Fluoride releasing of experimental formula-2 fluoride varnish

การปลดปล่อยฟลูออไรด์จากฟลูออไรด์วานิชสูตรทดลองที่ 2.

Name: Piyada Boonpen

LCSH: Dental Plaque

LCSH: Fluorosis Dental

LCSH: Fluorides Topical

LCSH: Dentistry Operative

Abstract: The objectives were to determine 1) fluoride releasing level of an experimental formula-2 (ExF2) fluoride varnish developed by Faculty of Dentistry, Mahidol University in artificial saliva, 2) plaque and salivary fluoride levels after ExF2 application and compare with imported products. One hundred and twenty enamel slabs from human bicuspids were randomly divided into a control and 5 experimental groups. They were painted with 3.67 mg of ExF2, Fluorilaq®, Duraphat®, Fluoridin N5®, Flor-Opal® and immersed in artificial saliva at 37 oC. The fluoride concentration (ppm) was measured daily for the first 15 days and then weekly until 2 months. Kruskal-Wallis test and Dunn procedure were used in statistical analyses. Twenty-one healthy participants who had refrained from fluoride-containing products were applied with Duraphat® and ExF2 according to the protocol of two period cross-over trials. Plaque and saliva samples were collected at 1 and 6 hours, day 1-7 and weekly until one month and were analyzed by the modified microdiffusion technique. Fluoride level was compared by Wilcoxon match-pair signed ranks test. Mann-Whitney U test was tested for period and carry-over effects. All tests were performed at P < 0.05. The highest fluoride releasing level was at the first day (ExF2 = 1.95±0.95, Duraphat® = 1.95±0.65, Fluorilaq® = 3.26±2.65, Fluoridin N5® =3.45±0.71, Flor- Opal® = 43.13±7.73) and then decreased thereafter. In a comparison of mean totals of fluoride released, ExF2 was not significantly different from some experimental groups but different from Flor-Opal®. Plaque fluoride levels after application of ExF2 and Duraphat® significantly elevated from baseline in one (786.48±169.43 and 695.83±97.04 ppm) and six hours after applications(302.09±52.90 and 307.14±54.81). Salivary fluoride levels were also found significantly elevated in the corresponding time with those of plaque. The peak levels at one hour of ExF2 and Duraphat® were 17.79±3.99 and 10.13±2.19 ppm, respectively. Fluoride levels of both groups dropped to 0.66±0.10 and 1.23±0.21 ppm at six hours and decreased over time. In conclusion, the fluoride releasing pattern of ExF2 was similar to imported products. The total fluoride content of ExF2 was approaching to Duraphat®, Fluorilaq® and Fluoridin N5® but less than Flor-Opal®. Plaque and salivary fluoride levels after a single application of ExF2 were comparable to Duraphat®.

Abstract: วัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ปริมาณฟลูออไรด์ที่ปลดปล่อยจากฟลูออไรด์วานิชสูตรทดลองที่ 2 ในน้ำลายเทียม 2) ปริมาณฟลูออไรด์ในคราบจุลินทรีย์และน้ำลายหลังทาด้วยฟลูออไรด์วานิชสูตร ทดลองที่ 2 เปรียบเทียบกับฟลูออไรด์วานิชที่นำเข้าจากต่างประเทศ วิธีศึกษา 1)สุ่มแบ่งชิ้นฟัน120 ชิ้น เป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง 5 กลุ่ม กลุ่มทดลองแต่ละชิ้นทาด้วยฟลูออไรด์วานิชสูตร ทดลองที่ 2, ฟลูออริแลค, ดูราแฟต, ฟลูออริดินเอ็นไฟว์, ฟลอร์โอพาล ชิ้นละ 3.67 มิลลิกรัม แช่ ในน้ำลายเทียมที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส วัดปริมาณฟลูออไรด์(พีพีเอ็ม) ทุกวันเป็นเวลา 15 วัน และทุกสัปดาห์จนครบ 2 เดือน ทดสอบสถิติด้วยการทดสอบครัสคาล-วัลลิส และดันน์ โพรซีเดอร์ ทาฟลูออไรด์วานิชสูตรทดลองที่ 2 และดูราแฟตแก่ผู้เข้าร่วมวิจัย 21 คนที่งดใช้ผลิตภัณฑ์ฟลูออไรด์ ตามวิธีวิจัยครอส-โอเวอร์ เก็บคราบจุลินทรีย์และน้ำลายที่เวลา 1 และ 6 ชั่วโมง,1-7 วันและ 2-4 สัปดาห์หลังทา วิเคราะห์ฟลูออไรด์ด้วยโมดิฟายด์ ไมโครดิฟฟิวชันเทคนิก ใช้การทดสอบวิลคอก สัน แมตช์ แพร์ ซายน์ด์ แรงค์ส์ เปรียบเทียบปริมาณฟลูออไรด์ และใช้การทดสอบแมนน์ วิทนีย์ ยู เพื่อหาผลกระทบพีเรียด และแครี่-โอเวอร์ ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 พบ ปริมาณฟลูออไรด์ที่ ปลดปล่อยในน้ำลายเทียมสูงสุดในวันแรก (ฟลูออไรด์วานิชสูตรทดลองที่ 2 = 1.95±0.95, ดู ราแฟต = 1.95±0.65, ฟลูออริแลค = 3.26±2.65, ฟลูออริดินเอ็นไฟว์ =3.45±0.71, ฟลอร์โอพาล = 43.13±7.73) และลดลงหลังจากนั้น เมื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยฟลูออไรด์ที่ปลดปล่อยทั้งหมด พบว่า ไม่ต่างจากกลุ่มทดลองอื่น ยกเว้นฟลอร์โอพาล ปริมาณฟลูออไรด์ในคราบจุลินทรีย์หลังทา ด้วยฟลูออไรด์วานิชสูตรทดลองที่ 2 และดูราแฟต เพิ่มขึ้นจากค่าพื้นฐานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ เวลา 1 ชั่วโมง (786.48±169.43 และ 695.83±97.04) และ 6 ชั่วโมงหลังทา (302.09±52.90 และ 307.14±54.81) ปริมาณฟลูออไรด์ในน้ำลายเพิ่มขึ้นจากค่าพื้นฐานอย่างมีนัยสำคัญใน ช่วงเวลาเดียวกับคราบจุลินทรีย์ ปริมาณฟลูออไรด์ในน้ำลายสูงสุดที่เวลา 1 ชั่วโมงมีค่า 17.79±3.99 และ 10.13±2.19 พีพีเอ็ม ในฟลูออไรด์วานิชสูตรทดลองที่ 2 และดูราแฟต ตามลำดับ และที่เวลา 6 ชั่วโมงลดลงเหลือ 0.66±0.10 และ 1.23±0.21 พีพีเอ็ม ปริมาณฟลูออไรด์ในคราบ จุลินทรีย์และน้ำลาย หลังทาด้วยฟลูออไรด์วานิชสูตรทดลองที่ 2 และดูราแฟต ไม่แตกต่างกัน

Mahidol University

Address: NAKHONPATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Siriruk Nakornchai

Role: Thesis Advisors

Created: 2008

Modified: 2553-06-22

Issued: 2010-06-14

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

CallNumber: TH P693f 2008

eng

DegreeName: Master of Science

Level: Master's Degree

Descipline: Pediatric Dentistry

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4836747.pdf	641.36 KB	59	2019-09-12 20:18:19

ใช้เวลา

0.408954 วินาที