The usefulness of serum free/total PSA ratio for diagnosis of prostate cancer in abnormal total PSA screening Thai patients

ประโยชน์ของการตรวจวัดระดับอัตราส่วน พีเอสเออิสระ ต่อ พีเอสเอรวมในเลือดเพื่อการวินิจฉัยมะเร็งต่อมลูกหมากในชายไทย

Name: Sansnee Senawong

LCSH: Prostate -- Cancer

LCSH: Prostate-specific antigen

Abstract: Two hundreds and thirty three patients were included to evaluate the diagnostic performances and cost-effectiveness of serum free/total PSA ratio for diagnosis of prostate cancer when used in combination with conventional screening tests, serum total PSA and digital rectal examination. The diagnostic performances; sensitivity, specificity, positive predictive value, negative predictive value, accuracy and likelihood ratio, with different cut-off values were evaluated. Decision tree and cost-effectiveness analysis were studied to determine the most appropriate cut-off value of serum free/total PSA ratio that should be used in prostate cancer diagnosis program. It could not be definitely concluded which was the most appropriate cut-off value of serum free/total PSA ratio as the indication to perform prostate biopsy in Thai patients with abnormal serum total PSA, but the potential cut-off candidates ranged from 0.15 to 0.28 (0.15, 0.18, 0.20, 0.25, 0.28) depending on the patient groups with different serum total PSA. The cost-effectiveness analysis could not show the clear benefit of serum free/total PSA ratio when performed in serial with serum total PSA over serum total PSA alone as indication for prostate biopsy. The urologists should weight between the differences in diagnostic performances, benefits and risks of performing serum free/total PSA ratio with different cut-off values to minimize unnecessary biopsy.

Abstract: เป็นการศึกษาเพื่อประเมินประสิทธิภาพในการวินิจฉัยโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก และความคุ้มค่าคุ้มทุนของการตรวจหาอัตราส่วนพีเอสเออิสระต่อพีเอสเอรวมในเลือด เพื่อการวินิจฉัยมะเร็งต่อมลูกหมากในชายไทยที่มีระดับสารบ่งชี้มะเร็งพีเอสเอรวมในเลือดผิดปกติ โดยทำการศึกษาในชายไทย 233 ราย ทุกรายจะได้รับการวินิจฉัยโรคมะเร็งต่อมลูกหมากโดยการตัดชิ้นเนื้อจากต่อมลูกหมากเพื่อตรวจทางพยาธิวิทยา และประเมินประสิทธิภาพการวินิจฉัยโรคมะเร็งต่อมลูกหมากของการตรวจดังกล่าวเมื่อใช้ค่าตัดสินผลการตรวจ (cut-off) ที่แตกต่างกัน โดยศึกษาจากความไว ความจำเพาะ ความแม่นยำ และตัวแปรอื่นๆ รวมทั้งทำการวิเคราะห์ความคุ้มค่าคุ้มทุนของการตรวจดังกล่าวเพื่อการวินิจฉัยโรคมะเร็งต่อมลูกหมากด้วย ผลการศึกษาพบว่า ไม่สามารถสรุปค่าตัดสินผลการตรวจที่เหมาะสมที่สุดได้ แต่ค่าที่ควรใช้ในการตัดสินผลการตรวจ คือ 0.15, 0.18, 0.20, 0.25 และ 0.28 โดยขึ้นกับกลุ่มผู้ป่วยที่มีระดับพีเอสเอรวมแตกต่างกัน การวิเคราะห์ความคุ้มค่าคุ้มทุนพบว่าการตรวจหาอัตราส่วนพีเอสเออิสระต่อพีเอสเอรวมในเลือดเพื่อช่วยในการตัดสินใจทำการตัดชิ้นเนื้อต่อมลูกหมากในผู้ป่วยที่มีระดับพีเอสเอรวมในเลือดสูงผิดปกตินั้น ไม่สามารถแสดงผลที่คุ้มค่าคุ้มทุนมากกว่าการใช้ผลการตรวจระดับพีเอสเอรวมในเลือดเพียงอย่างเดียวในการตัดสินใจทำการตัดชิ้นเนื้อต่อมลูกหมาก ดังนั้นแพทย์จำเป็นต้องพิจารณาเลือกใช้ค่าตัดสินผลการตรวจอัตราส่วนพีเอสเออิสระต่อพีเอสเอรวมในเลือดตามกลุ่มผู้ป่วย โดยเปรียบเทียบความไว ความจำเพาะ และปัจจัยอื่นๆ ของการใช้ค่าตัดสินผลการตรวจที่แตกต่างกันเพื่อประกอบการพิจารณา

Chulalongkorn University. Office of Academic Resources

Address: BANGKOK

Email: cuir@car.chula.ac.th

Name: Kriangsak Prasopsanti

Role: advisor

Name: Nalinee Aswapokee

Role: advisor

Created: 2003

Modified: 2017-06-23

Issued: 2017-06-23

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

ISBN: 9741754914

eng

DegreeName: Master of Science

Level: Master's Degree

Descipline: Health Development

Grantor: Chulalongkorn University

©copyrights Chulalongkorn University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	Sansnee.pdf	379.08 KB	9	2025-03-14 18:03:51

ใช้เวลา

0.043205 วินาที