Stress level coping styles and related factors among grade 10 students in the science school Nakhon Pathom province

ระดับความเครียดวิธีการปรับตัวและปัจจัยที่เกี่ยวข้องในนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวิทยาศาสตร์ จังหวัดนครปฐม

Name: Teerarat Tassanapitikul

LCSH: Adaptation Psychological

LCSH: Adolescent

LCSH: Anxiety

LCSH: Family Relations

LCSH: Personal Satisfaction

Abstract: This is a cross-sectional survey of 193 tenth grade students in the academic year 2004. The students were enrolled in a special science boarding school in Nakhon Pathom province, Thailand. The objective of this study was to understand the relationship between students’ academic performance, anxiety level and other related factors. The data collection included two components: 1) primary data consisting of a self-administered questionnaire covering demographics, family relations, satisfaction with learning, social and living environment, State-Trait Anxiety Inventory, Subjective Health Complaints, and modified coping style checklist and 2) secondary data consisting of school records on students’ academic performance, physical examination, type of illnesses and number of visits to the school health service. It was found that 97 percents of the students reported moderate to high anxiety-state (56.76+7.66) and anxiety-trait (56.09+7.52). Anxiety levels were statistically significantly correlated with students’ subjective health complaints in the past 30 days. The most frequent complaints was pseudoneurologic symptoms (r= 0.47-0.58, p<0.01). Students were generally healthy. The main reason for male students to visit the health service was accidents but for females it was headache. Their academic performance were high in both semester I (3.67+0.29) and semester II (3.66+0.25), however, the improvement in academic in semester II was significantly correlated with lower anxiety levels (r= -0.165, p=0.023). Parental expectations correlated significantly with students’ anxiety levels (p<0.01). Students’ problem-focused coping but not the emotional-focused coping had significant correlation with lower anxiety levels (p<0.01). When the anxiety levels was controlled, students who applied problem-focused coping correlated significantly with satisfaction with school environment (r=0.3, p<0.01), family relationship and subjective health complaints (r =0.15, p<0.05). The findings point to the possible benefit of guidance for parents and students on parental expectations and school program to enhance students’ constructive coping styles. Self-assessment of anxiety level would be helpful for further development and successful management of high anxiety, which leads to better health, facilitates academic performance and future well being.

Abstract: งานวิจัยนี้ทำขึ้นเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ความวิตกกังวล และปัจจัยอื่นๆ ในนักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 4 ในโรงเรียนวิทยาศาสตร์ จังหวัดนครปฐม การเก็บข้อมูลแบ่งออกเป็น 2 ส่วน 1) ข้อมูลปฐมภูมิจากแบบประเมินตนเอง ได้แก่ ข้อมูลทั่วไป, ความสัมพันธ์ครอบครัว, ความพึงพอใจสภาพแวดล้อม การเรียน สังคม และความเป็นอยู่ในโรงเรียน, แบบประเมินความวิตกกังวล, แบบประเมินภาวะสุขภาพและแบบสอบถามวิธีการจัดการกับปัญหา 2) ข้อมูลทุติยภูมิได้จากบันทึกของโรงเรียน ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ผลการตรวจสุขภาพของนักเรียน และ การใช้บริการห้องพยาบาล ผลการศึกษาพบว่า 97 % ของนักเรียนมีความวิตกกังวลระดับกลางจนถึงสูง ทั้งในปัจจุบันขณะ (56.76+7.66) และ ลักษณะที่เป็นอยู่ประจำ (56.09+7.52) ความวิตกกังวลมีความสัมพันธ์กับอาการและปัญหาสุขภาพที่ตนเองรู้สึกในช่วง 30 วันที่ผ่านมาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติโดยเฉพาะอาการอ่อนเพลีย เวียนศีรษะ กังวล หดหู่ ( r = 0.47-0.58, p <0.01) นักเรียนส่วนใหญ่มีผลการตรวจสุขภาพเป็นปกติ ปัญหาสุขภาพที่พบมากที่สุดในการใช้ห้องพยาบาลของเพศชายคืออุบัติเหตุและเพศหญิงคือ ปวดศีรษะ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของกลุ่มนี้อยู่ในระดับสูงทั้งในภาคเรียนที่1 (3.67+0.29) และภาคเรียนที่2 (3.66+0.25) อย่างไรก็ตามผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่ดีขึ้นในภาคเรียนที่ 2 มีความสัมพันธ์ผกผันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับความวิตกกังวล (r=-0.165, p <0.05) ความคาดหวังของบิดามารดามีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับความวิตกกังวล ( p <0.01) และวิธีการจัดการกับปัญหาด้วยเหตุผลมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับความวิตกกังวลต่ำ ( p <0.01) เมื่อควบคุมตัวแปรความวิตกกังวลในปัจจุบันขณะพบว่า วิธีการจัดการกับปัญหาด้วยเหตุผลมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในสภาพแวดล้อมของโรงเรียน (r=0.3, p <0.01), ภาวะสุขภาพของนักเรียน และความสัมพันธ์ครอบครัว (r=0.15, p <0.05) จากผลการวิจัยนี้สรุปได้ว่า ควรให้คำแนะนำแก่ครอบครัว และนักเรียนเรื่องความคาดหวังของบิดามารดา และการจัดกิจกรรมในโรงเรียนสำหรับนักเรียนและครูเรียนรู้วิธีการจัดการปัญหาด้วยเหตุผล อย่างสร้างสรรค์และมีโอกาสประเมินความวิตกกังวลด้วยตนเองจะนำไปสู่ความสามารถในการจัดการกับความเครียด เพื่อผ่อนคลายความเครียด ความวิตกกังวลสูงทั้งนี้จะนำไปสู่สุขภาพที่ดีทั้งกายและใจ เพิ่มผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาตลอดจนทักษะชีวิตที่ดีในอนาคต

Mahidol University

Address: NAKHONPATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Nittaya J Kotchabhakdi

Role: Thesis Advisors

Created: 2006

Modified: 2010-06-19

Issued: 2010-06-17

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

CallNumber: TH T258s 2006

eng

DegreeName: Master of Science

Level: Master's Degree

Descipline: Human Development

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4536446.pdf	1.3 MB	156	2024-07-18 16:25:37

ใช้เวลา

-0.502188 วินาที