Abstract:
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของการคิดเชิงอนาคตของ
นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จังหวัดอุบลราชธานี และเพื่อทดสอบความไม่แปรเปลี่ยนของรูปแบบและ
ค่าพารามิเตอร์ในโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของการคิดเชิงอนาคตของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
ระหว่างโรงเรียนขนาดเล็ก โรงเรียนขนาดกลางและโรงเรียนขนาดใหญ่ ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียนระดับ
ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2557 จังหวัดอุบลราชธานี จ านวน 810 คน ได้มาโดยการสุ่ม
แบบหลายขั้นตอนเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วยเครื่องมือที่เป็นแบบทดสอบส าหรับวัดตัวแปรสังเกตได้ 5ตัวแปร
และเครื่องมือที่เป็นแบบสอบถามส าหรับวัดตัวแปรสังเกตได้ 22 ตัวแปร สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ร้อยละ
ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ความเบ้ ความโด่ง สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ค่าดัชนีKMO ค่า Bartletts test และ
การทดสอบค่าไค-สแควร์ โดยใช้โปรแกรม Mplus
ผลการวิจัยพบว่า
1. โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของการคิดเชิงอนาคตของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จังหวัดอุบลราชธานี
มีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (
2
=484.673, df = 264,
2
/df =1.836, p = 0.420, SRMR =
0.015, RMSEA=0.032, CFI=0.991,TLI = 0.988) ตัวแปรแฝงที่มีอิทธิพลทางตรงต่อการคิดเชิงอนาคตได้แก่ เจตคติต่อ
การเรียน (DE=0.191) แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ (DE=0.096) บุคลิกภาพ (DE=0.152) ตัวแปรแฝงที่มีอิทธิพลทางอ้อมต่อ
การคิดเชิงอนาคตได้แก่ การอบรมเลี้ยงดูแบบประชาธิปไตย (IE=0.138) การก ากับตนเอง (IE=0.080) บรรยากาศ
ในชั้นเรียน (IE=0.213) และตัวแปรแฝงที่มีอิทธิพลทั้งทางตรงและทางอ้อมต่อการคิดเชิงอนาคตได้แก่ พฤติกรรม
การสอนของครู (DE=0.170, IE=0.092) ยุทธศาสตร์การเรียน (DE=0.429, IE=0.154)ตัวแปรแฝงทั้งหมดภายในโมเดล
สามารถอธิบายความแปรปรวนของตัวแปรการคิดเชิงอนาคตได้ร้อยละ 88.90
2. ผลการทดสอบความไม่แปรเปลี่ยนของโมเดลระหว่างโรงเรียนขนาดเล็ก โรงเรียนขนาดกลางและโรงเรียน
ขนาดใหญ่ พบว่า ไม่มีความแปรเปลี่ยนของรูปแบบโมเดลอื่นๆ (χ
2
= 976.552 df = 951, p-value = 0.277, χ
2
/df =
1.027, CFI = 0.999, TLI = 0.999, RMSEA = 0.010, SRMR = 0.024) แต่มีความแปร เปลี่ยนของค่าพารามิเตอร์
(χ
2
= 3,451.993, df = 982, p-value = 0.000, χ
2
/df = 3.515, CFI = 0.896, TLI = 0.889, RMSEA = 0.097,
SRMR = 0.561)
This research aimed to investigate and develop the causal relation model of futuristic
thinking for upper secondary school students, and to examine the invariance of the causal model
among small, medium and large sized schools. The samples were 810 students in the second
semester of academic year 2014 in Ubon Ratchathani province selected by the multistage random
sampling. The research tools were the tests for five obsrved variables, and the questionnaires for
21 observed variables. The data were analyzed by the Mplus program, using percentage, mean,
stanadard deviation, skeness, kurtosis, correlation coefficient, index of KMO, Bartletts test, and
Chi-square test.
The research findings were as follows :
1. The causal relation model of futuristic thinking for the students was in consonance
with the empirical data (
2
=484.673, df = 264,
2
/df =1.836, p = 0.420, SRMR = 0.015, RMSEA=0.032,
CFI=0.991, TLI = 0.988) The latent variables having direct effect on futuristic thinking were attitude
towards learning (DE = 0.191), motivation (DE=0.096), and personality (DE = 0.152). The latent
variables with indirect effect were democratic parenting (IE = 0.138), self-determination (IE = 0.080),
and classroom climate (IE = 0.213), and those with both direct and indirect effects were teaching
behavior (DE = 0.170, IE = 0.092), and learning strategy (DE = 0.429, IE = 0.154). All the latent
variables accounted for 88.90 % in explaining the variance of futuristic thinking variables.
2. The invariance examination of the model among the schools revealed no variance in
the model form (χ
2
= 976.552 df = 951, p-value = 0.277, χ
2
/df = 1.027, CFI = 0.999, TLI = 0.999,
RMSEA = 0.010, SRMR = 0.024), but the parameter variance (χ
2
= 3,451.993, df = 982,p-value = 0.000,
χ
2
/df = 3.515, CFI = 0.896, TLI = 0.889, RMSEA = 0.097, SRMR = 0.561)