วิเคราะห์เบญจธรรมในพุทธปรัชญาเถรวาทเชิงสุนทรียะ

Name: พระประภาส ปญฺญาคโม (ดอกไม้)

keyword: พุทธปรัชญาเถรวาท

; สุนทรียะ

Abstract: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นงานวิจัยเชิงเชิงเอกสาร (Documentary Research) มีวัตถุประสงค์ของการวิจัย เรื่องวิเคราะห์เบญจธรรมในพุทธปรัชญาเถรวาทเชิงสุนทรียะ ๓ ประการคือ (๑) เพื่อศึกษาความงามในเชิงสุนทรียะ (๒) เพื่อศึกษาเบญจธรรมในพุทธปรัชญาเถรวาท (๓) เพื่อศึกษาวิเคราะห์เบญจธรรมของพุทธปรัชญาเถรวาทในเชิงสุนทรียะ ผลการวิจัยพบว่า สุนทรียะแบบตะวันตก มีความเชื่อพื้นฐานที่ขัดแย้งกันตามแต่ละทฤษฎี ซึ่งศีลธรรมนิยม และศิลปะนิยมล้วนให้เหตุผลแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง และหลักทฤษฎีความงามเป็นหลักที่แสดงให้เห็นถึงกลุ่มต่างๆ ที่มองคุณค่าความงาม และตัดสินว่างามหรือไม่งาม ประสบการณ์สุนทรียะก็เป็นการตัดสินอีกอย่างหนึ่งในการมองความงามเช่นเดียวกัน ไม่ว่าจะในปรัชญาฝั่งตะวันตกหรือตะวันออก คุณค่าทางสุนทรียะ คือ คุณสมบัติของวัตถุที่ถูกสร้างสรรค์ และตกแต่งให้เกิดความงามไม่ได้เป็นสุนทรียะเพราะใครๆให้ การยอมรับว่าเป็นสุนทรียะ ความเป็นสุนทรียะ ไม่ได้มีเพราะการยอมรับว่าเป็นสุนทรียะ โดยมนุษย์เป็นผู้กำหนดหรือตัดสินให้เป็นหรือไม่เป็น แต่เป็นสุนทรียะเพราะวัตถุนั้นๆ มีคุณสมบัติแห่งความเป็นสุนทรียะแล้วอย่างแท้จริง ความงามและคุณค่าที่เกิดขึ้นในเบญจธรรมนั้นเป็นสิ่งเริ่มต้นของการมีธรรม ทำให้เกิดมีคุณค่าต่อตนเองและผู้อื่น เมื่อผู้ใดทำให้มาก มีมาก ก็เกิดคุณค่ามากและเป็นธรรมที่ค่อนข้างยั่งยืน ดี มีประโยชน์ และประโยชน์ที่เกิดขึ้นเป็นคุณค่าแท้หรือคุณค่าเทียม ก็ล้วนแล้วแต่เป็นประโยชน์ทั้งสิ้น ทำให้คนและสังคมมองว่าเป็นคนดี มีคุณค่าทั้งในการมองทางโลกและทางธรรม และกลายเป็นบุคคลสำคัญไปในที่สุด จากการศึกษาวิเคราะห์เห็นได้ว่าผู้ที่จะก้าวขึ้นสู่อริยะบุคคลในชั้นต้นนั้นต้องมีบันไดในการไต่ขึ้นไปและเบญจธรรมก็เป็นอีกข้อหนึ่งที่ขาดเสียไม่ได้ในการปฏิบัติเพื่อขึ้นสู่จุดสูงสุด (นิพพาน) เพื่อการทำให้เต็มของความเป็นมนุษย์ ต่อจากนั้นก็นำข้อธรรมที่ละเอียดยิ่งกว่ามาปฏิบัติเพื่อให้บรรลุจุดสูงสุดได้ ความงามและคุณค่าที่เกิดขึ้นจากการปฏิบัติกล่าวได้ว่างามในเบื้องต้น ท่ามกลาง และที่สุดได้ คุณค่าที่เกิดขึ้นจึงเป็นคุณค่าแท้ที่มีแต่ประโยชน์ฝ่ายเดียวนั่นเอง

Abstract: This thesis an analysis the five dhamma in aesthetical of theravadã Buddhist philosophy was a documentary with three main purposes: (1) to study the beauty in aesthetics, (2) to study Bencadhamma in Theravãda philosophy, and (3) to analyze the beauty and value of Bencadhamma in Theravãda philosophy. A result of this study was found that the western aesthetics had opposite beliefs. Both morality and art appreciation gave absolutely different reasons. The theory of Beauty was the center to mention all groups referring to the beauty and to examine whether it was the beauty or not. The aesthetical experience was one way of examination about the beauty. In the western or eastern philosophy, the value of aesthetics was the quality of material created and decorated for beauty. It was not aesthetic because all people accepted it as the aesthetic. In fact, the aesthetic did not arise because it was accepted as the aesthetic by the human consideration or examination whether it was aesthetic or not. On the contrary, it was aesthetic because that material had a quality of the real aesthetic. The beauty and value in Bencadhamma was starting the observance of Dhamma. This caused the value in the individual life and the other people. When one had done it greatly, one got the great value, sustainable Dhamma, and great benefits. The Benefits were possibly true value or untrue value. All of them were very useful to make people and societies believe that it was a moral man with the value of looking at the worldly value and the religious value. Thus, he became the most important person at the end. The analytical study was found that a person would be in the first level of AriyaPuggala with self-development step by step. Similarly, he would not leave Bencadhamma in his practice to reach the highest level (Nibbana) in order to make the humanshood complete. Then, he brought the other Buddhist principles into the practice for such achievement. The beauty and value from such practice covered the beauty in the beginning, the beauty in the middle level and the beauty in the last level. Thus, the apparent value was value to bring only benefits to human societies.

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. สำนักหอสมุดและเทคโนโลยีสารสนเทศ

Address: อยุธยา

Email: library@mcu.ac.th

Name: พระครูภาวนาโพธิคุณ

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Name: โสวิทย์ บำรุงภักดิ์

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Name: สุวิน ทองปั้น

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Created: 2557

Modified: 2561-08-20

Issued: 2561-08-20

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

tha

DegreeName: พุทธศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: สาขาวิชาปรัชญา

Grantor: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

©copyrights มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	MCU570203005.pdf	1.01 MB	15	2022-06-29 20:59:26

ใช้เวลา

0.073851 วินาที