แจ้งเอกสารไม่ครบถ้วน, ไม่ตรงกับชื่อเรื่อง หรือมีข้อผิดพลาดเกี่ยวกับเอกสาร ติดต่อที่นี่ ==>
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th ติดต่อเจ้าหน้าที่เจ้าของเอกสาร กรณีเอกสารไม่ครบหรือไม่ตรง

การเปรียบเทียบวิธีพยากรณ์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณ โดยใช้วิธีริดจ์รีเกรสชันและวิธีที่ใช้หลักการของ โครงข่ายประสาทเทียมในกรณีที่เกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
A Comparison on forecasting methods between ridge regression and artificial neural network methods in multiple regression analysis with multicollinearity

ThaSH: การวิเคราะห์การถดถอย
ThaSH: การถดถอยริดจ์
ThaSH: นิวรัลเน็ตเวิร์ค (วิทยาการคอมพิวเตอร์)
ThaSH: พหุสัมพันธ์
ThaSH: แบคพรอพาเกชัน (ปัญญาประดิษฐ์)
Abstract: เปรียบเทียบความถูกต้องของค่าพยากรณ์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณ เมื่อเกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ โดยเปรียบเทียบวิธีริดจ์รีเกรสชัน (RR) และวิธีที่ใช้หลักการของโครงข่ายประสาทเทียม (ANN) ซึ่งเกณฑ์การเปรียบเทียบ คือ เปอร์เซ็นต์อัตราส่วนผลต่างค่าเฉลี่ย ของค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ย ภายใต้สถานการณ์ต่างๆ ที่ศึกษา คือ การแจกแจงของความเคลื่อนที่ศึกษามี 3 การแจกแจง คือ การแจกแจงปกติ การแจกแจงปกติปลอมปน และการแจกแจงลอกนอร์มอล สำหรับการแจกแจงปกติ จะใช้ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.1, 0.3 และ 0.5 ส่วนการแจกแจงปกติปลอมปน จะใช้สเกลแฟคเตอร์เท่ากับ 3 และ 10 เปอร์เซ็นต์ การปลอมปนเท่ากับ 5 และ 10 และการแจกแจงลอกนอร์มอล จะใช้ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.2264, 0.5915 และ 1.0069 ตามลำดับ ขนาดตัวอย่างที่ใช้เท่ากับ 30, 50 และ 100 เมื่อจำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 3 โดยมีระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระแต่ละคู่เท่ากับ 0.1, 0.3, 0.5, 0.7, 0.9 และ 0.99 ตามลำดับ และเมื่อจำนวนตัวแปรอิสระเพิ่มขึ้นเท่ากับ 5 จะใช้ระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระที่เพิ่มขึ้น (x4, x5) เท่ากับ 0.1, 0.3, 0.5, 0.7, 0.9 และ 0.99 ตามลำดับ ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยได้จากการจำลองด้วยเทคนิคมอนติคาร์โล ซึ่งกระทำซ้ำ 400 ครั้งในแต่ละสถานการณ์ ผลสรุปมีดังนี้ กรณีความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงปกติ และการแจกแจงลอกนอร์มอล พบว่า ความถูกต้องของการพยากรณ์ด้วยวิธี ANN จะดีขึ้นเมื่อขนาดตัวอย่าง จำนวนตัวแปรอิสระ และระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระสูงขึ้น แต่จะลดลงเมื่อระดับสัมประสิทธิ์การแปรผันของความคลาดเคลื่อนสูงขึ้น ส่วนความถูกต้องของการพยากรณ์ด้วยวิธี RR จะดีขึ้น เมื่อขนาดตัวอย่างสูงขึ้น แต่จะลดลงเมื่อระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระ ระดับสัมประสิทธิ์การแปรผันของความคลาดเคลื่อน และจำนวนตัวแปรอิสระสูงขึ้น โดยเรียงลำดับของอิทธิพลจากมากไปน้อย กรณีที่ความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงปกติปลอมปน พบว่า ความถูกต้องของการพยากรณ์ด้วยวิธี ANN จะดีขึ้นเมื่อขนาดตัวอย่าง จำนวนตัวแปรอิสระ และระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระสูงขึ้น แต่จะลดลงเมื่อระดับสัมประสิทธิ์การแปรผันของความคลาดเคลื่อน สเกลแฟคเตอร์ และเปอร์เซ็นต์การปลอมปนสูงขึ้น ส่วนความถูกต้องของการพยากรณ์ด้วยวิธี RR จะดีขึ้นเมื่อขนาดตัวอย่างสูงขึ้น แต่จะลดลงเมื่อระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระ ระดับสัมประสิทธิ์การแปรผันของความคลาดเคลื่อน จำนวนตัวแปรอิสระ สเกลแฟคเตอร์ และเปอร์เซ็นต์การปลอมปนสูงขึ้น โดยเรียงลำดับของอิทธิพลจากมากไปน้อย วิธี ANN จะใช้ในการพยาการณ์ได้ดีกว่าวิธี RR เมื่อควมคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงลอกนอร์มอล และการแจกแจงปกติปลอมปน เรียงตามลำดับจากมากไปน้อย และเมื่อขนาดตัวอย่าง ระดับสัมประสิทธิ์การแปรผันของความคลาดเคลื่อนจำนวนตัวแปรอิสระ ระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระ สเกลแฟคเตอร์ และเปอร์เซ็นต์การปลอมปนมีค่ามากขึ้น โดยเรียงลำดับอิทธิพลจากมากไปน้อย และวิธี RR จะใช้ในการพยากรณ์ได้ดีกว่าวิธี ANN เมื่อความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงปกติ
Abstract: To compare the accuracy of forecasting value between multiple regression analysis of ridge regression (RR) method and artificial neural network (ANN) method when multicollinearity existing among independent variables. The criterion of comparison is the difference percentage ratio of average value of mean square error. This study used three residual distributions which are normal distribution, contaminated-normal distribution and lognormal distribution. For normal distribution, the mean of 1 and the standard deviations of 0.1, 0.3 and 0.5 are considered. For contaminated-normal distribution, the scale factors of 3 and 10, the percent of contaminations of 5 and 10 are studied. For lognormal distribution, the mean of 1, the standard deviations of 0.2264, 0.5915 and 1.0069 are tested. The sample sizes are 30, 50 and 100. When the number of independent variables is 3, the level of correlations among each pair independent variables are 0.1, 0.3, 0.5, 0.7, 0.9 and 0.99, respectively and the number of independent variables increases equal to 5, the level of correlations among independent variables (x4, x5) are 0.1, 0.3, 0.5, 0.7, 0.9 and 0.99, respectively. For each case, 400 randomly generated sets of data are used in the simulation using monte carlo technique. The result of this research can be summarized as follow. In case that residuals have nomal distribution and lognormal distribution, ranging the effect on accuracy from most to least, the accuracy of forecasting by ANN method improves as the sample size, the number of independent variables and the level of correlations among independent variables increases but decreases as the level of coefficient of variation increases. The accuracy of forecasting by RR method improves as the sample size increases but decreases as the level of correlations among independent variables, the level of coefficient of variation and the number of independent variables increases. In case the residuals have contaminated-normal distribution, ranging the effect on accuracy from most to least, the accuracy of forecasting by ANN method improves as the sample size, the number of independent variables and the level of correlations among independent variables increases but decreases as the level of coefficient of variation, the scale factors and the percent of contaminations increases. The accuracy of forecasting by RR method improves as the sample size increases but decreases as the level of correlations among independent variables, the level of coefficient of variation and the number of independent variables, the scale factors and the percent of contaminations increases. The performance of ANN method is better than that of RR method when the residuals have lognormal distribution and contaminated-normal distribution, ranging from most to least, and when the sample size, the level of coefficient of variation, the number of independent variables, the level of correlations among independent variables, the scale factors and the percent of contaminations, ranging from strongest effect to weakest effect, is larger. The performance RR method is better than that of ANN method when the residuals have normal distribution.
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สำนักงานวิทยทรัพยากร
Address: กรุงเทพมหานคร
Email: cuir@car.chula.ac.th
Role: ที่ปรึกษา
Created: 2541
Modified: 2560-03-30
Issued: 2560-03-30
วิทยานิพนธ์/Thesis
application/pdf
URL: http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/9978
tha
Descipline: สถิติ
©copyrights จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
RightsAccess:
ลำดับที่.ชื่อแฟ้มข้อมูล ขนาดแฟ้มข้อมูลจำนวนเข้าถึง วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1 Phatcharee_Ku_front.pdf 1.17 MB21 2026-05-26 18:16:01
2 Phatcharee_Ku_ch1.pdf 823.52 KB23 2026-05-26 18:16:01
3 Phatcharee_Ku_ch2.pdf 950.26 KB27 2026-05-26 18:16:01
4 Phatcharee_Ku_ch3.pdf 815.54 KB25 2026-05-26 18:16:01
5 Phatcharee_Ku_ch4.pdf 2.66 MB26 2026-05-26 18:16:01
6 Phatcharee_Ku_ch5.pdf 996.85 KB20 2026-05-26 18:16:01
7 Phatcharee_Ku_back.pdf 943.79 KB20 2026-05-26 18:16:01
ใช้เวลา
0.0358 วินาที

ธีระพร วีระถาวร
Title Creator Type and Date Create
การเปรียบเทียบวิธีการคัดเลือกสมการถดถอยที่ดีที่สุดเชิงเบส์เมื่อใช้การแจกแจงก่อนแบบคู่สังยุคปกติ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
จิตติมา ผสมญาติ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการทดสอบการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมเมื่อสัมประสิทธิ์การถดถอยมีค่าไม่เท่ากัน
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
มานะชัย รอดชื่น
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบการประมาณค่าพารามิเตอร์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณโดยวิธีเอ็มพิริคัลเบส์ริดจ์รีเกรสชัน เมื่อเกิดพหุสัมพันธ์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วรรัตน์ ราชกิจจา
วิทยานิพนธ์/Thesis
การวิเคราะห์เชิงเบส์สำหรับตัวแบบการถดถอยเชิงเส้นเชิงเดียว
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วีรพา ฐานะปรัชญ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการตรวจสอบค่าผิดปรกติ ในการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงเส้นในกรณีที่มีมาซคคิง และซวอมพิงเอฟเฟ็ค
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สมบูรณ์ ชาวชายโขง
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการสร้างตัวแบบในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุนามกรณีที่มี 2 ตัวแปรอิสระซึ่งเกิดอันตรกิริยา
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
นพมาศ อัครจันทโชติ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณเมื่อเกิดปัญหาข้อมูลสูญหายในตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สิริกัญญา สุขวิเสส
วิทยานิพนธ์/Thesis
การคัดเลือกสมการถดถอยเชิงเส้นที่ดีที่สุดภายใต้แลตทิซ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วลัยทิพย์ บุญญาติศัย
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบการประมาณค่าพารามิเตอร์ด้วยวิธีเบส์กับวิธีวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณแบบกำลังสองน้อยสุดสองขั้น
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กัลยา วานิชย์บัญชา;ธีระพร วีระถาวร
ปรางค์ทิพย์ รัชตะปีติ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบเกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบความความถดถอยเชิงเส้นด้วยแนวคิดเชิงแลตทิซ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สุรสิทธิ์ ฤทธิ์สมิตชัย
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยพหุคูณด้วยวิธีกำลังสองน้อยสุดร่วมกับวิธีดั้งเดิมเมื่อเดิดความคลาดเคลื่อนจากการวัดค่าในตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
มณฑิรา ดวงสาพล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณแบบช่วงสำหรับพารามิเตอร์ของการแจกแจงพหุนาม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
บัณฑิต ฉัตรตะวัน
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการคัดเลือกสมการถดถอยที่ดีที่สุดเชิงเบส์เมื่อใช้การแจกแจงก่อนแบบคู่สังยุคแกมมา
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วรรษมน จันทร์โอกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบความถดถอยพหุนาม ด้วยการหดและการทำโทษ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
รัชเนตร ปานดำ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีประมาณค่าพารามิเตอร์ ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณ ด้วยวิธีกำลังสองน้อยสุด วิธีริดจ์รีเกรสชันที่ใช้ข้อสนเทศโดยหลักเกณฑ์ และวิธีลิวคีเจียนทั่วไป เมื่อเกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สมพล จารุธนศักดิ์กูร
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีคัดเลือกสมการถดถอยที่ดีที่สุดเชิงเบส์เมื่อใช้การแจกแจงก่อนคู่สังยุคเบตา
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ปรียาภรณ์ เมืองพรหม
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบเกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบการถดถอยเชิงเส้นเมื่อตัวอย่างมีขนาดเล็ก
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ภัทรสุดา สุดแสน
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีประมาณค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยพหุคูณ เมื่อเกิดความคลาดเคลื่อนในตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วุฒิพงษ์ เดโชดมพันธ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ในการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณเมื่อเกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
อังคณา ฮึกหาญสู้ศัตรู
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีทดสอบสำหรับความแตกต่าง ระหว่างค่าเฉลี่ยสองประชากรบนพื้นฐานของตัวแปรตามพหุคูณ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ศศิประภา หิริโอตป์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีพยากรณ์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณ โดยใช้วิธีริดจ์รีเกรสชันและวิธีที่ใช้หลักการของ โครงข่ายประสาทเทียมในกรณีที่เกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
พัชรี คุณะสารพันธ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการทดสอบความเป็นอิสระระหว่างตัวแปร 2 ตัวแปร ที่มีการแจกแจงหหุนาม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร;สุพล ดุรงค์วัฒนา
ศศิธร เจษฎาฐิติกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบการประมาณค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยพหุ โดยวิธีกำลังสอง น้อยที่สุด,วิธีริดจ์รีเกรสชันและวิธีที่ใช้หลักการของริดจ์ และสไตน์ในกรณีที่เกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ธันยากร ต้นชลขันธ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบอำนาจการทดสอบของตัวสถิติทดสอบ สำหรับทดสอบการเท่ากันของพารามิเตอร์แสดงตำแหน่ง ของการแจกแจงแบบเอกซ์โปเนนเชียล 2 พารามิเตอร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
พิษณุ เจียวคุณ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณพารามิเตอร์ ในการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม เมื่อความผิดพลาดมีการแจกแจงแบบหางยาว
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
กรรณิการ์ อุโฆษกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบอำนาจการทดสอบของตัวสถิติบางตัว ที่ใช้สอบการแจกแจงแบบเอกซ์โปเนนเชียล
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สอาด นิวิศพงศ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีสำหรับการประมาณพารามิเตอร์ ระหว่างวิธีกำลังสองน้อย ที่สุดกับวิธีบูตแสตรปในการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
มนูญ ศรีวิรัตน์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การประมาณค่าสัมประสิทธิ์การถอยพหุโดยที่ค่าประมาณสเกลเปลี่ยนไป
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ทรงพันธ์ ชุณหสวัสดิกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การศึกษาเปรียบเทียบตัวประมาณริดจ์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
เจษฎาพร ยุทธนวิบูลย์ชัย
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีตรวจสอบข้อมูลผิดปกติ ในการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงเส้น
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สมชาย รัตนเลิศนุสรณ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบตัวประมาณริดจ์สำหรับการวิเคราะห์การถดถอยแบบริดจ์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
จิรายุส พู่มนตรี
วิทยานิพนธ์/Thesis
การประมาณสัมประสิทธิ์การถดถอยพหุเมื่อความผิดพลาดมีการแจกแจงแบบเบ้ และมีการแจกแจงแบบหางยาวกว่าการแจกแจงแบบปกติ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
ปราณี รัตนัง
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบอำนาจการทดสอบ สำหรับการทดสอบค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ในการแจกแจงปกติทวิและการแจกแจงแกมมาทวิ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
สินีนาถ กีอำไพ
วิทยานิพนธ์/Thesis
ช่วงความเชื่อมั่นสำหรับค่าเฉลี่ยของประชากรที่มีการแจกแจงแบบเบ้ขวา
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
วีรวรรณ ศักดาจิวะเจริญ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการคัดเลือกสมการถดถอยที่ดีที่สุด ภายใต้แนวทางของเบส์ ในการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
นิทัสน์ สุขสุวรรณ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบตัวประมาณริดจ์สำหรับการถดถอยแบบริดจ์ โดยเน้นแนวคิดแบบเบส์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
เบ็ญจวรรณ ชัยกิจ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การประมาณค่าพารามิเตอร์ของการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณเมื่อตัวอย่างมีขนาดเล็ก
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
อุดมเดช เอกวรธรรม
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบถดถอยพหุนาม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
สมลักษณ์ ศิริชื่นวิจิตร
วิทยานิพนธ์/Thesis
การประมาณค่าพารามิเตอร์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุนามเมื่อมีความคลาดเคลื่อนเกิดขึ้นในตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ธิฏิรัตน์ เมฆบัณฑิตกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบการประมาณค่าสัมประสิทธิ์ในการถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ เมื่อเกิดพหุสัมพันธ์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
อัชฌา อระวีพร
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ในการวิเคราห์การถดถอยพหุโดยวิธีกำลังสองน้อยที่สุดแบ่งส่วน วิธีการถดถอยองค์ประกอบและวิธีกำลังสองน้อยที่สุดในกรณีที่เกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
กรรณิกาณ์ หิรัญกสิ
วิทยานิพนธ์/Thesis
ช่วงความเชื่อมั่นสำหรับค่าเฉลี่ยร่วมของ 2 กลุ่มประชากรที่มีการแจกแจงปกติ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ธนภัทร ศรภักดี
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบค่าพยากรณ์ที่ได้จากตัวแบบที่คัดเลือกตัวแปร ด้วยวิธีเบส์เซียน วิธีการกำจัดตัวแปรแบบถอยหลัง และวิธีการถดถอยแบบขั้นบันได ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุนามแบบลำดับขั้น
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
นุชรินทร์ ทิพยวรรณากร
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการคำนวณฟังก์ชันการแจกแจงสะสมไคกำลังสองไร้ศูนย์กลาง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วนิดา จงทำดีสกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
Copyright 2000 - 2026 ThaiLIS Digital Collection Working Group. All rights reserved.
ThaiLIS is Thailand Library Integrated System
สนับสนุนโดย สำนักงานบริหารเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อพัฒนาการศึกษา
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
328 ถ.ศรีอยุธยา แขวง ทุ่งพญาไท เขต ราชเทวี กรุงเทพ 10400 โทร. โทร. 02-232-4000
กำลัง ออน์ไลน์
ภายในเครือข่าย ThaiLIS จำนวน 4
ภายนอกเครือข่าย ThaiLIS จำนวน 2,958
รวม 2,962 คน

More info..
นอก ThaiLIS = 106,810 ครั้ง
มหาวิทยาลัยสังกัดทบวงเดิม = 2,422 ครั้ง
มหาวิทยาลัยราชภัฏ = 27 ครั้ง
มหาวิทยาลัยเอกชน = 5 ครั้ง
หน่วยงานอื่น = 5 ครั้ง
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล = 1 ครั้ง
รวม 109,270 ครั้ง
Database server :
Version 2.5 Last update 1-06-2018
Power By SUSE PHP MySQL IndexData Mambo Bootstrap
มีปัญหาในการใช้งานติดต่อผ่านระบบ UniNetHelp


Server : 8.199.134
Client : Not ThaiLIS Member
From IP : 216.73.216.86