แจ้งเอกสารไม่ครบถ้วน, ไม่ตรงกับชื่อเรื่อง หรือมีข้อผิดพลาดเกี่ยวกับเอกสาร ติดต่อที่นี่ ==>
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th ติดต่อเจ้าหน้าที่เจ้าของเอกสาร กรณีเอกสารไม่ครบหรือไม่ตรง

ปัญหาการชดใช้เยียวยาความเสียหายแก่ผู้บริโภคตาม พ.ร.บ. คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522
Problems on consumer redress under the Consumer Protection Act B.E. 2522

keyword: การคุ้มครองผู้บริโภค กฎหมายและระเบียบข้อบังคับ
; ผู้บริโภค
; พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522
; ความรับผิด (กฎหมาย)
; ความรับผิดของผู้ผลิต
; ละเมิด
; การชดใช้เยียวยาความเสียหายแก่ผู้บริโภค
Abstract: การชดใช้เยียวยาความเสียหายของผู้ประกอบธุรกิจแก่ผู้บริโภค อันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าและบริการ จะต้องมีหลักกฎหมายกำหนดให้การชดใช้เยียวยาดังกล่าว เป็นไปได้โดยสะดวก รวดเร็ว ประหยัดและเป็นธรรม จากการศึกษาวิจัยพบว่า หลักกฎหมายของไทยในเรื่องนี้ เพียงบัญญัติรับรองสิทธิที่จะได้รับการพิจารณาและชดใช้ มิได้มีบทบัญญัติรองรับไว้แต่อย่างใด จึงต้องนำหลักกฎหมายทั่วไปมาปรับใช้ สำหรับประเด็นหลักความรับผิดอันเป็นพื้นฐานแห่งการเรียกร้อง ได้นำเอาหลักความรับผิดทางสัญญานั้น มีผลผูกพันเฉพาะคู่สัญญาเท่านั้นไม่สอดคล้องกับระบบการตลาดและสภาพการบริโภคที่เป็นจริง เพราะผู้บริโภคไม่จำเป็นต้องเป็นคู่สัญญากับผู้ประกอบธุรกิจโดยตรง ส่วนหลักความรับผิดทางละเมิด ผู้บริโภคมีภาระต้องพิสูจน์ความผิดของผู้ประกอบธุรกิจตามหลัก Fault Theory จึงเป็นภาระหนักแก่ผู้บริโภค เพราะข้อเท็จจริงที่เกี่ยวกับสินค้าและบริการล้วนอยู่ในความรู้เห็นของผู้ประกอบธุรกิจแต่เพียงฝ่ายเดียว สำหรับประเด็นวิธีการที่จะให้ได้รับการชดใช้นั้น ยังคงใช้วิธีการฟ้องคดีเป็นมาตรการบังคับเพียงวิธีเดียว ซึ่งมีปัญหายุ่งยาก ล่าช้า เสียค่าใช้จ่ายสูง แม้จะมีกลไกการฟ้องคดีแทนตาม พ.ร.บ. คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 มาช่วยผ่อนคลาย แต่ยังคงมีข้อจำกัดภายใต้หลักความสัมพันธ์ทางสัญญา ผู้เขียนจึงเสนอแนะให้แก้ไข โดยกำหนดหลักความรับผิดเด็ดขาดในทางละเมิดแก่ผู้ประกอบธุรกิจให้ชัดเจน และมีข้อยกเว้นได้ในบางกรณี ซึ่งจะสามารถแก้ไขปัญหาภาระการพิสูจน์ในคดีละเมิดที่ผู้บริโภคไม่ต้องพิสูจน์ความผิดอีกต่อไป และให้แก้ไขนิยามคำว่า “ผู้บริโภค” ตามมาตรา 3 แห่ง พ.ร.บ. คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 ให้ขยายขอบเขตคลุมไปถึงผู้บริโภคซึ่งมิได้เป็นคู่สัญญากับผู้ประกอบธุรกิจด้วย ซึ่งจะส่งผลให้กลไกการฟ้องคดีแทนมีประโยชน์และสามารถทำงานได้มากขึ้น นอกจากนี้ผู้เขียนยังได้เสนอให้นำเอาวิธีการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทโดยองค์กรที่เหมาะสม ซึ่งจะทำให้การชดใช้เยียวยาเป็นไปโดยสะดวกรวดเร็ว ประหยัดและเป็นธรรมกับคู่กรณีทุกฝ่าย มาใช้ควบคู่กับกลไกการฟ้องคดีแทนด้วย ทั้งหมดนี้ ให้บัญญัติไว้ใน พ.ร.บ.คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ.2522 ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษ ผู้เขียนเชื่อว่า วิธีการที่เสนอแนะดังกล่าวจะช่วยทำให้การชดใช้เยียวยาความเสียหาย เป็นไปโดยสะดวก ประหยัด ทั่วถึงและเป็นธรรมกับทุกฝ่าย และจะส่งผลย้อนกลับให้ผู้ประกอบธุรกิจ มีความระมัดระวังในการผลิตและจำหน่ายสินค้าและบริการ ให้มีมาตรฐานและมีความปลอดภัยมากยิ่งขึ้นอันจะส่งผลสูงสุดให้เกิดความปลอดภัยแก่ผู้บริโภคและสังคมโดยรวมด้วยการชดใช้เยียวยาความเสียหายของผู้ประกอบธุรกิจแก่ผู้บริโภค อันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าและบริการ จะต้องมีหลักกฎหมายกำหนดให้การชดใช้เยียวยาดังกล่าว เป็นไปได้โดยสะดวก รวดเร็ว ประหยัดและเป็นธรรม จากการศึกษาวิจัยพบว่า หลักกฎหมายของไทยในเรื่องนี้ เพียงบัญญัติรับรองสิทธิที่จะได้รับการพิจารณาและชดใช้ มิได้มีบทบัญญัติรองรับไว้แต่อย่างใด จึงต้องนำหลักกฎหมายทั่วไปมาปรับใช้ สำหรับประเด็นหลักความรับผิดอันเป็นพื้นฐานแห่งการเรียกร้อง ได้นำเอาหลักความรับผิดทางสัญญานั้น มีผลผูกพันเฉพาะคู่สัญญาเท่านั้นไม่สอดคล้องกับระบบการตลาดและสภาพการบริโภคที่เป็นจริง เพราะผู้บริโภคไม่จำเป็นต้องเป็นคู่สัญญากับผู้ประกอบธุรกิจโดยตรง ส่วนหลักความรับผิดทางละเมิด ผู้บริโภคมีภาระต้องพิสูจน์ความผิดของผู้ประกอบธุรกิจตามหลัก Fault Theory จึงเป็นภาระหนักแก่ผู้บริโภค เพราะข้อเท็จจริงที่เกี่ยวกับสินค้าและบริการล้วนอยู่ในความรู้เห็นของผู้ประกอบธุรกิจแต่เพียงฝ่ายเดียว สำหรับประเด็นวิธีการที่จะให้ได้รับการชดใช้นั้น ยังคงใช้วิธีการฟ้องคดีเป็นมาตรการบังคับเพียงวิธีเดียว ซึ่งมีปัญหายุ่งยาก ล่าช้า เสียค่าใช้จ่ายสูง แม้จะมีกลไกการฟ้องคดีแทนตาม พ.ร.บ. คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 มาช่วยผ่อนคลาย แต่ยังคงมีข้อจำกัดภายใต้หลักความสัมพันธ์ทางสัญญา ผู้เขียนจึงเสนอแนะให้แก้ไข โดยกำหนดหลักความรับผิดเด็ดขาดในทางละเมิดแก่ผู้ประกอบธุรกิจให้ชัดเจน และมีข้อยกเว้นได้ในบางกรณี ซึ่งจะสามารถแก้ไขปัญหาภาระการพิสูจน์ในคดีละเมิดที่ผู้บริโภคไม่ต้องพิสูจน์ความผิดอีกต่อไป และให้แก้ไขนิยามคำว่า “ผู้บริโภค” ตามมาตรา 3 แห่ง พ.ร.บ. คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 ให้ขยายขอบเขตคลุมไปถึงผู้บริโภคซึ่งมิได้เป็นคู่สัญญากับผู้ประกอบธุรกิจด้วย ซึ่งจะส่งผลให้กลไกการฟ้องคดีแทนมีประโยชน์และสามารถทำงานได้มากขึ้น นอกจากนี้ผู้เขียนยังได้เสนอให้นำเอาวิธีการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทโดยองค์กรที่เหมาะสม ซึ่งจะทำให้การชดใช้เยียวยาเป็นไปโดยสะดวกรวดเร็ว ประหยัดและเป็นธรรมกับคู่กรณีทุกฝ่าย มาใช้ควบคู่กับกลไกการฟ้องคดีแทนด้วย ทั้งหมดนี้ ให้บัญญัติไว้ใน พ.ร.บ.คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ.2522 ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษ ผู้เขียนเชื่อว่า วิธีการที่เสนอแนะดังกล่าวจะช่วยทำให้การชดใช้เยียวยาความเสียหาย เป็นไปโดยสะดวก ประหยัด ทั่วถึงและเป็นธรรมกับทุกฝ่าย และจะส่งผลย้อนกลับให้ผู้ประกอบธุรกิจ มีความระมัดระวังในการผลิตและจำหน่ายสินค้าและบริการ ให้มีมาตรฐานและมีความปลอดภัยมากยิ่งขึ้นอันจะส่งผลสูงสุดให้เกิดความปลอดภัยแก่ผู้บริโภคและสังคมโดยรวมด้วย
Abstract: Consumer redress that arises from consumption of goods and services provided by business operators must be under the law that makes it convenient, fast, economical, and fair. Studies have shown that Thai laws regarding the matter only justify the consumer’s rights to have their cases considered for redress. However, the laws do not elaborate the specific liabilities of the business operators which is the ground to constitute a case nor the means of the redress. Therefore, in order to get redress, the general principle of law need to be applied. In the issue of liability, the applied law are the law of contract and tort. However, some problems arise. Under the law of contract, only the praties in the contract are bound to each other for the liability that may arise. Therefore, this may not be practical, because, according to the marketing system and consumption condition, the consumer is not necessarily a party in a contract with the business operator. On the other hand, under the law of tort, the burden of proof that the business operator is at fault rests upon the consumer according to the “fault theory”. Therefore, it is a difficult burden on the consumer because the fact and information about goods and services belong to the business operator. Moreover, the procedure to get redress is still only to take a case to the court, which is difficult, time consuming, and expensive. Eventhough, the substitute litigation mechanism under the Consumer Protection Act B.E.2522 helps ease the problems, there are still restrictions under the privity of contract theory. The author proposes that these problems can be resolved by cleary enforcing the strict liability rule on business operators which certain exceptions as may be appropriate. Under this scheme, the consumer no longer have the burden of proof. Moreover, the definition of “Consumer” under the Consumer Protection Act B.E.2522 should be amended and expanded to include consumers who are not the parties in a contract with the business operators. The amendment will make the substitute litigation mechanism more productive and effective. Furthermore. The author proposes that there should be an appropriate organization to mediate in the compromisation. Combined with the substitute litigation mechanism, this method of compromisation will make the redressing process fast, economical, and fair to all parties. This proposal must be included in the Consumer Protection Act B.E. 2522 which is a special law. The author belives that this proposal will make the consumer redress convenient, fast, economical, and fair to all parties. As a result, the business operators will be more careful in producing and distributing their goods and services; therefore, improved standard and safety that will benefit consumers and public in general.
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สำนักงานวิทยทรัพยากร
Address: กรุงเทพมหานคร
Email: cuir@car.chula.ac.th
Role: ที่ปรึกษา
Created: 2539
Modified: 2560-06-29
Issued: 2560-04-14
วิทยานิพนธ์/Thesis
application/pdf
ISBN: 9746342398
tha
©copyrights จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
RightsAccess:
ลำดับที่.ชื่อแฟ้มข้อมูล ขนาดแฟ้มข้อมูลจำนวนเข้าถึง วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1 Wichai_tu_front.pdf 1.08 MB25 2025-12-25 22:14:03
2 Wichai_tu_ch1.pdf 1.1 MB14 2025-12-25 22:14:07
3 Wichai_tu_ch2.pdf 5.82 MB20 2025-12-25 22:14:10
4 Wichai_tu_ch3.pdf 4.79 MB15 2025-12-25 22:14:13
5 Wichai_tu_ch4.pdf 1.59 MB13 2025-12-25 22:14:16
6 Wichai_tu_back.pdf 864.77 KB12 2025-12-25 22:14:20
ใช้เวลา
0.036928 วินาที

วิชัย ธัญญพาณิชย์
Title Contributor Type
ปัญหาการชดใช้เยียวยาความเสียหายแก่ผู้บริโภคตาม พ.ร.บ. คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วิชัย ธัญญพาณิชย์
สุษม ศุภนิตย์
วิทยานิพนธ์/Thesis
สุษม ศุภนิตย์
Title Creator Type and Date Create
ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับธุรกิจขายตรง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุษม ศุภนิตย์
วิมิศร นองสุวรรณ
วิทยานิพนธ์/Thesis
ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการประกอบธุรกิจให้บริการดูแลผู้สูงอายุ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุษม ศุภนิตย์
พิชาณี สำเภาเงิน
วิทยานิพนธ์/Thesis
การส่งเสริมการขายที่ไม่เป็นธรรมต่อผู้ประกอบการและผู้บริโภค : กรณีศึกษาของประเทศไทย
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;สุษม ศุภนิตย์
พงศ์สิน ลัคนากุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
ความปลอดภัยในการบริโภคอาหารในประเทศไทย
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ลำดวน เศวตมาลย์;สุษม ศุภนิตย์
อมรินทร์ นันทวิทยาภรณ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
ความรับผิดทางแพ่ง กรณีละเมิดกฎหมายป้องกันการผูกขาด ผาสุก เจริญเกียรติ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุษม ศุภนิตย์;สุธีร์ ศุภนิตย์
ผาสุก เจริญเกียรติ
วิทยานิพนธ์/Thesis
ปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุษม ศุภนิตย์;ฤทัย หงส์สิริ
อิทธิพร แก้วทิพย์
วิทยานิพนธ์/Thesis
ปัญหาการชดใช้เยียวยาความเสียหายแก่ผู้บริโภคตาม พ.ร.บ. คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุษม ศุภนิตย์
วิชัย ธัญญพาณิชย์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การโฆษณาที่ฝ่าฝืนพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ.2522
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วิฏราธร จิรประวัติ;สุษม ศุภนิตย์
ปณัฏฐา จันทร์ฉาย
วิทยานิพนธ์/Thesis
การคุ้มครองสิทธิส่วนตัวกับการสื่อสารสนเทศ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุษม ศุภนิตย์
ชื่นอารี มาลีศรีประเสริฐ
วิทยานิพนธ์/Thesis
ความรับผิดทางแพ่งของผู้ประกอบวิชาชีพกฎหมาย
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุษม ศุภนิตย์
ณัฐวุฒิ ฉัตรเลิศพิพัฒน์
วิทยานิพนธ์/Thesis
ความรับผิดในการประกอบธุรกิจโฆษณา
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุษม ศุภนิตย์
สุภรณ์ อรุณีวัฒนา
วิทยานิพนธ์/Thesis
ปัญหาความรับผิดทางแพ่งเนื่องจากทรัพย์อันตราย
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุษม ศุภนิตย์
ดวงเดือน มั่นธรรม
วิทยานิพนธ์/Thesis
ความรับผิดต่อความเสียหายอันเกิดจากผลิตภัณฑ์ยา
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุษม ศุภนิตย์
สุวิทย์ รัตนสุคนธ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
ความรับผิดทางละเมิดของผู้ประกอบวิชาชีพ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;สุษม ศุภนิตย์
ศิณีนาถ เกียรติกังวาฬไกล
วิทยานิพนธ์/Thesis
กฎหมายความรับผิดในผลิตภัณฑ์ : รูปแบบที่เหมาะสมสำหรับประเทศไทย
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;สุษม ศุภนิตย์
มนต์ชัย ธาดาอำนวยชัย
วิทยานิพนธ์/Thesis
ความรับผิดทางละเมิดของผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;สุษม ศุภนิตย์
ภุมรินทร์ ศรีมูล
วิทยานิพนธ์/Thesis
ความรับผิดทางแพ่งของผู้ขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ : บทวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์กับกฎหมาย
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
พรายพล คุ้มทรัพย์;สุษม ศุภนิตย์
สมัย โกรทินธาคม
วิทยานิพนธ์/Thesis
ความรับผิดในทางละเมิดของผู้ประกอบวิชาชีพ : เวชกรรม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุษม ศุภนิตย์
สุรชัย ศักดาพลชัย
วิทยานิพนธ์/Thesis
การกำหนดค่าเสียหายกรณีการละเมิดสิทธิในเครื่องหมายการค้า
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุษม ศุภนิตย์
สมบัติ เดียวอิศเรศ
วิทยานิพนธ์/Thesis
Copyright 2000 - 2026 ThaiLIS Digital Collection Working Group. All rights reserved.
ThaiLIS is Thailand Library Integrated System
สนับสนุนโดย สำนักงานบริหารเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อพัฒนาการศึกษา
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
328 ถ.ศรีอยุธยา แขวง ทุ่งพญาไท เขต ราชเทวี กรุงเทพ 10400 โทร. โทร. 02-232-4000
กำลัง ออน์ไลน์
ภายในเครือข่าย ThaiLIS จำนวน 2
ภายนอกเครือข่าย ThaiLIS จำนวน 10,943
รวม 10,945 คน

More info..
นอก ThaiLIS = 97,446 ครั้ง
มหาวิทยาลัยราชภัฏ = 8 ครั้ง
มหาวิทยาลัยสังกัดทบวงเดิม = 3 ครั้ง
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล = 2 ครั้ง
รวม 97,459 ครั้ง
Database server :
Version 2.5 Last update 1-06-2018
Power By SUSE PHP MySQL IndexData Mambo Bootstrap
มีปัญหาในการใช้งานติดต่อผ่านระบบ UniNetHelp


Server : 8.199.134
Client : Not ThaiLIS Member
From IP : 216.73.216.104