รูปแบบการประยุกต์หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการจัดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา

A model for application of the sufficiency economy philosophy in instructional management of the higher education level

Name: จรูญ เฉลิมทอง

ThaSH: การศึกษาขั้นอุดมศึกษา -- ไทย -- การวางแผน

ThaSH: ระบบการเรียนการสอน -- ไทย

ThaSH: เศรษฐกิจพอเพียง

Abstract: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาและประเมินผลรูปแบบการประยุกต์หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการจัดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา การดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 7ขั้นตอน ดังนี้ ขั้นตอนที่ 1 การกำหนดกรอบแนวคิดในการวิจัย ขั้นตอนที่ 2 การพัฒนารูปแบบการประยุกต์หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการจัดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา ขั้นตอนที่ 3การตรวจสอบความเหมาะสมของรูปแบบที่พัฒนาขึ้น ขั้นตอนที่ 4 การปรับปรุงและนำเสนอรูปแบบที่พัฒนาขึ้นฉบับสมบูรณ์ ขั้นตอนที่ 5 การพัฒนาอาจารย์ผู้สอนรายวิชาในหลักสูตรอุดมศึกษาขั้นตอนที่ 6 การทดลองและประเมินผลการใช้รูปแบบที่พัฒนาขึ้น และขั้นตอนที่ 7 การสนทนากลุ่มเพื่ออภิปรายผลการวิจัยรูปแบบการประยุกต์หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการจัดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา โดยแหล่งข้อมูลที่ศึกษา ได้แก่ เอกสาร งานวิจัย ข้อมูลจากแบบสอบถามและแบบประเมินผล การวิเคราะห์ข้อมูลเป็นการวิเคราะห์เนื้อหา การแจงความถี่ การหาค่าร้อยละการสนทนากลุ่มเพื่อรับฟังความเห็นจากผู้เชี่ยวชาญและผู้เกี่ยวข้อง และการประเมินผลการใช้รูปแบบการประยุกต์หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการจัดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษาผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. การพัฒนารูปแบบการประยุกต์หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการจัดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา ประกอบด้วย 1.1 หลักการและเหตุผล การพัฒนารูปแบบการประยุกต์หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการจัดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษาให้เกิดผลสัมฤทธิ์สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืนภายใต้สภาวการณ์ความเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ 1.2 ชื่อรูปแบบการประยุกต์หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการจัดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา คือ รูปแบบ 6 หลักการ 2 องค์ประกอบ 4 กระบวนการ “Twelve plus Model” 1.3 แนวทางปฏิบัติการพัฒนารูปแบบการประยุกต์หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการจัดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษาให้เกิดประสิทธิภาพและประโยชน์ต่อการจัดการเรียนการสอนตามรูปแบบ 6 หลักการ 2 องค์ประกอบ 4 กระบวนการ (Twelve Plus Model) ดังนี้ (1) การบริหารจัดการการเรียนการสอน (2) การจัดรายวิชาการเรียนการสอน (3) กระบวนการการจัดการเรียนการสอน (4) การจัดกิจกรรมการเรียนการสอน (5) การพัฒนาอาจารย์และนักศึกษาในการเรียนการสอน (6) การเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนการสอน (7) การมีความพอเพียงในการเรียนการสอน (8) การมีภูมิคุ้มกันในการเรียนการสอน (9) การปรับคำอธิบายรายวิชาและรายละเอียดของเนื้อหาในการเรียนการสอน (10) การปรับกิจกรรมการเรียนการสอน (11) การปรับใช้สื่อ แหล่งเรียนรู้ และอื่น ๆ ในการเรียนการสอน และ (12) การปรับการวัดผลและการประเมินผล การเรียนการสอน 2. การประเมินผลรูปแบบการประยุกต์หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการจัดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา สามารถผ่านตามเกณฑ์ระดับมากที่กำหนด แสดงว่า มีความเชื่อมั่นในการนำรูปแบบไปใช้จัดการเรียนการสอนของอาจารย์ 3. การประเมินสมรรถนะความพอเพียงของนักศึกษาที่เรียนในรายวิชาต่าง ๆ ประกอบด้วย 3.1 นักศึกษาที่เรียนในทุกรายวิชามีสมรรถนะความพอเพียง ได้แก่ ด้านคุณธรรมจริยธรรม ด้านสังคม ด้านจิตใจ และด้านการรู้คิด โดยรวมผ่านตามเกณฑ์ระดับมากที่กำหนด 3.2 นักศึกษาที่เรียนในรายวิชาการป้องกันมลพิษ รายวิชาฟิสิกส์ และรายวิชาวิทยาศาสตร์ มีสมรรถนะความพอเพียง ผ่านตามเกณฑ์ระดับมากที่กำหนด ส่วนรายวิชาสถิติ และรายวิชากฎหมายสิ่งแวดล้อม นักศึกษายังมีสมรรถนะความพอเพียงด้านการรู้คิด ไม่ผ่านตามเกณฑ์ระดับมากที่กำหนด

Abstract: The objectives of this research were to develop and evaluate a model for application of the sufficiency economy philosophy in instructional management of the higher education level. The research process comprised the following seven main research steps: the first step was the setting of the conceptual framework; the second step was the development of the first draft model; the third step was the appropriateness verification of the developed first draft model; the fourth step was the improvement and presentation of the improved model; the fifth step was the development of instructors of education program at the higher education; the sixth step was the experiment and evaluation of the model; and the seventh step was focus group the reporting of research results from the experimentation of the model. The sources of data for the study were documents, research studies, and data collected from the questionnaires and evaluation forms. Research data were analyzed with the use of content analysis, frequency distribution, percentage, focus group the reporting of research results from the experimentation of the model by experts; and efficiency evaluation of the model. Research findings showed that. 1. The developed model for application of the sufficiency economy philosophy in instructional management of the higher education level was developed based on the following components : 1.1 Rationale of the developed model for application of the sufficiency economy philosophy in instructional management of the higher level which created the achievement that could be efficiently and sustainable implemented under the change circumstance. 1.2Name of the model which consisted of six principles, two components, and four processes, with the English name of “Twelve Plus Model”. 1.3 Practice guidelines for the developed model for application of the sufficiency economy philosophy in instructional management of the higher level for effecting on the efficiency and beneficial instructional management based on 6 principles and 2 components and 4 processes “Twelve Plus Model” was compiled as instructional follows : (1) management (2) courses management (3) management process (4) activities management (5) students and instructors development in teaching and learning (6) increasing efficiency for instruction (7) sufficiency in instruction management (8) immunity in instruction management (9) adjustment on course outlines and content details (10) adjustment on activities (11) adjustment on media, learning resources and other factors and (12) adjustment on measurement and evaluation. 2. Evaluation results of the implementation of the model for application of the sufficiency economy philosophy in instructional management of the higher education level to the higher level standard criterion. 3. Evaluation results of their students’ potential the sufficiency competency in instructors of education program. 3.1 The students’ potential to equip them with sufficiency competency at study in instructors of education program that were accepted at the higher level in every aspect, namely, the ethical and moral aspect, the social aspect, the mental aspect, and the cognitive aspect, respectively. 3.2 The students who have been trained in the course namely preventing of pollution, physics, and sciences equip the sufficiency competency that were accepted at the highest level, on the other hand, the course namely statistics, environment law the students could not pass the criterion standards of satisfaction level.

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ. สำนักหอสมุดกลาง

Address: กรุงเทพมหานคร

Email: library@kmutnb.ac.th

Name: สุรพันธ์ ตันศรีวงษ์

Role: ที่ปรึกษาดุษฎีนิพนธ์

Email : stw@kmutnb.ac.th

Name: ฤทธิไกร ตุลวรรธนะ

Role: ที่ปรึกษาดุษฎีนิพนธ์

Created: 2555

Modified: 2556-12-18

Issued: 2556-12-18

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

CallNumber: ดพ DRD จ173ฉ

tha

DegreeName: ครุศาสตร์อุตสาหกรรมดุษฎีบัณฑิต

Level: ปริญญาเอก

Descipline: วิจัยและพัฒนาหลักสูตร

Grantor: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ

©copyrights มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	B15736532.pdf	9.68 MB	878	2026-05-26 18:16:01

ใช้เวลา

0.035511 วินาที