วิถีผ้าทออีสาน : การออกแบบกี่ทอผ้าพื้นเมือง

Textile way of isan: local loom designing

Name: ปิยมาภรณ์ ฤทธิ์รักษา

ThaSH: มหาวิทยาลัยบูรพา.สาขาวิชาทัศนศิลป์และการออกแบบ

ThaSH: การทอผ้า

ThaSH: การทอผ้า -- ไทย (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)

Abstract: การวิจัยวิถีทอผ้าอีสาน: การออกแบบกี่ทอผ้าพื้นเมืองมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารวบรวม และวิเคราะห์กระบวนการผลิตผ้าทอพื้นเมือง สังเคราะห์ข้อมูลเพื่อออกแบบกี่ทอผ้ารูปแบบใหม่ ที่สามารถทอผ้าพื้นเมืองได้ และได้กี่ต้นแบบภายใต้แนวคิด “กี่ใหม่ พฤติกรรมใหม่ ลายใหม่” ผลการวิจัยพบว่า กระบวนการผลิตผ้าทอพื้นเมืองอีสานมีความคล้ายคลึงกัน แต่มีความแตกต่าง เกี่ยวกับขั้นตอนการผลิต และเทคนิคที่ใช้ในการผลิต กี่ที่นิยมใช้ทั่วไป คือ กี่กระทบ จากการสังเคราะห์ข้อมูล คุณสมบัติของกี่ทอผ้าแบบใหม่ในด้านการทอผ้าสามารถทอผ้าได้คุณภาพดี เหมือนกี่แบบเดิม ประกอบด้วยลักษณะ 3 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านรูปแบบ: กี่ทอผ้าที่พัฒนาขึ้นนี้มีขนาดเล็กลงมากกว่ากี่ทอผ้าแบบเก่าโดยสามารถทํางานได้ในพื้นที่น้อยลงกระบวนการทอผ้าแบบเดิม ใช้เวลานานในการทอผ้า แต่กี่ที่พัฒนาขึ้นนี้ สามารถผลิตผืนผ้าได้ 2 ผืนในเวลาเท่ากัน และสามารถสร้างลวดลายผ้าที่มีความแตกต่างกันทั้งสองผืนในเวลาเดียวกันโดยการใช้ตะกอ (2) ด้านพฤติกรรม การใช้งาน: กี่ทอผ้าที่พัฒนาขึ้นใหม่ใช้งานได้ง่ายกว่าแบบเดิม ผู้วิจัยเลือกใช้วิธีการยกตะกอด้วยมือ แทนวิธีเดิมที่ใช้เท้าเหยียบ วิธีนี้เหมาะสมกับทั้งผู้เริ่มต้นและผู้ที่มีความชํานาญในการทอผ้า (3) ด้าน การสร้างลวดลาย: ผู้วิจัยได้ออกแบบตะกอใหม่ ซึ่งแต่ละอันมีความแตกต่างกันสําหรับสร้าง ลวดลายผ้าทอที่แตกต่างกัน ผลการวิจัยในครั้งนี้ได้กี่ทอผ้าแบบใหม่ในแนวคิด “กี่ใหม่ พฤติกรรมใหม่ ลายใหม่” มีขนาดเล็กกว่าแบบเดิม ใช้งานได้ง่ายกว่า ประหยัดเวลามากขึ้น และสามารถผลิตชิ้นงานผ้าทอได้มากกว่าเดิม

Abstract: The objectives of this research were to ř) study, collect and analyze the production process of native woven fabrics Ś) synthesize information to design a number of new weaving patterns that can weave native fabrics ś) A loom design under the concept of “A New Loom, A New Action and A New Pattern Style”. The result revealed that the process in weaving of native fabric had similar but different of the method and the technique of production, the traditional loom was the popular used, data were explored that the properties of a new loom could weave a fabric like a traditional loom style which were consideration in śterms, namely ř) style: a developed loom was smaller than the original loom which it could use in the limited area, the process of weaving fabric from original loom took a long for making fabric but a new loom could make Śfabrics the equal time with a different pattern in the same time by using the heddle Ś) usability behavior: a developed loom can be easier using than the original loom, researcher selected to lift the heddle method by hand instead of treading by feet which was appropriate for both a starter and an expert in weaving the fabric and ś) creating pattern: researcher had developed a new heddle which was different in each one in order to create a pattern weaving fabric with different style, this result conduced to a new loom under the concept of “A New Loom, A New Action and A New Pattern” as having a smaller size than the original one, easier usability, saved the time as well as a new one could create the weaving fabric more than the original one.

มหาวิทยาลัยบูรพา. สำนักหอสมุด

Address: ชลบุรี

Email: buulibrary@buu.ac.th

Name: เกรียงศักดิ์ เขียวมั่ง

Role: อาจารย์ที่ปรึกษาหลัก

Name: รัฐไท พรเจริญ

Role: อาจารย์ที่ปรึกษาร่วม

Created: 2562

Modified: 2564-02-08

Issued: 2564-02-08

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

CallNumber: ว 677.028 ป619ว

tha

DegreeName: ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต

Level: ปริญญาเอก

Descipline: ทัศนศิลป์และการออกแบบ

Grantor: มหาวิทยาลัยบูรพา

©copyrights มหาวิทยาลัยบูรพา

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	55810061.pdf	143.47 MB	117	2026-05-26 18:16:01

ใช้เวลา

0.021249 วินาที