Sweets & Children : senses, consumer culture, and society

ขนม ความหวาน และเด็ก : ผัสสะ วัฒนธรรมบริโภคนิยมและสังคม

Name: Waraporn Boonkaewwan

LCSH: Children -- Nutrition

LCSH: Consumption (Economics) -- Social aspects

LCSH: Child consumers

LCSH: Senses and sensation -- Social aspects

Abstract: This study examines the phenomena where children are developed into sweet consumers via sensory perception and socio-cultural construction of the senses. The methodology is an ethnographical approach, involving embedding in a rural community of Nakohn Si Thammarat province, southern Thailand, for 10 months and using diverse data collection such as mapping, writing field-notes, focus group discussion, in-dept interview, participant and non-participant observation and household surveys. The finding indicates that Thai society now involves a ‘sweet culture’ as integral to lifestyle. In the past, the lifestyle of Thai people rarely involved consuming desserts because sugar was unavailable and only produced in some households. In contrast, more sugar is now available; therefore, sweets have become greater part of the modern rural village, helped by factories producing sugars and sweet goods, transportation (roads, vehicles,), electricity, convenient devices, advertisements etc. Nowadays the sweet is a prominent and important taste, especially for children. They love to consume snacks and soft drinks. This phenomena isn’t only influenced by a biological factor, sweet taste buds, but also by socio-cultural construction creating a “children world” as social reality which is compatible to sweets. Modern Thai society constructs a “children world” by discourses, many institutions and consumer goods, that let children be autonomous and relatively free from traditional authority. A “children world” is constructed as a world for eating sweets, watching television and play giving a live of fulfilled imagination, freedom, fun, adventure, and the sweetness of the age of innocence. In the mean time, it has transformed “childhood” into a space of indulgence which is suitable for the consumption of soft drinks and sweets including binding children to sweets that repeat reality of freedom and authority of children. Otherwise, shaping the sensory world of children relates to sweets towards constructing sensory perception of the sweet as good, special, and valuable including constructing feeling of sweet consumption as delicious and refreshing and giving happiness and energy. Additionally, shaping sensory perception of sweets is done via culture of child rearing, interaction in everyday life, activities in peer children group, rituals and fairs, as well as motivation of sweets consumption from advertisement media. Although there is control of sweet consumption by some institutions due to negative effects on health. Children still do eat sweets from negotiation with adults, in spite of adults power over them, eventually adults comply with the child’s authority. In conclusion, people accept that the structure of “children world” is coupling with sweets

Abstract: การศึกษาวิจัยนี้เพื่อทำความเข้าใจปรากฏการณ์ที่เด็กถูกสร้างให้กลายเป็นผู้บริโภคความหวาน โดยผ่านบทบาทของผัสสะ และกระบวนการสร้างทางสังคมวัฒนธรมของผัสสะ โดยวิธีวิทยาเป็นการศึกษา แบบชาติพันธ์วรรณา ซึ่งผู้วิจัยฝังตัวในพื้นที่ชุมชนชนบทแห่งหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นเวลาสิบ เดือน และใช้วิธีการเก็บข้อมูลที่หลากหลาย ได้แก่ การทำแผนที่เดินดิน บันทึกภาคสนาม การสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม การสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วมและแบบมีส่วนร่วม และการสำรวจครัวเรือน ผลการศึกษาพบว่า ความหวานเกี่ยวข้องกับสังคมไทยมาช้านานและเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตทั้งใน ชีวิตประจำวันและพิธีกรรมงานบุญงานเทศกาลต่างๆ โดยในอดีตคนบริโภคหวานน้อย เนื่องจากการผลิต น้ำตาลแบบครัวเรือน ต่างจากปัจจุบันที่เข้าถึงแหล่งน้ำตาลได้ง่าย และของหวานต่างๆมีมากขึ้น เนื่องจากการ พัฒนาสู่ความเจริญ ได้แก่ การเกิดอุตสาหกรรมน้ำตาล อาหาร ขนมและเครื่องดื่ม การคมนาคมขนส่ง การ ไฟฟ้า เครื่องอุปโภคบริโภคและเครื่องอำนวยความสะดวกต่างๆ ซึ่งในปัจจุบันความหวานกลายเป็นที่ชื่นชอบ ของผู้คนโดยเฉพาะเด็กๆที่ชอบบริโภคขนมและน้ำอัดลมซึ่งปรากฏารณ์นี้ไม่ได้เป็นเพียงปัจจัยด้านชีววิทยา แต่เป็นการสร้างทางสังคมวัฒนธรรม โดยสังคมไทยสมัยใหม่ได้สร้าง “โลกของเด็ก” ผ่านวาทกรรม สถาบัน ต่างๆ และผ่านสินค้าอุปโภคบริโภคที่ทำให้เด็กเป็นเสมือนผู้มีอำนาจและเป็นอิสระจากกฎเกณฑ์ทางจารีต โลกของเด็กที่ถูกสร้างให้เป็นโลก ของการกินขนม ดูทีวี และเล่น ที่เต็มไปด้วย จินตนาการ อิสระเสรี ความ สนุกสนาน การผจญภัย และความหอมหวานของวัยอันไร้เดียงสานั้น เป็นพื้นที่ที่ถูกทำให้เหมาะกับการเป็น ตลาดของความหวาน ที่ถูกสร้างไว้เพื่อบำเรอเด็กๆ โดยการผูกโยงเด็กกับขนมหวานและน้ำอัดลม ที่ตอกย้ำถึง ความจริงของเสรีภาพและอำนาจเด็ก อีกทั้งยังหล่อหลอมโลกแห่งผัสสะของเด็กให้เกี่ยวข้องกับความหวาน จากสร้างการรับรู้ทางผัสสะเกี่ยวกับความหมายของความหวาน ว่าเป็น สิ่งดี สิ่งพิเศษและมีคุณค่า รวมทั้งให้ ความรู้สึกต่อการกินของหวานว่า อร่อย สดชื่น ชื่นใจและมีพลัง นอกจากนี้มียังการกล่อมเกลาประสบการณ์ การรับรสหวานในเด็กผ่านวัฒนธรรมการเลี้ยงดูของครอบครัว การปฏิสันถารในชีวิตประจำวัน กิจกรรม เครือข่ายในกลุ่มเพื่อนของเด็กๆ พิธีกรรมงานบุญงานเทศกาล และโดยเฉพาะการกระตุ้นบริโภคหวานของสื่อ โฆษณา อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าจะมีการพยายามควบคุมการบริโภคหวานมากเกินไปเนื่องจากภัยต่อสุขภาพ ก็ ยังมีการต่อรองของเด็กๆ ต่อผู้ใหญ่ ซึ่งดูเหมือนว่าผู้ใหญ่จะมีอำนาจเหนือต่อเด็กๆ แต่ในที่สุดแล้วผู้ใหญ่ ยินยอมต่ออำนาจของเด็ก เนื่องจากข้อสรุปภายใต้โครงสร้างที่ผู้คนยอมรับโลกของเด็ก นั่นคือเด็กๆ ย่อมคู่กับ ขนมหรือความหวาน

Mahidol University

Address: NAKHON PATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Pimpawun Boonmongkon

Role: Thesis Advisors

Created: 2006

Modified: 2553-06-21

Issued: 2010-06-11

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

CallNumber: TH W253sw 2006

eng

DegreeName: Doctor of Philosophy

Level: Master's Degree

Descipline: Medical and Health Social Sciences

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4437071.pdf	938.25 KB	177	2024-06-28 09:03:16

ใช้เวลา

0.246078 วินาที