แจ้งเอกสารไม่ครบถ้วน, ไม่ตรงกับชื่อเรื่อง หรือมีข้อผิดพลาดเกี่ยวกับเอกสาร ติดต่อที่นี่ ==>
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
Thamon Satayatham. Land suitability for forestation, Buriram province. Master's Degree(Appropriate Technology for Resources and Environmental Development). Mahidol University. : Mahidol University, 2007.
Land suitability for forestation, Buriram province
การประเมินความเหมาะสมของที่ดินเพื่อการปลูกสร้างสวนป่า จังหวัดบุรีรัมย์
Name: Thamon Satayatham
Abstract:
The land suitability for forestation in Burirum province was studied by using a
comparison between results obtained by two methods. Land was evaluated to assess its
suitability for forestation. The FAO framework 1984 method was used to evaluate soil suitability
and the Geographic Information System (GIS) was used to analyze spatial data. Land evaluation
was also used to evaluate land qualities for land suitability based on land characteristics of
temperature regime, water availability, rooting conditions, soil fertility and topography. Lastly,
the level of acceptance of stakeholders of forestation was studied.
The study results indicated that three soil units were at the moderate suitability level
for growing Eucalyptus and Acacia. This covered an area of about 2,478.23 square kilometers or
24.54 percent of the total area. Seven soil units were at the marginal suitability level for growing
Teak and Padauk, an area of about 7,536.74 square kilometers or 74.62 percent of the total area.
The results from the GIS application indicated that the most suitable areas for Eucalyptus,
Acacia, Teak and Padauk covered about 6,103.12, 973.10, 964.28 and 421.83 square kilometers
or 60.43, 9.63, 9.55 and 4.18 percent of the total area, respectively. Using the other method, the
most suitable areas for Eucalyptus, Acacia, Teak and Padauk covered about 1,040.85, 236.61,
123.74 and 13.27 square kilometers or 10.31, 2.34, 1.23 and 0.13 percent of the total area,
respectively. On the study about acceptance, influential factors towards forestations in Buriram
province were government policies. If the government seriously promoted forestation, the
probability of farmers accepting it should be much higher from their having reassurance of
government subsidies in marketing and production.
After considering suitability for forestation, it was concluded that Eucalyptus could be
grown in all districts of Buriram province. As for Acacia, it should be grown in almost any area
except some parts of Ku Muang district. As for growing Teak, it should be grown in ten districts.
Padauk should be grown in Satuek and Non Din Daeng districts only.
Abstract:
การศึกษาเพื่อประเมินความเหมาะสมของที่ดินเพื่อการปลูกสร้างสวนป่า ได้แก่ ไม้ยูคาลิปตัส คามาล
ดูเลนซิส ไม้กระถินเทพา ไม้สัก และไม้ประดู่ จังหวัดบุรีรัมย์ ใช้วิธีการประเมินคุณภาพที่ดิน 2 วิธีเพื่อ
เปรียบเทียบความแตกต่างของผลการศึกษา วิธีแรก คือ การประเมินความเหมาะสมของดินตามหลักของ FAO
framework 1984 และนำระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS) มาวิเคราะห์ปัจจัยเชิงพื้นที่ ได้แก่ ปริมาณน้ำฝน
อุณหภูมิ ความลาดชัน ความสูงจากระดับน้ำทะเล และการใช้ประโยชน์ที่ดิน วิธีที่ 2 คือ การประเมินคุณภาพ
ที่ดินโดยวิเคราะห์ปัจจัยทั้งหมดพร้อมกัน ขั้นตอนสุดท้ายจึงศึกษาการยอมรับของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในการ
ปลูกสร้างสวนป่า
จากการประเมินความเหมาะสมของดินตามหลักการ FAO framework 1984 พบว่าหน่วยดินจำนวน
3 หน่วยดินมีความเหมาะสมระดับปานกลางสำหรับการปลูกไม้ยูคาลิปตัส คามาลดูเลนซิส และไม้กระถินเทพา
ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 2,478.23 ตารางกิโลเมตร หรือร้อยละ 24.54 ของพื้นที่จังหวัด หน่วยดินจำนวน 7
หน่วยดินมีความเหมาะสมระดับต่ำสำหรับการปลูกไม้สัก และไม้ประดู่ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 7,536.74
ตารางกิโลเมตร หรือร้อยละ 74.62 ของพื้นที่จังหวัด และจากการประยุกต์ใช้ GIS เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยเชิงพื้นที่
ร่วมด้วย พบว่าพื้นที่ที่มีความเหมาะสมระดับสูงสำหรับไม้ยูคาลิปตัส คามาลดูเลนซิส ไม้กระถินเทพา ไม้สัก
และไม้ประดู่ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 6,103.12, 973.10, 964.28 และ 421.83 ตารางกิโลเมตร หรือร้อยละ
60.43, 9.63, 9.55 และ 4.18 ของพื้นที่จังหวัดตามลำดับ ส่วนผลการประเมินคุณภาพที่ดินในวิธีการที่ 2 พบว่า
พื้นที่ที่มีความเหมาะสมระดับสูงสำหรับไม้ยูคาลิปตัส คามาลดูเลนซิส ไม้กระถินเทพา ไม้สัก และไม้ประดู่
ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 1,040.85, 236.61, 123.74 และ 13.27 ตารางกิโลเมตร หรือร้อยละ 10.31, 2.34, 1.23
และ 0.13 ของพื้นที่จังหวัดตามลำดับ และปัจจัยที่มีผลต่อการยอมรับสำหรับการปลูกไม้เศรษฐกิจในจังหวัด
บุรีรัมย์ คือ นโยบายของภาครัฐในการส่งเสริมการปลูกไม้เศรษฐกิจ เพราะมั่นใจว่าภาครัฐจะมีการช่วยเหลือ
ทางด้านการตลาด และสนับสนุนปัจจัยการผลิต
เมื่อพิจารณาระดับความเหมาะสมของพื้นที่ สรุปได้ว่าไม้ยูคาลิปตัส คามาลดูเลนซิส สามารถปลูก
ได้ทุกอำเภอในจังหวัดบุรีรัมย์ ไม้กระถินเทพาสามารถปลูกได้ในพื้นที่ดินเกือบทุกอำเภอ ยกเว้นพื้นที่ดิน
บางส่วนของอำเภอคูเมือง ไม้สักพบว่ามีพื้นที่ดินในเขต 10 อำเภอที่มีพื้นที่ที่เหมาะสมระดับสูง และไม้ประดู่มี
พื้นที่ที่เหมาะสมระดับสูง ในเขตอำเภอสตึก และโนนดินแดง
Mahidol University
Address:
NAKHONPATHOM
Email:
liwww@mahidol.ac.th
Name: Suvaluck Satumanatpan
Role:
Thesis Advisor
Created:
2007
Modified:
2010-06-18
Issued:
2010-06-15
วิทยานิพนธ์/Thesis
application/pdf
CallNumber:
TH T366L 2007
eng
DegreeName: Master of Science
Level: Master's Degree
Grantor: Mahidol University
©copyrights Mahidol University
RightsAccess:
ใช้เวลา
0.368449 วินาที
Thamon Satayatham
| Title | Contributor | Type |
|---|---|---|
| Land suitability for forestation, Buriram province
มหาวิทยาลัยมหิดล Thamon Satayatham | Suvaluck Satumanatpan | วิทยานิพนธ์/Thesis |
Suvaluck Satumanatpan