การศึกษาประสิทธิภาพของยาทาสารสกัดจากชะเอมเทศ 5% เปรียบเทียบยาทาสารไอโซเทรทิโนอิน 0.05% ในการลดการผลิตซีบัมในผู้ที่มีภาวะหน้ามัน

A comparison of the effect of topical 5% licorice extract and 0.05% isotretinoin on reducing facial sebum production on oily face

Comparison of the effect of topical 5% licorice extract and 0.05% isotretinoin on reducing facial sebum production on oily face

Name: โชติกา หาญนรเศรษฐ์

Organization : มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง

Name: Chotika Hannoraseth

keyword: สารสกัดจากชะเอมเทศ

ThaSH: เครื่องสำอางสมุนไพร

Classification :.LCCS: QV752

Abstract: ภาวะหน้ามันเป็นภาวะที่เกิดจากการสร้างและหลั่งซีบัมที่มากผิดปกติจากต่อมไขมันใต้ผิวหนัง ซึ่งนำไปสู่ความผิดปกติทางผิวหนังได้หลายประการ เช่น การเกิดสิว ภาวะต่อมไขมันอักเสบ และยังทำให้เกิดผลกระทบทางจิตใจผู้ป่วยในแง่ความสวยงามอีกด้วย ปัจจุบันมีการรักษาภาวะหน้ามัน เช่น ยากินไอโซเทรทิโนอิน เลเซอร์ การลอกผิว แต่ยังไม่มีวิธีใดได้ผลถาวร จากการศึกษาก่อนหน้านี้มีการนำ สารไอโซเทรทิโนอินชนิดทาเพื่อรักษาสิวโดยพบว่ามีประสิทธิภาพดีในการลดซีบัมบริเวณใบหน้า แต่มีผลข้างเคียงหลายประการ ส่วนชะเอมเทศมีการศึกษาในด้านส่วนประกอบพบว่ามีตัวที่ออกฤทธิ์ยับยั้งการสร้างซีบัมเช่นกัน มีความปลอดภัยสูง และมีผลดีในด้านอื่น ๆ อีกหลายประการด้วย วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิผลในการลดการผลิตซีบัมในผู้ที่มีภาวะหน้ามันของสารสกัดจากชะเอมเทศและสารไอโซเทรทิโนอิน ในอาสาสมัครชาวไทย วิธีการศึกษา ผู้เข้าร่วมวิจัยจำนวน 30 คนที่มีภาวะหน้ามันและต้องการลดการผลิตซีบัมบริเวณใบหน้า โดยมีการวัดระดับซีบัมบริเวณใบหน้าด้วยเครื่องซีบัมมิเตอร์ได้มากกว่า 150 ไมโครกรัมต่อตารางเซนติเมตร ได้รับการรักษาบริเวณใบหน้า 2 ข้างเปรียบเทียบกัน โดยใบหน้าซีกหนึ่งใช้สารสกัดจากชะเอมเทศ 5% และใบหน้าอีกซีกหนึ่งใช้สารไอโซเทรทิโนอิน 0.05% ทั้งสองรูปแบบเลือกให้การรักษาแบบสุ่ม ผู้เข้าร่วมวิจัยต้องใช้สารทั้งสองชนิดทาบริเวณใบหน้าแต่ละข้างตามที่กำหนดวันละครั้ง ก่อนนอน ต่อเนื่องทุกวันจนครบ 8 สัปดาห์ ประเมินผลในสัปดาห์แรกและสัปดาห์ที่ 1, 2, 4, 6 และ 8 โดยเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยซีบัมที่วัดได้จากเครื่อง ซีบัมมิเตอร์, ผลข้างเคียง และความพึงพอใจในการรักษา ผลการศึกษา ผู้เข้าร่วมวิจัยทั้งหมด 30 คนที่เข้าร่วมจนจบโครงการ ค่าเฉลี่ยระดับซีบัมของทั้ง 3 ตำแหน่งที่วัดได้ ในกลุ่มที่รักษาด้วยสารสกัดจากชะเอมเทศพบว่าค่าเฉลี่ยซีบัมเริ่มลดลงตั้งแต่สัปดาห์ที่ 4 เป็นต้นไป ส่วนในกลุ่มที่¬รักษาด้วยสารไอโซเทรทิโนอินพบว่าค่าเฉลี่ยระดับซีบัมลดลงอย่างมีนัยสำคัญตั้งแต่สัปดาห์ที่ 2 เป็นต้นไป และผลการรักษาเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มพบว่าค่าเฉลี่ยระดับซีบัมที่วัดได้ของทั้ง 3 จุด ด้านที่รักษาด้วยสารสกัดจากชะเอมเทศ 5% (ด้านทดลอง) สูงกว่าด้านที่รักษาด้วยสารไอโซเทรทิโนอิน 0.05% อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในสัปดาห์ที่ 4, 6 และ 8 แต่อย่างไรก็ตามผลข้างเคียงที่พบมีเฉพาะในกลุ่มที่รักษาด้วยสารไอโซเทรทิโนอิน 0.05% เท่านั้นคือ ผิวแห้ง แสบ ลอกเป็นขุย ร้อยละ 36.67 และความพึงพอใจในการรักษาของกลุ่มสารสกัดจากชะเอมเทศ 5% อยู่ในเกณฑ์พึงพอใจปานกลางแต่ในกลุ่มที่รักษาด้วยสารไอโซเทรทิโนอินอยู่ในเกณฑ์ไม่พึงพอใจเล็กน้อยเนื่องจากผลข้างเคียง สรุป สารสกัดจากชะเอมเทศมีประสิทธิภาพในการรักษาภาวะหน้ามัน แต่ยังต่ำกว่าสาร ไอโซเทรทิโนอิน แต่อย่างไรก็ตามสารสกัดจากชะเอมเทศยังมีผลดีด้านอื่น ๆ รวมทั้งมีความปลอดภัยในการรักษามากกว่าและผลข้างเคียงต่ำกว่าสารไอโซเทรทิโนอิน

Abstract: Escalated sebum fabrication is seen with an unattractive look and lead to dermatological problems especially acne and seborrheic dermatitis. Previous study demonstrated that topical isotretinoin, which is the standard treatment for acne vulgaris, has the potential effect in reducing sebum production but many adverse effects are reported. Some of licorice extract constituents are shown to reduce the facial sebum by inhibiting enzyme 5α reductase. This study was aimed to depicted potential effects of formulation containing 5% licorice (Glycyrrhiza inflata) extract on skin sebum production in healthy men and women volunteers compare to the effects of the 0.05% isotretinoin. Objective: The purpose of this study is to determine the efficacy of 5% licorice extract gel compare to 0.05% isotretinoin gel on reducing sebum production on oily face in Thai people. Materials and Methods: Thirty-six participants (men and women, aged 20-45 years old) with oily skin (The measured value obtained for skin sebum production with Sebumeter was more than 150 µg/cm2 ) were enrolled and randomly assigned 5% licorice extract on one forehead and nasal alar region and 0.05% isotretinoin on the contralateral region. Participants were instructed to apply gels once daily at bedtime for 8 weeks with follow-up at baseline(week 0),1st, 2nd, 4th, 6th and 8th week in a control room with Sebumeter. The primary end-point for efficacy evaluation was based on values measured by Sebumeter. The subjects satisfaction and side effects evaluated as the secondary end-point. Result: Thirty volunteers completed the study. Both sides had statistically significant reduction in mean sebum value in week 2, 4, 6, and 8. When comparing between groups in the same week, the study found that the side of treatment by 5%licorice extract had mean sebum value statistically significant higher than the side of treatment by 0.05%isotretinoin at week 4, 6, and 8. However the adverse effects were very low in the side of treatment by 5%licorice extract compare to 0.05%isotretinoin. Conclusion: Isotretinoin has higher efficacy in reducing facial sebum than licorice but both have appreciable efficacy in reducing sebum production. Considering that licorice is inexpensive and low adverse effect compare to isotretinoin, it can be another method to treat oily skin with satisfied result.

มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง. ศูนย์บรรณสารและสื่อการศึกษา

Address: เชียงราย

Email: library@mfu.ac.th

Name: ถนอมกิต เพราะสุนทร

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Created: 2558

Issued: 2016

Modified: 2020-04-20

Issued: 2559-12-07

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

CallNumber: วพ. QV752 ช823ก 2558

tha

DegreeName: วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: ตจวิทยา

Grantor: มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง

©copyrights มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	Chotika Hannoraseth.pdf	3.25 MB	91	2024-05-28 11:40:35

ใช้เวลา

0.023615 วินาที