การกำจัดฟีนอลที่มีธาตุฮาโลเจนเป็นส่วนประกอบโดยใช้ฟิล์มบางไททาเนียมไดออกไซด์

Treatability Study of Halogenated Phenol from Water using Nano- thinfilm TiO2

Name: ฐาปนันท์ พุทธา

Organization : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี. คณะวิศวกรรมศาสตร์. สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม

Name: Thapanan Putta

Organization : King Mongkut's University of Technology Thonburi. Faculty of Engineering. Environmental Engineering

keyword: ฟิล์มบางไททาเนียมไดออกไซด์

; Nanothinfilm TiO2

Abstract: งานวิจัยนี้ทำการศึกษา และเปรียบเทียบความสามารถในการกำจัดน้ำเสียที่มีส่วนประกอบของ ฮาโลจิเนเต็ดฟีนอลชนิดต่างๆ ด้วยกระบวนการโฟโตคะตะไลซิส โดยใช้ฟิล์มบางไททาเนียม- ไดออกไซด์ ร่วมด้วยการเติมไดเอทาโนลามีน ที่สังเคราะห์ด้วยวิธีโซล-เจล เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ฮาโลจิเนเต็ดฟีนอลที่ทำการศึกษาประกอบด้วย 2-คลอโรฟีนอล, 2-โบรโมฟีนอล, 2-ฟลูออโรฟีนอล, เมตะ-คลอโรฟีนอล, พารา-คลอโรฟีนอล, 2,4-ไดคลอโรฟีนอล และ 2,4,6-ไตรคลอโรฟีนอล พารามิเตอร์ คือ อัตราการย่อยสลายโดยกระบวนการโฟโตคะตะไลซิส, ค่าคงที่ทางจลนศาสตร์ โดยแบบจำลองของ แลงเมียร์-ฮินเชอร์วูด, ค่าครึ่งชีวิต จากผลการศึกษาชนิดของ ธาตุฮาโลเจนที่จับกับฟีนอลต่อความสามารถ ในการกำจัดน้ำเสีย พบว่า อัตราการย่อยสลายโดยกระบวนการโฟโต- คะตะไลซิส เรียงลำดับดังนี้ 2- ฟลูออโรฟีนอล > 2-คลอโรฟีนอล > 2-โบรโมฟีนอล เมื่อพิจารณาผลของตำแหน่งธาตุฮาโลเจนที่จับกับฟีนอล พบว่า พารา-คลอโรฟีนอล และ ออโธ-คลอโรฟีนอล มีอัตราการย่อยสลายมากกว่า เมตะ-คลอโรฟีนอล นอกจากนี้ อัตราการย่อยสลายลดลงเมื่อจำนวนของคลอรีนที่จับกับฟีนอลเพิ่มขึ้น แสดงผลดังนี้ 2-คลอโรฟีนอล > 2,4-ไดคลอโรฟีนอล >2,4,6-ไตรคลอโรฟีนอล จากการย่อยสลายนี้ พารา-คลอโรฟีนอล เท่านั้นที่พบสารตัวกลาง เป็น ไฮโดรควิโนน ส่วนที่เหลือไม่พบสารตัวกลางเกิดขึ้นระหว่างการทำปฏิกิริยาย่อยสลาย ทั้งนี้โครงสร้างโมเลกุล ของฟีนอลที่ แตกต่างกัน เป็นปัจจัยหลักที่ส่งผลต่ออัตราการย่อยสลายโดยกระบวนการโฟโตคะตะไลซิส

Abstract: A nanothinfilm TiO2 synthesized by sol-gel process with addition of diethanolamine was used to study the photocatalytic treatability of several species of halogenated phenol from water. The halogenated phenol investigated in this work included 2-chlorophenol, 2-bromophenol, 2-fluorophenol, meta-chlorophenol, para-chlorophenol, 2,4-dichlorophenol, 2,4,6-trichlorophenol. The photocatalytic degradation rates, Langmuir-Hinshelwood kinetic constants, half life of all pollutants under UV exposure were determined. Concerning type of halogen species attached on the phenol, photocatalytic degradation rate was found in the order of 2-fluorophenol > 2-chlorophenol > 2-bromophenol. In addition, para- and ortho-chlorophenols provided highest degradation rate than meta-chlorophenol. The photocatalytic degradation rate decreased with the increase of chlorine atoms in phenol as represent by 2-chlorophenol > 2, 4-dichlorophenol > 2,4,6-trichlorophenol. No intermediates were observed for all phenol degradations except para-chlorophenol degradation in which hydroquinone was detected. The different molecular structure of phenol was the major factor causing the difference in photocatalytic degradation rate in this work.

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี

Address: กรุงเทพมหานคร

Email: info.lib@mail.kmutt.ac.th

Name: พวงรัตน์ ขจิตวิชยานุกูล

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Name: Puangrat Kajitvichyanukul

Role: Advisor

Created: 2549

Modified: 2554-01-08

Issued: 2552-02-10

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

CallNumber: ENV457

tha

DegreeName: วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: วิศวกรรมสิ่งแวดล้อม

Grantor: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี

©copyrights มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	ENV457.pdf	2.83 MB	159	2024-11-04 16:05:20
2	ENV457ab.pdf	99.71 KB	44	2023-02-09 15:01:47
3	ENV457abth.txt	1.8 KB	38	2023-02-16 14:14:02
4	ENV457aben.txt	1.76 KB	20	2023-02-09 15:02:45

ใช้เวลา

0.035724 วินาที