ปัจจัยทำนายผลลัพธ์ของการถอดท่อช่วยหายใจในผู้ป่วยวิกฤต หอผู้ป่วยหนักโรงพยาบาลสิงห์บุรี

Factors predicting outcome of extubation in critically ill patients in intensive care unit, Singburi Hospital

Name: มานะ ปัจจะแก้ว

MeSH: ผู้ป่วยวิกฤติ

MeSH: ผู้ป่วยหนัก -- การดูแลขั้นวิกฤต

MeSH: ท่อช่วยหายใจ -- การพยาบาล -- วิจัย

Abstract: การวิจัยเชิงทำนาย (Predictive Study) เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายผลลัพธ์ของการถอดท่อ ช่วยหายใจ ในกลุ่มผู้ป่ วยโรคทางอายุรกรรมที่มีภาวะการหายใจล้มเหลว กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบ เฉพาะเจาะจง เป็นเวชระเบียนของผู้ป่ วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคทางอายุรกรรมที่มีภาวะการหายใจล้มเหลวที่ใส่ท่อช่วยหายใจและใช้เครื่องช่วยหายใจ ในหอผู้ป่ วยหนักโรงพยาบาลสิงห์บุรี ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2556 ถึงธันวาคม 2559 ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 145 ราย เก็บข้อมูลโดยใช้ 1) แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลด้านการเจ็บป่ วย 2) แบบบันทึกปัจจัยทำนายผลลัพธ์ของการถอดท่อช่วยหายใจได้แก่ การทดสอบภาวะหลอดลมบวม และ แรงไอ และ 3) แบบบันทึกผลลัพธ์ของการถอดท่อช่วยหายใจตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน ได้ค่า CVI = 1.00 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงบรรยาย Chi-square และ Binary Logistic Regression ผลการวิจัยพบว่า ร้อยละ 74.48 ของกลุ่มตัวอย่างสามารถถอดท่อช่วยหายใจได้สำเร็จ ปัจจัย ทำนายผลลัพธ์ของการถอดท่อช่วยหายใจได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) ได้แก่ แรงไอ (β = 3.187) ภาวะหลอดลมบวม (β = 1.601) และอายุ (β = 1.306) โดยร่วมกันทำนายได้ร้อยละ 32 (Cox and Snell R2 =.32) ข้อเสนอแนะจากผลการวิจัย การถอดท่อช่วยหายใจหลังการหย่าเครื่องช่วย หายใจบุคลากรทางสุขภาพควรต้องประเมินปัจจัยที่สำคัญ ได้แก่ ไอได้แรงดี และไม่มีภาวะ หลอดลมบวมเพื่อลดโอกาสเสี่ยงต่อการใส่ท่อช่วยหายใจซ้ำ

Abstract: การวิจัยเชิงทำนาย (Predictive Study) เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายผลลัพธ์ของการถอดท่อ ช่วยหายใจ ในกลุ่มผู้ป่ วยโรคทางอายุรกรรมที่มีภาวะการหายใจล้มเหลว กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบ เฉพาะเจาะจง เป็นเวชระเบียนของผู้ป่ วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคทางอายุรกรรมที่มีภาวะการหายใจ ล้มเหลวที่ใส่ท่อช่วยหายใจและใช้เครื่องช่วยหายใจ ในหอผู้ป่ วยหนักโรงพยาบาลสิงห์บุรี ตั้งแต่เดือน ตุลาคม 2556 ถึงธันวาคม 2559 ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 145 ราย เก็บข้อมูลโดยใช้ 1) แบบบันทึกข้อมูล ส่วนบุคคลและข้อมูลด้านการเจ็บป่วย 2) แบบบันทึกปัจจัยทำนายผลลัพธ์ของการถอดท่อช่วยหายใจ ได้แก่ การทดสอบภาวะหลอดลมบวม และ แรงไอ และ 3) แบบบันทึกผลลัพธ์ของการถอดท่อช่วยหายใจ ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน ได้ค่า CVI = 1.00 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิง บรรยาย Chi-square และ Binary Logistic Regression ผลการวิจัยพบว่า ร้อยละ 74.48 ของกลุ่มตัวอย่างสามารถถอดท่อช่วยหายใจได้สำเร็จ ปัจจัย ทำนายผลลัพธ์ของการถอดท่อช่วยหายใจได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) ได้แก่ แรงไอ (β = 3.187) ภาวะหลอดลมบวม (β = 1.601) และอายุ (β = 1.306) โดยร่วมกันทำนายได้ร้อยละ 32 (Cox and Snell R2 =.32) ข้อเสนอแนะจากผลการวิจัย การถอดท่อช่วยหายใจหลังการหย่าเครื่องช่วย หายใจบุคลากรทางสุขภาพควรต้องประเมินปัจจัยที่สำคัญ ได้แก่ ไอได้แรงดี และไม่มีภาวะ หลอดลมบวมเพื่อลดโอกาสเสี่ยงต่อการใส่ท่อช่วยหายใจซ้ำ

มหาวิทยาลัยรังสิต. สำนักหอสมุด

Address: ปทุมธานี

Email: rattanapornn@rsu.ac.th

Name: วารินทร์ บินโฮเซ็น

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Name: นํ้าอ้อย ภักดีวงศ์

Role: อาจารย์ที่ปรึกษาร่วม

Created: 2560

Modified: 2562-08-16

Issued: 2562-08-16

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

tha

Spatial: สิงห์บุรี

DegreeName: พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: การพยาบาลผู้ใหญ่

Grantor: มหาวิทยาลัยรังสิต

©copyrights มหาวิทยาลัยรังสิต

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	Mana Pachakawe.pdf	1.43 MB	92	2026-05-26 18:16:01

ใช้เวลา

0.129898 วินาที