อิทธิพลของลักษณะนิสัยครุ่นคิดและสิ่งที่มากระตุ้นต่อการเกิดการก้าวร้าวแทนที่

Effects of trait rumination and a trigger on displaced aggression

Name: นริศรา ศรีทองสุข

ThaSH: ความก้าวร้าว

ThaSH: การเก็บกด (จิตวิทยา)

Abstract: ศึกษาอิทธิพลของลักษณะนิสัยครุ่นคิดและสิ่งที่มากระตุ้นต่อการเกิดการก้าวร้าวแทนที่ภายหลังการถูกยั่วยุ กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1-4 จำนวน 120 คน ที่ผ่านการคัดเลือกมาแล้วว่ามีลักษณะนิสัยครุ่นคิดสูงหรือต่ำ ผู้เข้าร่วมการทดลองได้รับการยั่วยุและถูกสุ่มเข้าสู่เงื่อนไขได้รับหรือไม่ได้รับสถานการณ์กระตุ้น จากการดูวีดิทัศน์และตอบคำถามความรู้ทั่วไป จากนั้นตอบแบบประเมินที่ใช้เป็นเครื่องมือวัดตัวแปรตามคือ ความก้าวร้าวแทนที่ 1. เมื่อถูกยั่วยุ การได้รับสถานการณ์กระตุ้นทำให้เกิดการก้าวร้าวแทนที่ มากกว่าการได้รับสถานการณ์ไม่กระตุ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 2. เมื่อถูกยั่วยุ ผู้ที่มีลักษณะนิสัยครุ่นคิดสูง และได้รับสถานการณ์กระตุ้นเกิดการก้าวร้าวแทนที่มากกว่า เมื่อได้รับสถานการณ์ไม่กระตุ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 3. เมื่อถูกยั่วยุ ผู้ที่มีลักษณะนิสัยครุ่นคิดต่ำ และได้รับสถานการณ์กระตุ้นเกิดการก้าวร้าวแทนที่แตกต่างจาก เมื่อได้รับสถานการณ์ไม่กระตุ้น อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ 4. เมื่อถูกยั่วยุและได้รับสถานการณ์กระตุ้น ผู้ที่มีลักษณะนิสัยครุ่นคิดสูงเกิดการก้าวร้าวแทนที่ มากกว่าผู้ที่มีลักษณะนิสัยครุ่นคิดต่ำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 5. เมื่อถูกยั่วยุและได้รับสถานการณ์ไม่กระตุ้น ผู้ที่มีลักษณะนิสัยครุ่นคิดสูง เกิดการก้าวร้าวแทนที่แตกต่างจากผู้ที่มีลักษณะนิสัยครุ่นคิดต่ำ อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ 6. เมื่อถูกยั่วยุ ผู้ที่มีลักษณะนิสัยครุ่นคิดสูงเกิดการก้าวร้าวแทนที่มากกว่าผู้ที่มีลักษณะนิสัยครุ่นคิดต่ำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001

Abstract: To study the role of trait rumination and a trigger on displaced aggression after provocation. Paticipants were 120 undergraduate students previously classified as having high or low trait rumination. After being individually provoked, each paticipant was randomly assigned to a trigger or no trigger condition - being quized by an incompetent or competent research assistant, respectively. Finally, paticipants were asked to complete measures of the dependent variable-aggression towards the assistant. A trigger manipulation check and a provocation manipulation check were also administered. The results show that 1. After being provoked, participants in a trigger condition display significantly more displaced aggression than participants in a no trigger condition (p < .001). 2. After being provoked, participants with high trait rumination in a trigger condition display significantly more displaced aggression than in a no trigger condition (p < .001). 3. After being provoked, participants with low trait rumination in a trigger condition do not display significantly more displaced aggression than in a no trigger condition. 4. After being provoked, participants with high trait rumination display significantly more displaced aggression than participants with low trait rumination in a trigger condition (p < .001). 5. After being provoked, participants with high trait rumination do not differ significantly from those with low trait rumination on displaced aggression, when in a no trigger condition. 6. After being provoked, participants with high trait rumination display significantly more displaced aggression than participants with low trait rumination (p < .0 01)

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สำนักงานวิทยทรัพยากร

Address: กรุงเทพมหานคร

Email: cuir@car.chula.ac.th

Name: จรุงกุล บูรพวงศ์

Role: ที่ปรึกษา

Created: 2551

Modified: 2559-12-21

Issued: 2559-12-21

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

tha

DegreeName: ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: จิตวิทยาสังคม

Grantor: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

©copyrights จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	Narisara_sr.pdf	1.43 MB	12	2020-11-10 20:16:08

ใช้เวลา

0.03103 วินาที