Mutation and functional analysis of SUMO1, PDGFRa and miR-140 gens in non-syndromic oral clefts

การวิเคราะห์การกลายพันธุ์และผลของการกลายพันธุ์ของยีน SUMO1 PDGFRa และ miR-140 ในผู้ป่วยปากแหว่งเพดานโหว่ที่ไม่เกิดร่วมกับกลุ่มอาการ

Name: Sawitree Rattanasopha

Abstract: The SUMO1, PDGFRa and miR-140 have been proposed as genes in which mutations may contribute to non-syndromic cleft lip and/or cleft palate. Strong evidence supporting the significant roles of these genes comes from a chromosomal translocation causing gene disruption resulting in haploinsufficiency, a cleft phenotype in a knockout mouse experiment and an expression study during palatal development. Mutation screening of the SUMO1, PDGFRa and miR-140 genes was carried out in 227 Thai patients, 123 with cleft lip and/or palate and 104 with cleft palate only. Even though there were no potential pathogenic mutations identified in the SUMO1 and miR-140 genes, there were 3 potential pathogenic mutations identified in the 3’ untranslated region (UTR) of the PDGFRa; namely c.*34G>A, c.*51G>A and c.*480C>A. They are all within or close to the predicted binding sites for the human microRNA, miR-140. Their frequencies between cases and controls are significantly or have a tendency to be different. Functional studies of these three variants by luciferase assay revealed that, in the presence of miR-140, the c.*34G>A variant significantly repressed luciferase compared to that of the wild type. This strongly suggests the functional significance of this variant. For the first time, we showed strong evidences that PDGFRa mutations cause human oral clefts.

Abstract: การเกิดปากแหว่งเพดานโหว่ชนิดที่ไม่เป็นกลุ่มอาการ มีความเกี่ยวข้องทั้งปัจจัยทางพันธุกรรมและปัจจัยทางสิ่งแวดล้อม การศึกษาก่อนหน้านี้ทั้งจากผู้ป่วยที่มี balanced chromosomal translocation และการศึกษาในสัตว์ทดลองพบว่ายีน SUMO1 PDGFRa และ miR 140 อาจเกี่ยวข้องกับโรคเพดานโหว่ แต่ยังไม่มีหลักฐานชัดเจน ในการทดลองนี้จึงทำการศึกษายีน SUMO1, PDGFRa และ miR-140 ในคนไข้ไทยที่เป็นโรคปากแหว่งเพดานโหว่โดยใช้วิธีทำพีซีอาร์แล้วศึกษาลำดับเบส ซึ่งพบว่าในคนไข้ไทยที่เป็นปากแหว่งเพดานโหว่ไม่มีการกลายพันธุ์ในยีน SUMO1 และ miR-140 แต่ ในยีน PDGFRa พบการกลายพันธุ์ในตำแหน่งที่มีการจับกับ miR-140 และรอบๆตำแหน่งที่จับอีกสองตำแหน่ง ซึ่งการกลายพันธุ์ตำแหน่งดังกล่าวไม่มีการรายงานมาก่อนหน้านี้ในกลุ่มประชากร ความถี่ของการกลายพันธุ์ทั้งสามระหว่างกลุ่มผู้ป่วยและกลุ่มควบคุมมีแนวโน้มที่จะแตกต่างกัน การศึกษาผลของการกลายพันธุ์ทั้งสามตำแหน่งต่อการควบคุมการการทำงานของยีน PDGFRa โดย miR-140 โดยวิธี luciferase reporter system พบว่ามีเพียงตำแหน่งเดียวคือ c.*34G>A ที่มีผลในการลดการแสดงออกของ luciferase อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ยีน PDGFRa อาจจะเป็นยีนอีกยีนหนึ่งที่มีความสำคัญต่อการเจริญพัฒนาของปากและเพดานปาก และการกลายพันธุ์ในยีน PDGFRa เป็นสาเหตุอีกสาเหตุหนึ่งของการเกิดโรคปากแหว่งเพดานโหว่ชนิดที่ไม่เป็นกลุ่มอาการในมนุษย์.

Chulalongkorn University. Office of Academic Resources

Address: BANGKOK

Email: cuir@car.chula.ac.th

Name: Vorasuk shotelersuk

Role: advisor

Name: Kanya Suphapeetiporn

Role: advisor

Created: 2009

Modified: 2014-02-06

Issued: 2014-02-06

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

eng

DegreeName: Master of Science

Level: Master's Degree

Descipline: Medical Science

Grantor: Chulalongkorn University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	sawitree_ra.pdf	5.55 MB

ใช้เวลา

0.017557 วินาที