Physical activity of the older adults in Bangkok

กิจกรรมทางกายของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร

Name: Wee Poolsawat

LCSH: Aging -- Physiological aspects

LCSH: Exercise for older people

LCSH: Older people -- Health and hygiene

MeSH: Health Promotion

Abstract: This descriptive correlational study was conducted to examine physical activity and its related factors among the older adults who lived in Bangkok. Three hundred and fifteen older adults were voluntary recruits from two communities, located in Bangkok metropolitan. Each subject was interviewed by the researcher using questionnaires during October 2005 to March 2006. Data analysis was performed with descriptive statistics, Pearson’s product moment correlation coefficient, and stepwise multiple regression analysis. Most of subjects were female (70.8%) with an average age of 76 ± 5.1 years. About half of them were widows (51.4%) and completed primary school (55.2%). Most of them reported having no job (67%), and living in their own house (67.9%). About two-thirds of them were not members of senior citizens clubs (64.8%) and had at least one chronic disease (67.9%). Most of older adults could independently perform activities of daily living, such as shopping (70.5%). Regarding leisure activity, most of the elderly watched television and listened to the radio (90.8%). Additionally most of the older adults engaged in light exercise, such as stretching (65.2%) and walking (40.6%). The finding revealed that, perceived self-efficacy (r = 0.55), being a members of a senior citizen club (r = 0.34), perceived health status (r = 0.27), perceived interpersonal influences (r = 0.26), perceived benefit (r = 0.18), educational level (r = 0.22) and adequacy of income (r = 0.18) had a positive relationship with physical activity (p<0.05). Whereas, perceived barriers (r = -0.36) and age (r = -0.31) had a negative relationship with physical activity (p<0.05). Using stepwise multiple regression, perceived self-efficacy, being a members of a senior citizen club, perceived interpersonal influence, perceived barriers to action, age, perceived health status, and adequacy of income jointly explained about 40% of the variance explained for predicting physical activity in older adults. The results of this study can be used as a guideline for health promotion strategies to promote physical activity in older adults by enhancing self-efficacy, peer influence, and increasing family and community support. Additionally, this finding supports the significance of physical activity in older adults to maintain their health and quality of life

Abstract: การวิจัยเชิงบรรยายเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ และสามารถทำนายกิจกรรม ทางกายของผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในชุมชนเขตเมืองกรุงเทพมหานคร เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ผู้สูงอายุที่มีอายุ 70 ปีขึ้นไป จำนวน 315 คน ระหว่าง เดือนตุลาคม 2548 – เดือนมีนาคม 2549 โดยใช้แบบสอบถามซึ่งสร้างโดย ประยุกต์จากแนวคิดของเพนเดอร์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสถิติแบบสำเร็จรูป โดยใช้สถิติ สัมประสิทธิ์ สหสัมพันธ์เพียร์สัน และสถิติวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุแบบขั้นตอน กลุ่มตัวอย่างผู้สูงอายุที่ศึกษาส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (70.8%) มีอายุเฉลี่ย 76 ปี (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 5.1) ร้อยละ 51.4 ของผู้สูงอายุมีสถานภาพสมรสหม้าย จบชั้นประถมศึกษา (55.2%) และไม่มีงานทำ (67%) ส่วน ใหญ่อาศัยอยู่ในบ้านของตนเอง (67.9%) และไม่ได้เป็นสมาชิกชมรมผู้สูงอายุ (64.8%)ร้อยละ67.9 มีโรคประจำตัว อย่างน้อยหนึ่งโรค และอาการผิดปกติที่พบบ่อย ได้แก่ ปวดข้อปวดเข่า (67%) และปวดหลัง (48.9%) ผู้สูงอายุ ส่วนใหญ่ปฏิบัติกิจวัตรประจำวันได้ด้วยตนเอง เช่น เดินไปตลาดหรือร้านค้าในหมู่บ้าน (70.5%) ทำความสะอาด บ้าน (62.5%) นอกจากนี้ยังพบว่าผู้สูงอายุส่วนใหญ่ ใช้เวลาว่างในการดูโทรทัศน์และ ฟังวิทยุ (90.8%) และออก กำลังกายเบาๆ เช่น การแกว่งแขน การยืดเหยียดกล้ามเนื้อ (65.2%) และ การเดิน (40.6%) ผลการวิจัยพบว่า การรับรู้ความสามารถตนเอง (r = 0.55) การเป็นสมาชิกชมรมผู้สูงอายุ (r = 0.34) การ รับรู้ภาวะสุขภาพ (r = 0.27) การรับรู้อิทธิพลระหว่างบุคคล(r = 0.26)ระดับการศึกษา (r = 0.22) การรับรู้ ประโยชน์ (r = 0.18) และความเพียงพอของรายได้ (r = 0.18) มีความสัมพันธ์ทางบวกกับกิจกรรมทางกาย ( p < 0.05) ในขณะที่ การรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติกิจกรรมทางกาย (r = - 0.36) และอายุ (r = - 0.31) มี ความสัมพันธ์ทางลบกับกิจกรรมทางกายของผู้สูงอายุ (p < 0.05) นอกจากนี้ยังพบว่า การรับรู้ความสามารถตนเอง การเป็นสมาชิกชมรมผู้สูงอายุ การรับรู้อิทธิพลระหว่างบุคคล การรับรู้อุปสรรค อายุ การรับรู้ภาวะสุขภาพ และ ความเพียงพอของรายได้ สามารถร่วมกันทำนายกิจกรรมทางกายของผู้สูงอายุได้ ร้อยละ 40.0 ผลการศึกษาครั้งนี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการออกแบบโครงการและวางแผนนโยบายเพื่อคงไว้ ซึ่งกิจกรรมทางกายของผู้สูงอายุโดยการพัฒนาการรับรู้ความสามารถในการออกกำลังกายของผู้สูงอายุและควร ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของครอบครัว ชุมชนและกลุ่มผู้สูงอายุในการสนับสนุนให้ผู้สูงอายุมีกิจกรรมทางกายอย่าง ต่อเนื่อง เพื่อสุขภาวะและคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้สูงอายุ

Mahidol University

Address: NAKHON PATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Kwanjai Amnatsatsue

Role: Thesis Advisors

Created: 2007

Modified: 2553-06-19

Issued: 2010-06-09

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

CallNumber: TH W394p 2007

eng

DegreeName: Master of Science

Level: Master's Degree

Descipline: Public Health Nursing

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4636796.pdf	1.08 MB	418	2025-02-01 05:16:56

ใช้เวลา

-0.736873 วินาที