลื่อนสุ่มในตัวแปรตาม (σ²) แต่ AMSE แปรผกผันกับขนาดตัวอย่างซึ่งอิทธิพลของปัจจัยดังกล่าวเป็นดังนี้ 1. กรณีขนาดตัวอย่างมีค่าน้อย (n ≤ 30) ทุกเลขชี้กําลังสูงสุดของตัวแปรอิสระที่ใช้สำหรับสร้างตัวแปรตามในตัวแบบถดถอยพหุนาม (MB) วิธีประมาณ ค่าพารามิเตอร์ที่ดีที่สุดคือ RLAV รองมาคือ ROLS และOLS ตามลําดับ ทุกความแปรปรวนของความคลาดเคลื่อน (σ²) 2. กรณีขนาดตัวอย่างมีค่าปานกลาง (n = 60) กรณีเลขชี้กําลังสูงสุดของตัวแปรอิสระที่ใช้สำหรับสร้างตัวแปรตามในตัวแบบถดถอยพหุนามมีค่าน้อย ( MB < 3 ) และความแปรปรวนของความคลาดเคลื่อนมีขนาดน้อย (σ² ≤6) พบว่าประสิทธิภาพของตัวประมาณ OLS ต่าง จาก RLAV ไม่ถึงหนึ่งเท่า ดังนั้นวิธีประมาณค่าพารามิเตอร์ที่เหมาะสมในกรณีนี้คือ OLS ส่วนกรณีอื่น ๆ วิธีประมาณ ค่าพารามิเตอร์ที่ดีที่สุดได้แก่ RLAV รองมาคือ ROLS และ OLS ตามลําดับ สำหรับทุกความแปรปรวนของความคลาดเคลื่อน (σ²) 3. กรณีขนาดตัวอย่างมีค่าค่อนข้างมาก (n = 120) กรณีเลขชี้กำลังสูงสุดของตัวแปรอิสระที่ใช้สำหรับสร้างตัวแปรตามในตัวแบบถดถอยพหุนามมีค่าน้อย ( MB < 3) ทุกความแปรปรวนของความคลาดเคลื่อน(σ²) และเลขชี้กําลังสูงสุดของตัวแปรอิสระ ( MB = 4) ความแปรปรวนของความ คลาดเคลื่อนมีขนาดน้อย ( σ²≤6 ) พบว่าประสิทธิภาพของ OLS ต่างจาก RLAV ไม่ถึงหนึ่งเท่า ดังนั้นวิธีประมาณ ค่าพารามิเตอร์ที่เหมาะสมในกรณีนี้คือ OLS ส่วนกรณีอื่น ๆ วิธีประมาณค่าพารามิเตอร์ที่ดีที่สุดคือ RLAV รองมาคือ ROLS และ OLS ตามลำดับ สำหรับทุกความแปรปรวนของความคลาดเคลื่อน (σ²) 4. กรณีขนาดตัวอย่างมีค่ามาก (n = 240) กรณีเลขชี้กำลังสูงสุดของตัวแปรอิสระที่ใช้สำหรับสร้างตัวแปรตามในตัวแบบถดถอยพหุนามมีค่าน้อยถึงปานกลาง ( MB < 4 ) และทุกความแปรปรวนของความคลาดเคลื่อน(σ²) พบว่าประสิทธิภาพของวิธี OLS ต่างจาก RLAV ไม่ถึงหนึ่งเท่า ดังนั้นวิธีประมาณค่าพารามิเตอร์ที่เหมาะสมในกรณีนี้คือ OLS ส่วนกรณีที่เลขชี้กำลังสูงสุดของตัวแปรอิสระที่ใช้สำหรับสร้าง ตัวแปรตามในตัวแบบถดถอยพหุนามมีค่ามาก ( MB > 5 )วิธีประมาณค่าพารามิเตอร์ที่ดีที่สุดคือ RLAV รองมาคือ ROLS และ OLS ตามลำดับสำหรับทุกความแปรปรวนของความคลาดเคลื่อน (σ²)
Abstract: The purpose of this research is to compare the parameter estimator in polynomial regression models by Ordinary least squares method (OLS), ridge ordinary least squares method (ROLS) and ridge least absolute value method (RLAV). The criterion of comparison is average mean squares error (AMSE) and use ratio of different average mean squares error (DIFF) to compare the efficience of these methods. The distribution of random errors are normal distribution with mean equal to 0 and variance equal to 4, 6, 8 and 10, respectively. The sample sizes used in this study are 15, 30, 60, 120 and 240, respectively, highest degree of independent variables for dependent variable building in model (MB) are 2, 3, 4, 5 and 6, respectively. The data for this experiment are generated through the Monte Carlo simulation technique and repeating 1,000 times for each case. The results of this research are as follow : The average mean squares error (AMSE) vary with, most to least, respectively, highest degree of independent variables for dependent variable building in model (MB), variance of random errors (σ²) but AMSE is converse to sample size (n). 1. In case of sample size is low (n 30). For all MB and all variance of random errors (0%) the RLAV method is the best, the ROLS method and the OLS method are secondary method respectively. 2. In case of sample size is medium (n=60). If MB is low (MB ≤3). variance of random errors is low (σ² <6), the lowest AMSE is the RLAV method and the highest AMSE is the OLS method but the DIFF is less than one times. Therefore OLS method is suitable. For the other case, the RLAV method is the best, the ROLS method and the OLS method, respectively. 3. In case of sample size is quite more (n = 120). If MB is low (MB ≤3), for all variance of random errors (σ²), and If MB = 4, variance of random errors is low (σ²E<6), the lowest AMSE is the RLAV method and the highest AMSE is the OLS method but the DIFF is less than one times. Therefore OLS method is suitable. For the other case, the RLAV method is the best, the ROLS method and the OLS method, respectively. 4.In case of sample size is high (n = 240). If MB is low to medium , for all variance of random errors, the lowest AMSE is the RLAV method and the highest AMSE is the OLS method but the DIFF is less than one times. Therefore OLS method is suitable. If MB is so high (MB ≥5), for all variance of random errors (σ²) the RLAV method is the best. the ROLS method and the OLS method, respectively.
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สำนักงานวิทยทรัพยากร
Address: กรุงเทพมหานคร
Email: cuir@car.chula.ac.th
Role: ที่ปรึกษา
Created: 2548
Modified: 2564-09-08
Issued: 2564-03-14
วิทยานิพนธ์/Thesis
application/pdf
URL: http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/67146
tha
Descipline: สถิติ
©copyrights จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
RightsAccess:
ลำดับที่.ชื่อแฟ้มข้อมูล ขนาดแฟ้มข้อมูลจำนวนเข้าถึง วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1 Somlak_si_tdc.pdf 6.23 MB
ใช้เวลา
0.028592 วินาที

สมลักษณ์ ศิริชื่นวิจิตร
Title Contributor Type
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบถดถอยพหุนาม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สมลักษณ์ ศิริชื่นวิจิตร

ธีระพร วีระถาวร
วิทยานิพนธ์/Thesis
ธีระพร วีระถาวร
Title Creator Type and Date Create
การเปรียบเทียบวิธีการคัดเลือกสมการถดถอยที่ดีที่สุดเชิงเบส์เมื่อใช้การแจกแจงก่อนแบบคู่สังยุคปกติ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
จิตติมา ผสมญาติ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการทดสอบการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมเมื่อสัมประสิทธิ์การถดถอยมีค่าไม่เท่ากัน
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
มานะชัย รอดชื่น
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบการประมาณค่าพารามิเตอร์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณโดยวิธีเอ็มพิริคัลเบส์ริดจ์รีเกรสชัน เมื่อเกิดพหุสัมพันธ์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วรรัตน์ ราชกิจจา
วิทยานิพนธ์/Thesis
การวิเคราะห์เชิงเบส์สำหรับตัวแบบการถดถอยเชิงเส้นเชิงเดียว
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วีรพา ฐานะปรัชญ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการตรวจสอบค่าผิดปรกติ ในการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงเส้นในกรณีที่มีมาซคคิง และซวอมพิงเอฟเฟ็ค
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สมบูรณ์ ชาวชายโขง
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการสร้างตัวแบบในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุนามกรณีที่มี 2 ตัวแปรอิสระซึ่งเกิดอันตรกิริยา
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
นพมาศ อัครจันทโชติ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณเมื่อเกิดปัญหาข้อมูลสูญหายในตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สิริกัญญา สุขวิเสส
วิทยานิพนธ์/Thesis
การคัดเลือกสมการถดถอยเชิงเส้นที่ดีที่สุดภายใต้แลตทิซ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วลัยทิพย์ บุญญาติศัย
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบการประมาณค่าพารามิเตอร์ด้วยวิธีเบส์กับวิธีวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณแบบกำลังสองน้อยสุดสองขั้น
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กัลยา วานิชย์บัญชา;ธีระพร วีระถาวร
ปรางค์ทิพย์ รัชตะปีติ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบเกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบความความถดถอยเชิงเส้นด้วยแนวคิดเชิงแลตทิซ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สุรสิทธิ์ ฤทธิ์สมิตชัย
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยพหุคูณด้วยวิธีกำลังสองน้อยสุดร่วมกับวิธีดั้งเดิมเมื่อเดิดความคลาดเคลื่อนจากการวัดค่าในตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
มณฑิรา ดวงสาพล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณแบบช่วงสำหรับพารามิเตอร์ของการแจกแจงพหุนาม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
บัณฑิต ฉัตรตะวัน
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการคัดเลือกสมการถดถอยที่ดีที่สุดเชิงเบส์เมื่อใช้การแจกแจงก่อนแบบคู่สังยุคแกมมา
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วรรษมน จันทร์โอกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบความถดถอยพหุนาม ด้วยการหดและการทำโทษ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
รัชเนตร ปานดำ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีประมาณค่าพารามิเตอร์ ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณ ด้วยวิธีกำลังสองน้อยสุด วิธีริดจ์รีเกรสชันที่ใช้ข้อสนเทศโดยหลักเกณฑ์ และวิธีลิวคีเจียนทั่วไป เมื่อเกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สมพล จารุธนศักดิ์กูร
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีคัดเลือกสมการถดถอยที่ดีที่สุดเชิงเบส์เมื่อใช้การแจกแจงก่อนคู่สังยุคเบตา
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ปรียาภรณ์ เมืองพรหม
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบเกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบการถดถอยเชิงเส้นเมื่อตัวอย่างมีขนาดเล็ก
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ภัทรสุดา สุดแสน
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีประมาณค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยพหุคูณ เมื่อเกิดความคลาดเคลื่อนในตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วุฒิพงษ์ เดโชดมพันธ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ในการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณเมื่อเกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
อังคณา ฮึกหาญสู้ศัตรู
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีทดสอบสำหรับความแตกต่าง ระหว่างค่าเฉลี่ยสองประชากรบนพื้นฐานของตัวแปรตามพหุคูณ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ศศิประภา หิริโอตป์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีพยากรณ์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณ โดยใช้วิธีริดจ์รีเกรสชันและวิธีที่ใช้หลักการของ โครงข่ายประสาทเทียมในกรณีที่เกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
พัชรี คุณะสารพันธ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการทดสอบความเป็นอิสระระหว่างตัวแปร 2 ตัวแปร ที่มีการแจกแจงหหุนาม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร;สุพล ดุรงค์วัฒนา
ศศิธร เจษฎาฐิติกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบการประมาณค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยพหุ โดยวิธีกำลังสอง น้อยที่สุด,วิธีริดจ์รีเกรสชันและวิธีที่ใช้หลักการของริดจ์ และสไตน์ในกรณีที่เกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ธันยากร ต้นชลขันธ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบอำนาจการทดสอบของตัวสถิติทดสอบ สำหรับทดสอบการเท่ากันของพารามิเตอร์แสดงตำแหน่ง ของการแจกแจงแบบเอกซ์โปเนนเชียล 2 พารามิเตอร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
พิษณุ เจียวคุณ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณพารามิเตอร์ ในการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม เมื่อความผิดพลาดมีการแจกแจงแบบหางยาว
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
กรรณิการ์ อุโฆษกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบอำนาจการทดสอบของตัวสถิติบางตัว ที่ใช้สอบการแจกแจงแบบเอกซ์โปเนนเชียล
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สอาด นิวิศพงศ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีสำหรับการประมาณพารามิเตอร์ ระหว่างวิธีกำลังสองน้อย ที่สุดกับวิธีบูตแสตรปในการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
มนูญ ศรีวิรัตน์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การประมาณค่าสัมประสิทธิ์การถอยพหุโดยที่ค่าประมาณสเกลเปลี่ยนไป
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ทรงพันธ์ ชุณหสวัสดิกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การศึกษาเปรียบเทียบตัวประมาณริดจ์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
เจษฎาพร ยุทธนวิบูลย์ชัย
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีตรวจสอบข้อมูลผิดปกติ ในการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงเส้น
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สมชาย รัตนเลิศนุสรณ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบตัวประมาณริดจ์สำหรับการวิเคราะห์การถดถอยแบบริดจ์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
จิรายุส พู่มนตรี
วิทยานิพนธ์/Thesis
การประมาณสัมประสิทธิ์การถดถอยพหุเมื่อความผิดพลาดมีการแจกแจงแบบเบ้ และมีการแจกแจงแบบหางยาวกว่าการแจกแจงแบบปกติ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
ปราณี รัตนัง
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบอำนาจการทดสอบ สำหรับการทดสอบค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ในการแจกแจงปกติทวิและการแจกแจงแกมมาทวิ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
สินีนาถ กีอำไพ
วิทยานิพนธ์/Thesis
ช่วงความเชื่อมั่นสำหรับค่าเฉลี่ยของประชากรที่มีการแจกแจงแบบเบ้ขวา
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
วีรวรรณ ศักดาจิวะเจริญ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการคัดเลือกสมการถดถอยที่ดีที่สุด ภายใต้แนวทางของเบส์ ในการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
นิทัสน์ สุขสุวรรณ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบตัวประมาณริดจ์สำหรับการถดถอยแบบริดจ์ โดยเน้นแนวคิดแบบเบส์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
เบ็ญจวรรณ ชัยกิจ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การประมาณค่าพารามิเตอร์ของการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณเมื่อตัวอย่างมีขนาดเล็ก
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
อุดมเดช เอกวรธรรม
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบถดถอยพหุนาม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
สมลักษณ์ ศิริชื่นวิจิตร
วิทยานิพนธ์/Thesis
การประมาณค่าพารามิเตอร์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุนามเมื่อมีความคลาดเคลื่อนเกิดขึ้นในตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ธิฏิรัตน์ เมฆบัณฑิตกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบการประมาณค่าสัมประสิทธิ์ในการถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ เมื่อเกิดพหุสัมพันธ์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
อัชฌา อระวีพร
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ในการวิเคราห์การถดถอยพหุโดยวิธีกำลังสองน้อยที่สุดแบ่งส่วน วิธีการถดถอยองค์ประกอบและวิธีกำลังสองน้อยที่สุดในกรณีที่เกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
กรรณิกาณ์ หิรัญกสิ
วิทยานิพนธ์/Thesis
ช่วงความเชื่อมั่นสำหรับค่าเฉลี่ยร่วมของ 2 กลุ่มประชากรที่มีการแจกแจงปกติ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ธนภัทร ศรภักดี
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบค่าพยากรณ์ที่ได้จากตัวแบบที่คัดเลือกตัวแปร ด้วยวิธีเบส์เซียน วิธีการกำจัดตัวแปรแบบถอยหลัง และวิธีการถดถอยแบบขั้นบันได ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุนามแบบลำดับขั้น
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
นุชรินทร์ ทิพยวรรณากร
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการคำนวณฟังก์ชันการแจกแจงสะสมไคกำลังสองไร้ศูนย์กลาง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วนิดา จงทำดีสกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
Copyright 2000 - 2026 ThaiLIS Digital Collection Working Group. All rights reserved.
ThaiLIS is Thailand Library Integrated System
สนับสนุนโดย สำนักงานบริหารเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อพัฒนาการศึกษา
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
328 ถ.ศรีอยุธยา แขวง ทุ่งพญาไท เขต ราชเทวี กรุงเทพ 10400 โทร. โทร. 02-232-4000
กำลัง ออน์ไลน์
ภายในเครือข่าย ThaiLIS จำนวน 4
ภายนอกเครือข่าย ThaiLIS จำนวน 2,977
รวม 2,981 คน

More info..
นอก ThaiLIS = 106,856 ครั้ง
มหาวิทยาลัยสังกัดทบวงเดิม = 2,423 ครั้ง
มหาวิทยาลัยราชภัฏ = 27 ครั้ง
มหาวิทยาลัยเอกชน = 5 ครั้ง
หน่วยงานอื่น = 5 ครั้ง
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล = 1 ครั้ง
รวม 109,317 ครั้ง
Database server :
Version 2.5 Last update 1-06-2018
Power By SUSE PHP MySQL IndexData Mambo Bootstrap
มีปัญหาในการใช้งานติดต่อผ่านระบบ UniNetHelp


Server : 8.199.134
Client : Not ThaiLIS Member
From IP : 216.73.216.86