Resistin, insulin, and homeostasis model assessment ‪(HOMA)‬ in type II diabetes mellitus obese Thais

อินซูลิน รีซีสติน และการประเมินโฮมิโอสเตสิสโมเดลในคนไทยอ้วนที่ป่วยด้วยโรคเบาหวาน

Name: Siriporn Chanchay

MeSH: Diabetes Mellitus

MeSH: Homeostasis

MeSH: Leptin

Abstract: This study investigated and compared levels of fasting plasma glucose (FBS), Homeostasis model assessment of the insulin resistance (HOMA), lipid profile, insulin, and resistin hormones in 202 individuals that allowed into 4 groups. The groups were persons with diabetes mellitus who were over nourished (DM/OB) or who had normal nutritional status (DM/nOB), who were volunteers from a diabetes mellitus out patient clinic of the Burapha university health center, Thailand. A control group of people without diabetes and with normal nutritional status (nDM/nOB) or over nourished (nDM/OB) were healthy volunteers from 3 villages around the health center. The male-female ratio for each group was 8: 42 except for the DM/OB group with a ratio of 8: 44. Between all obese and non obese groups, all of the anthropometric variables, except height, were significantly different. Energy intake tended to be higher in the two groups with obese individuals. The plasma concentrations of triglyceride (TC) and low density lipoprotein cholesterol (LDL), but not high density lipoprotein cholesterol (HDL), were significantly higher in the two groups with obese subjects. The TG levels among the nDM/OB, DM/nOB, and DM/OB groups did not significantly differ, but were significantly higher than for the nDM/nOB group. The median FBS level for the groups was lowest in the nDM/nOB group. There was no difference for plasma insulin levels between the 4 groups, except that the individuals within the DM/OB group had significantly higher insulin levels in comparison with the other three groups. The HOMA score was significantly higher in the diabetes mellitus groups, both obese and non obese. The lowest median level of plasma resistin was in the nDM/nOB group, and levels were higher for the nDM/OB, raised again for the DM/nOB, and highest levels were in the DM/OB group. The medians between the two DM groups were not significantly different but between the nDM/OB and the DM/OB groups were differed significantly, whereas the medians between group nDM/OB and DM/nOB did not differ significantly. Obviously the combination of overnutrition and DM results in the highest plasma resisitin concentrations. When participants of the groups nDM/nOB and DM/nOB were pooled into one group and the subjects of the nDM/OB and DM/OB groups combined into another group, the median plasma resistin levels between the 2 groups were significantly different from each other and this result was also obtained when forming two additional groups consisting out of nDM versus DM subjects. A significant correlation of plasma resistin with BMI, waist circumference, waist to hip ratio, fasting plasma glucose level, and HOMA score could be observed after conducting the Spearman’s Rank correlation test, but not with plasma insulin levels and triceps skinfold thickness. The result suggest that plasma resistin might take some role in linking central obesity and obesityrelated insulin resistance in human to type II diabetes mellitus.

Abstract: ผู้วิจัยได้ทำการศึกษาระดับฮอร์โมนอินซูลิน รีซีสติน น้ำตาลในเลือดและไขมันในเลือด ประเมินโฮมิ โอสเตสิสโมเดล (HOMA) ซึ่งเป็นโมเดลสำหรับประเมินภาวะดื้อต่ออินซูลิน และประเมินภาวะโภชนาการจาก อาหารบริโภค และสัดส่วนร่างกาย ในกลุ่มตัวอย่างที่เป็นอาสาสมัคร 202 คน โดยแบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มีภาวะน้ำหนักเกินและอ้วน (DM/OB) และผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มี ภาวะโภชนาการปกติ (DM/nOB) กลุ่มตัวอย่างทั้ง 2 กลุ่มแรกเป็นผู้ป่วยเบาหวานที่มาใช้บริการตรวจรักษาที่คลินิก โรคเบาหวาน โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยบูรพา กลุ่มควบคุมอีก 2 กลุ่ม ได้แก่ ผู้ที่มีภาวะน้ำหนักเกินและอ้วนที่ไม่ได้ ป่วยด้วยโรคเบาหวาน (nDM/OB) และผู้ที่มีภาวะโภชนาการปกติที่ไม่ได้ป่วยด้วยโรคเบาหวาน (nDM/ nOB) เป็น ประชาชนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านรอบๆ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยบูรพา ผลการศึกษาพบว่า สัดส่วนร่างกายของกลุ่ม ที่มีภาวะโภชนาการเกิน (Obese) แตกต่างจากกลุ่มที่มีภาวะโภชนาการปกติ (non Obese) ทุกดัชนีชี้วัด ยกเว้น ส่วนสูง ซึ่งไม่แตกต่างกัน กลุ่ม Obese มีแนวโน้มได้รับพลังงานจากอาหารสูงกว่ากลุ่ม non Obese กลุ่ม Obese มี ระดับโคเลสเตอรอลรวม และโคเลสเตอรอลชนิดความหนาแน่นต่ำ สูงกว่ากลุ่ม non Obese แต่ระดับโคเลสเตอ- รอลชนิดความหนาแน่นสูงในกลุ่มตัวอย่างทั้ง 4 กลุ่ม ไม่แตกต่างกัน ระดับไตรกลีเซอร์ไรด์ และน้ำตาลในเลือดใน กลุ่ม nDM/nOB ต่ำกว่าอีก 3 กลุ่มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ระดับอินซูลินในเลือดของกลุ่ม DM/OB สูงกว่าอีก 3 กลุ่มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คะแนน HOMA ในกลุ่มผู้ป่วยเบาหวาน (DM) สูงกว่ากลุ่มที่ไม่ได้ป่วยด้วยโรค เบาหวาน (non DM) กลุ่ม nDM/nOB มีระดับรีซีสตินต่ำที่สุด ถัดมาเป็นกลุ่ม nDM/OB กลุ่ม DM/nOB และกลุ่ม DM/OB ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบระหว่าง กลุ่ม Obese กับ non Obese พบว่าระดับรีซีสตินในกลุ่ม Obese สูงกว่า non Obese เช่นเดียวกับ กลุ่ม DM ซึ่งมีระดับรีซีสตินสูงกว่า non DM ด้วยเช่นกัน แสดงให้เห็นว่า การป่วยด้วย โรคเบาหวาน และภาวะโภชนาการเกินเป็นปัจจัยที่เสริมกัน เป็นผลให้ระดับรีซีสตินสูงที่สุดในกลุ่ม DM/OB นอกจากนี้ยังพบว่า ระดับรีซีสตินมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับ ดัชนีมวลกาย เส้นรอบเอว สัดส่วน เอวต่อสะโพก ระดับน้ำตาลในเลือด และคะแนน HOMA แต่ไม่สัมพันธ์กับระดับอินซูลิน และความหนาของชั้น ไขมันบริเวณไตรเซพ ผลการศึกษาทั้งหมดแสดงให้เห็นว่าระดับรีซีสตินในเลือดน่าจะมีบทบาทในการเชื่อมโยง ภาวะอ้วนลงพุงกับภาวะดื้อต่ออินซูลินจากภาวะอ้วนในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2

Mahidol University

Address: NAKHON PATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Rungsunn Tungtrongchitr

Role: Thesis Advisors

Created: 2007

Modified: 2553-06-21

Issued: 2010-06-11

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

CallNumber: TH S619r 2007

eng

DegreeName: Doctor of Philosophy

Level: Doctoral Degree

Descipline: Tropical Medicine

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4438131.pdf	1.47 MB	63	2022-04-27 15:45:45

ใช้เวลา

0.333954 วินาที