พื้นที่คิวเวฟจากการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจในการคาดการณ์ภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายจากการตรวจหัวใจด้วยด้วยการตรวจคลื่นสะท้อนในสนามแม่เหล็กไฟฟ้าหัวใจชนิด 30 เทสลา

Prediction of Non-Viable Myocardium by ECG Q Wave AreaA 30 T Cardiovascular Magnetic Resonance Study

Name: ปฐมพงษ์ คำภามูล

Abstract: เนื่องจากการมีของคิวเวฟมีความสัมพันธ์กับการพบแผลเป็นในหัวใจ แต่อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์ระหว่างคิวเวฟและการตายของกล้ามเนื้อหัวใจยังไม่มีข้อมูลชัดเจน จากงานวิจัยล่าสุดพบว่า พื้นที่ของคิวเวฟมีความสัมพันธ์กับปริมาณแผลเป็นในกล้ามเนื้อหัวใจและสัมพันธ์กับการตายของกล้ามเนื้อหัวใจ ดังนั้นจึงสนใจหาความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่ของคิวเวฟและปริมาณแผลเป็นในกล้ามเนื้อหัวใจร่วมถึงภาวะการตายของกล้ามเนื้อหัวใจด้วย วิธีการวิจัย มีผู้เข้าร่วมวิจัยทั้งหมด 249 คน ซึ่งทุกคนมีประวัติสงสัยหรือเคยเป็นโรคหัวใจขาดเลือดมาก่อน ทุกคนได้รับการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจและตรวจหัวใจด้วยคลื่นสะท้อนสนามแม่เหล็กชนิด 3 เทสลา คิวเวฟจะถูกนำมาวัดทั้งความลึก, ความกว้างและนำมาคำนวณพื้นที่ของคิวเวฟโดยใช้โปรมแกรมคอมพิวเตอร์ ในส่วนของผลของคลื่นสะท้อนสนามแม่เหล็กหัวใจ จะมีการเก็บข้อมูลโดยใช้เทคนิค delayed enhancement เป็นหลัก โดยแบ่งกล้ามเนื้อหัวใจเป็น 17 ส่วนและให้คำนิยามของการตายของกล้ามเนื้อหัวใจในส่วนนั้นคือมีแผลเป็นมากกว่า 50% ของส่วนกล้ามเนื้อหัวใจนั้น และให้คำนิยามของการตายของกล้ามเนื้อหัวใจโดยแบ่งตามการหล่อเลี้ยงของเส้นเลือดคือ มีส่วนของกล้ามเนื้อหัวใจที่ตายมากกว่า 50% ในกลุ่มนั้นๆ ผลการวิจัยพบว่า มีผู้เข้าร่วมวิจัย 77 คนที่มีคิวเวฟ โดยมีอายุเฉลี่ย 65±11.9 ปีโดยเป็นผู้ชาย 62% มีประวัติเป็นโรคหัวใจมาก่อน 57% และมีการบีบตัวของหัวใจอยู่ที่ 39.9 ± 16.5%. เมื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่ของคิวเวฟและการตายของกล้ามเนื้อหัวใจโดยแบ่งตามการหล่อเลี้ยงของเส้นเลือดพบว่า มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่กล้ามเนื้อหัวใจที่เลี้ยงโดยเส้นเลือด LAD และ RCA แต่ไม่มีความสัมพันธ์ที่ LCX โดยค่าพื้นที่ใต้กราฟของ LAD คือ 0.823 (95%CI: 0.727-0.919), p-value<0.001และ RCA 0.735 (95%CI: 0.560-0.910), p-value=0.017. เมื่อหาพื้นที่ของคิวเวฟที่ดีที่สุดเพื่อคาดการณ์การตายของกล้ามเนื้อหัวใจที่ LAD คือ 74 msec.mV โดยมีค่าค่าความไวที่ 72.2%, ความจำเพาะที่ 79.5% และความแม่นยำที่ 76.6% ในส่วนของ RCA พบว่าเมื่อใช้พื้นที่คิวเวฟที่ 66 msec.mV พบว่า ความไว (sensitivity)ที่ 40.0%, ความจำเพาะ (speacificity)ที่ 95.5% และความแม่นยำ (Accuracy)ที่ 88.3%. นอกจากนี้ยังพบว่า ถ้าใช้เฉพาะความลึกของคิวเวฟมาหาความสัมพันธ์พบว่า ไม่มีความแตกต่างกับการใช้พื้นที่คิวเวฟในการคาดการณ์การตายของกล้ามเนื้อหัวใจ. โดยสรุปพบว่า พื้นที่ของคิวเวฟมีความสัมพันธ์กับการตายของกล้ามเนื้อหัวใจโดยแบ่งตามเส้นเลือดที่เลี้ยงโดยเฉพาะที่ LAD และ RCA แต่ไม่มีความสัมพันธ์ที่ LCX รวมทั้งการเพิ่มขึ้นของคิวเวฟมีความสัมพันธ์กับการเพิ่มของปริมาณแผลเป็นในกล้ามเนื้อหัวใจ

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สำนักงานวิทยทรัพยากร

Address: กรุงเทพมหานคร

Email: cuir@car.chula.ac.th

Name: ไพโรจน์ ฉัตรานุกูลชัย

Role: ที่ปรึกษา

Created: 2559

Modified: 2562-08-27

Issued: 2562-08-27

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

URL: http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/55240

tha

DegreeName: วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: อายุรศาสตร์

Grantor: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

©copyrights จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	5874043330[1].pdf	3.04 MB	8	2021-12-25 14:38:21

ใช้เวลา

0.033911 วินาที