Post-treatment changes of gummy smile patients treated with edgewise orthodontic techniques

การเปลี่ยนแปลงหลังการรักษาในคนไข้ที่มีลักษณะยิ้มเห็นเหงือกด้วยการจัดฟันแบบเอ็ดไวซ์

Name: Angkana Jirajitkarun

MeSH: Mandible -- surgery

MeSH: Maxilla -- surgery

MeSH: Orthodontics

MeSH: Scoliosis -- therapy

Abstract: Gummy smile is one of the esthetic problems in conventional orthodontic treatment. Its appearance may result from skeletal and dental imbalances arising from multiple etiologic factors. The purpose of this study was to identify the soft tissue, skeletal and dental variables that could produce effects on improved or non-improved gummy smile before and after using the Edgewise orthodontic technique. Gummy smile samples (65 females) were divided into 2 groups using definite criteria as 35 improved (13 skeletal type I and 22 skeletal type II) and 30 non-improved (12 skeletal type I and 18 skeletal type II) gummy smiles after orthodontic treatment. Pre- and post-treatment lateral cephalometric radiographs of those two groups were analyzed. Independent t-test, Mann-Whitney U test, Pair t-test, Wilcoxon match-pairs signedranks test and ANCOVA were calculated in this study. The findings were as follows: 1. Skeletal type I female patients with non-improved gummy smiles had more retroclined upper incisors, more backward movement in mandibular position, more posterior rotation of mandibular plane, longer upper anterior face height, while the improved gummy smile group had a more decreased facial index after treatment. 2. Non-improved gummy smile, skeletal type II female patients still presented more protrusive upper lip prominences related to skeletal convexity, while the improved group had reduced facial index measurements. 3. Both improved and non-improved gummy smile patients with skeletal type I and II demonstrated vertical maxillary excess before treatment and this parameter still remained after treatment. Non-improved gummy smile patients of both skeletal types had more vertical maxillary excess, more decrease in mandibular position, increased upper anterior face height, while the improved group showed more of a decrease in facial index and increase in upper posterior dental height. These findings suggest that there are some soft tissue, skeletal and dental variables that may be influenced in unpleasing gummy smile appearance. The extreme parameters that orthodontists should be aware of are very retroclined upper incisors, posterior rotation of mandible and the increase of facial index following orthodontic treatment.

Abstract: การยิ้มเห็นเหงือกมักเป็นปัญหาอย่างหนึ่งในเรื่องความสวยงามที่เกี่ยวข้องกับทันตกรรมจัดฟันและเกิด ได้จากหลายปัจจัยที่มีความไม่สมดุลกันระหว่างเนื้อเยื่ออ่อน โครงสร้างกระดูกและฟัน การศึกษานี้จึงมี วัตถุประสงค์เพื่อหาตัวแปรของลักษณะเนื้อเยื่ออ่อน โครงสร้างกระดูกและฟันที่มีอิทธิพลต่อการยิ้มเห็นเหงือก น้อยลงหรือมากขึ้นและเพื่อประเมินผลของทันตกรรมจัดฟันแบบเอ็ดไวซ์เทคนิค กลุ่มศึกษาหญิงที่ยิ้มเห็นเหงือก จำนวน 65 คนถูกจำแนกออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่หลังการรักษา คือ กลุ่มที่ยิ้มเห็นเหงือกน้อยลงจำนวน 35 คน และ กลุ่มที่ยิ้มเห็นเหงือกมากขึ้นจำนวน 30 คน ศึกษาโดยทำการวิเคราะห์ภาพถ่ายรังสีใบหน้าด้านข้างก่อนและหลังการ รักษาของผู้ป่วยในแต่ละกลุ่มโดยใช้สถิติ Independent t-test, Mann-Whitney U test, Pair t-test, Wilcoxon match-pairs signed-ranks test และสถิติ ANCOVA ได้ผลการศึกษาดังนี้ 1. กลุ่มศึกษาหญิงที่ยิ้มเห็นเหงือกมากขึ้นและมีโครงสร้างใบหน้าชนิดที่ 1 แสดงลักษณะฟันหน้าบนเอน ไปทางด้านหลังมากกว่า, มีการถอยหลังของขากรรไกรล่างมากกว่า, ระนาบขากรรไกรล่างหมุนตามเข็มนาฬิกา มากกว่า และใบหน้าส่วนบนยาวขึ้นมากกว่า ในขณะที่กลุ่มที่ยิ้มเห็นเหงือกน้อยลงมีดัชนีใบหน้าส่วนบนและล่าง ลดลง 2. กลุ่มที่ยิ้มเห็นเหงือกมากขึ้นและมีโครงสร้างใบหน้าชนิดที่ 2 แสดงลักษณะการยื่นของริมฝีปากบน เมื่อเทียบกับความอูมนูนของโครงสร้างกะโหลกศีรษะมากกว่า ในขณะที่กลุ่มที่ยิ้มเห็นเหงือกน้อยลงมีการลดลง ของดัชนีใบหน้าส่วนบนและล่าง 3. ทั้งสองกลุ่มที่มีโครงสร้างใบหน้าชนิดที่ 1 และ 2 แสดงลักษณะ vertical maxillary excess ก่อนการรักษาและยังคงมีอยู่หลังการรักษาโดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มที่ยิ้มเห็นเหงือกมากขึ้นแสดง vertical maxillary excess มากกว่า นอกจากนั้นในกลุ่มที่ยิ้มเห็นเหงือกมากขึ้นยังมีการถอยหลังของขากรรไกรล่าง มากกว่า และใบหน้าส่วนบนยาวขึ้นมากกว่าในขณะที่กลุ่มที่ยิ้มเห็นเหงือกน้อยลงมีการลดลงของดัชนีใบหน้า ส่วนบนและล่างมากกว่าและมีการเพิ่มขึ้นของความสูงกระดูกเบ้าฟันด้านหลังบนมากกว่า ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่ามีตัวแปรบางตัวของลักษณะเนื้อเยื่ออ่อน, โครงสร้างกระดูกและฟันที่มีผล ต่อการยิ้มเห็นเหงือกมากขึ้นหรือน้อยลง ตัวแปรที่ทันตแพทย์จัดฟันต้องระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งได้แก่ การเอียงตัว ของฟันหน้าบนในแนวแก้ม-ลิ้นและความสัมพันธ์ของขากรรไกรในแนวดิ่ง

Mahidol University

Address: NAKHON PATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Suwannee Luppanapornlarp

Role: Thesis Advisors

Created: 2006

Modified: 2020-11-03

Issued: 2010-06-06

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

ISBN: 9740478999

CallNumber: TH A588p 2006

eng

DegreeName: Master of Science

Level: Master's Degree

Descipline: Orthodontics

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4837970.pdf	1.08 MB	53	2026-05-26 18:16:01

ใช้เวลา

0.263692 วินาที