การเพิกถอนการกระทำหรือนิติกรรมที่กระทำไปแล้วตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2483

The Cancellation of the Juristic Acts or teh Performance Under the Bankruptcy Act B.E.2483

Name: นวชาติ ยมะสมิต

ThaSH: ล้มละลาย -- กฎหมายและระเบียบข้อบังคับ.

Abstract: กฎหมายล้มละลายมีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวมทรัพย์สอนของลูกหนี้ให้มากที่สุดเพื่อนำมาแบ่งปันแก่เจ้าหนี้ทุกคน ดังนั้น พระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 จึงบัญญัติให้มีการเพิกถอนการฉ้อฉลตาม มาตรา 113 และการเพิกถอนการโอนหรือการกระทำใดๆ เกี่ยวกับทรัพย์สินของลุกหนี้ตาม มาตรา 114 และมาตรา 115 ในส่วนที่เกี่ยวกับพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2486 มาตรา 113 มีปัญหาว่าอายุความ 1 ปี เริ่มนับแต่เมื่อใด ระหว่าง 1 ปีนับแต่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์รู้ หรือ 1 ปีนับแต่เจ้าหานี้รู้ โดยมีความเห็นนักกฎหมายไว้ 2 แนวทาง คือ ฝ่ายแรกเห็นว่า อายุความ 1 ปีนั้น ถือว่านับแต่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ทราบเหตุที่จะเพิกถอน (คำพิพากษาฎีกาที่ 1752/2518) ฝ่ายที่สองเห็นว่า อายุความ 1 ปีนั้น ควรนับแต่เจ้าหนี้ทราบเหตุที่จะเพิกถอน (คำพิพากษาฎีกาที่ 209/2521,7923/2539) หากใช้อายุความ 1 ปี นับแต่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์รู้ ก็จะไม่เป็นธรรมแก่ผู้ได้ลาภงอก กล่าวคือ ต้องมานับอายุความใหม่ของเจ้าพนักงานพิทักษ์ ทั้งที่ได้รับโอนทรัพย์มานานแล้ว หรือได้ครอบครองทรัพย์มานานแล้ว จะขาดอายุความแล้ว ต้องมานับอายุความใหม่ นับแต่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทราบ ซึ่งจะไม่เป็นธรรมแก่ผู้ได้ลาภงอก ในขณะที่อีกแนวหนึ่งให้นับแต่เวลา 1 ปี นับแต่เจ้าหนี้รู้ ก็เพราะว่าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ผู้เพิกถอนทำแทนเจ้าหนี้ แต่เนื่องจากตัวบัญญัติไว้ไม่ชัดเจน จึงต้องมาวิจัยว่า จะใช้แนวความคิดใดมาปรับใช้ถึงจะเป็นธรรมแก่ผู้ใช้ลาภงอก หรือเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ซึ่งเป็นตัวแทนของเจ้าหนสี้ที่จะเพิกถอน บทบัญญัติใน มาตรา 113 ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ทำเป็นคำร้องขอเพิกถอนแต่ไม่มีบทบัญญัติห้ามเจ้าหนี้ที่จะมาใช้สิทธิขอเพิกถอนการฉ้อฉลตาม มาตรา 113 ประกอบประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 237 เมื่อกฎหมายบัญญัติไม่ชัดเจน ดังนี้ เจ้าหนี้สมควรเข้ามาขอเพิกถอนได้ การเพิกถอนของเจ้าหนี้มิได้ก่อให้เกิดความเสียหายแก่กองทรัพย์สินของลูกหนี้เลย กลับเป็นการช่วยเหลือเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ที่จะเพิกถอนทรัพย์สินของลุกหนี้กลับคืนสู่กองทรัพย์สินของลูกหนี้ผู้ล้มละลายต่อไป อีกทั้งกรณีที่ทางด้านลูกหนี้ต่อสู้เรื่องอายุความต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ และศาลมีคำสั่งยกคำร้อง เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ จะเอาอายุความของเจ้าหนี้อื่นที่ยังไม่ขาดอายุความมาฟ้องอีกไม่ได้ เพราะจะเป็นการฟ้องซ้ำ หรือฟ้องซ้อนได้ แล้วแต่กรณี แต่ก็ไม่เป็นการตัดสิทธิเจ้าหนี้อื่นที่จะมาฟ้องเพิกถอนได้อีก มิฉะนั้นถ้าหากไม่ให้เจ้าหนี้อื่นที่อายุความยังไม่ขาดมาฟ้องเพิกถอนได้ ทำให้เป็นผลให้ลูกหนี้หลุดพ้นไป เนื่องจาก มาตรา 113 มาตรา114 และมาตรา 115 มิได้มีบทบัญญัติว่าด้วยการคืนทรัพย์ตาม มาตรา 113 มาตรา 114 และมาตรา 115 แต่มีคำพิพากษาฎีกาวินิจฉัยให้คืนทรัพย์ที่เพิกถอนให้บังคับตามกฎหมายว่าด้วยลาภมิควรได้ จึงควรให้มีบทบัญญัติพิเศษต่างหากให้ชัดเจนจนบัญญัติให้คืนทรัพย์ที่ได้จากการเพิกถอน โดยบังคับตามหลักกฎหมายว่าด้วยลาภมิควรได้ ดังเช่นการคืนทรัพย์ให้แก่ผู้สาบสูญที่กลับมา ซึ่ง มาตรา 63 วรรคสอง บัญญัติให้บังคับตามกฎหมายว่าด้วยลาภมิควรได้ หรือในกรณีคืนของหมั้น หรือสินสอด เมื่อมีการผิดสัญญาหมั้น มาตรา 1437 วรรคสี่ ให้นำบทบัญญัติว่าด้วยลาภมิควรได้มาใช้บังคับ ในบางกรณี เช่น ละเมิด การจัดการงานนอกสั่ง ลาภมิควรได้ ซึ่งลูกหนี้ได้หระทำไประหว่าง 3 เดือน ก่อนมีการขอให้ล้มละลาย และภายหลังนั้นสามารถถูกเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เพิกถอนได้ตาม มาตรา 115 และต้องมายื่นคำรับชำระหนี้ตาม มาตรา 92 โดยมาเฉลี่ยหนี้กับเจ้าหนี้ ซึ่งรู้สึกว่าไม่เป็นธรรมแก่ผู้ถูกทำละเมิดที่ลูกหนี้ชำระหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 ผู้ได้รับเงินคืนจากลูกหนี้ฐานลาภมิควรได้ ตามกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 406 ตัวการลูกหนี้ผู้ต้องคืนเงินให้แก่ผู้จัดการ จัดการงานอกสั่งตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 395 บุคคลดังกล่าวต้องมายื่นคำร้องคำขอรับชำระหนี้และเฉลี่ยหนี้กับเจ้าหนี้อื่น ทั้งที่โดยความเห็นจริงบุคคลดังกล่าวสมควรที่จะได้รับชำระหนี้เต็มจำนวน ตัวอย่างเช่น ลูกหนี้ได้ทำละเมิดต่อ นาย ก นาย ก เป็นเจ้าหนี้ ต่อมาลูกหนี้มาชำระหนี้ให้ นาย ก ผู้ถูกทำละเมิดภายในเวลา 3 เดือนก่อนมีการขอให้ล้มละลายและภายหลังนั้นตาม มาตรา 115 ถ้าการกระทำของลูกหนี้มุ่งหมายให้เจ้าหนี้อื่นเสียเปรียบ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ก็สามารถขอเพิกถอนได้ เมื่อศาลเพิกถอนแล้ว ผู้ถูกทำละเมิดต้องมายื่นคำขอรับชำระหนี้ตาม มาตรา 92 โดยเฉลี่ยหนี้กับเจ้าหนี้อื่นโดยตนเองสมควรได้รับชำระหนี้เต็มจำนวน ประเด็นข้อนี้พิจารณาดูแล้วไม่เป็นธรรมแก่ผู้ถูกทำละเมิด ซึ่งสมควรได้รับชำระหนี้เต็มจำนวนจากลูกหนี้ .ในขณะกำลังเขียนวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ได้มีการแก้ไขเพิ่มพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2483 มาตรา 114 มาตรา 115 และมาตรา 116 โดยพระราชบัญญัติล้มละลายแก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 5 พ.ศ. 2542 วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงวิจัยโดยเฉพาะ มาตรา 114 มาตรา 115 และมาตรา 116 ก่อนมีการแก้ไขเพิ่มเติม

Abstract: The main purpose of the Bankruptcy Law is to collect a whole asset of debtor and distribute to all creditors on a pro rata basis. The Bankruptcy Act B.E. 2483, therefore, provided that the receiver can file a motion not only for an order to cancel fraudulent acts pursuant to section 113 but for an order to cancel the transfers of asset or any acts concerning the debtor's asset pursuant to section 114 and 115 as well.The problem on section 113 in Bankruptcy Act is when the one-year prescription should begin to run.The Judges on Supreme Court, therefore, have 2 different opinions about that as follows:The first group opined that such prescription should begin to run soon after the receiver knows the cause to cancel fraudulent acts. (The Supreme Court Decision No 1752/RE. 2518)The second group agreed that such prescription should begin to run soon after the creditor knows the cause to cancel fraudulent acts. (The Supreme Court Decision No 209/B.E. 2521, 7923/RE. 2539)If such one-year prescription should begin to run soon after the receiver knows the cause to cancel fraudulent acts as agreed by the first group, it will be unfair to the person who acquires a property because the one-year prescription will exist and re-run although the creditor knows that such property has been transferred or has been in a possession of the beneficiary for a long time and such prescription is almost expired. For the other group's opinion, the one-year prescription should begin to run soon after the creditor knows because the receive acts on behalf of the creditor. However, due to unclear statute problem, it shall-be researched in order to seek for the right path apply to the beneficiary or even to the receiver representing the creditor who would like to file a motion.Section 113 of the Bankruptcy Act grants the right for receiver to file a motion for an order to cancel fraudulent acts, meanwhile both Bankruptcy act section 113 and the Civil and Commercial Code section 237 also do not prohibit the creditor to do so. As a result of unclear statute problem, the creditor should entitle to file a motion since it would not cause any damage tothe mass of debtor's assets. On the contrary, it would help the receiver to getthe debtor's assets back to the mass of debtor's assets instead. Moreover if debtor raise a defense concerning a one-year prescription, against the receiver who files the motion and the court dismiss the motion of the receiver, the receiver can not reclaim such prescription which still has not yet expired of another creditor to apply to another motion because it will be reclaimed or re-entered as the case may be but other creditors still have their rights to fill such motion. If other creditors whose case still have not expired yet is not liabilities to file such motion, the debtor will be released for its debt.Section 113,114,115 do not provide method concerning the return of the debtor's asset but the supreme court decision stated that the return of the assets canceled shall comply with the law governing undue enrichment, as a result of which we shall have a special provision concerning the return of assets after an order to cancel and the provision on the undue enrichment shall apply i.e. the return of assets the adjudicated person which section 63, paragraph 2 states that the undue enrichment shall apply and apply the same to the return of the Khongman or Sinsod pursuant to Section 1437, paragraph 4.In the event of tort, management of affairs without mandate, undue enrichment, done by the debtor during the three years prior to the application to adjudicate the debtor as bankrupt, may be canceled by order of the court upon the filing of a motion by the receiver pursuant to Section 115 and such person is entitled to file a claim for repayment of debt pursuant to Section 92 which is not unfair to a person who is committed by a wrongfiil act pursuant toSection 420, the person who receive a payment from another person as a part of enrichment, the principal who has to return money to the person who take charge of an affair for the principal under section 395 All person as aforementioned shall receive a full repayment of debt but have to file a claim for repayment of debt and share with another creditor; for example, the debtor commits a wrongful act to Mr. A, the creditor, afterward the debtor pay the damages to the creditor within 3 months prior to the bankruptcy and with intention to give undue preference to the creditor, the receiver can file a motion for an order to cancel the repayment, the creditor is entitled to file a claim and share with another creditors. This point is considered that it is unfair for the person who is committed by a wrongifil act and shall receive a repa3hnent In full.

มหาวิทยาลัยรามคำแหง.สำนักหอสมุดกลาง

Address: กรุงเทพมหานคร (Bangkok)

Email: dcms@lib.ru.ac.th

Name: ชลอ ว่องวัฒนาภิกุล

Role: คณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์

Name: ไกรสร บารมีอวยชัย

Role: คณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์

Name: ธนวัฒน์ เนติโพธิ์

Role: คณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์

Created: 2541

Issued: 2548-08-11

Modified: 2549-06-14

วิทยานิพนธ์/Thesis

ISBN: 974-311-478-5

CallNumber: ม.ร. น172 2541

tha

DegreeName: นิติศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: นิติศาสตร์

Grantor: มหาวิทยาลัยรามคำแหง

©copyrights มหาวิทยาลัยรามคำแหง

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	title.pdf	364.15 KB	141	2022-07-20 17:22:01
2	abstract.pdf	225.09 KB	149	2022-07-20 17:22:33
3	contents.pdf	54.49 KB	161	2022-07-20 17:22:52
4	chapter1.pdf	195.4 KB	152	2024-01-27 18:02:21
5	chapter2.pdf	758.65 KB	168	2023-04-22 19:15:52
6	chapter3.pdf	2.38 MB	180	2023-04-22 19:14:43
7	chapter4.pdf	1.62 MB	170	2022-04-16 21:06:37
8	chapter5.pdf	548.37 KB	157	2024-01-27 18:04:26
9	appendix.pdf	684.48 KB	117	2018-05-10 18:33:59
10	bibliography.pdf	286.4 KB	103	2019-03-28 09:52:17
11	vita.pdf	17.29 KB	78	2018-05-10 18:34:00

ใช้เวลา

0.047625 วินาที