Evaluation of Cathepsin B levels in GCF during tooth movement in orthodontic patients

การประเมินระดับคาเทปซิน บี ในน้ำร่องเหงือก ขณะเคลื่อนฟันในผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาทางทันตกรรมจัดฟัน

Name: Pongstorn Putongkam

MeSH: Cathepsin B

MeSH: Gingival Crevicular Fluid

MeSH: Orthodontics

MeSH: Tooth Movement

Abstract: The purposes of this study were to investigate the expression level of Cathepsin B in GCF during orthodontic tooth movement, and to compare the difference of expression levels of this enzyme generated by different magnitudes of orthodontic forces. Twenty maxillary canines from ten orthodontic patients (two males, mean age 20.88 ± 1.24 years and eight females, mean age 20.17 ± 1.58 years) were retracted by continuous forces of 50 g. and 150 g., while one of the mandibular canines, either side, was used as a control. All participants had to maintain their oral hygiene in good status during 2 months of the experimental period. The GCF was collected from the distal site of each tooth. The absorbed fluid volume and total protein volumes were then measured. The Cathepsin B levels from GCF were determined by Western blot analysis. Enzyme activity assay was performed by using Z-Arg-Arg-AMC as substrate. Accordingly, the Visual Analog Scale (VAS) representing patients’ pain was recorded and analyzed. The distance derived from each experimental tooth movement was measured from each study model at before and 2 months after activation. The results show that the mean GCF volumes were increased mostly at 24 hours in all groups, but significant differences were not detected. Mean total protein concentrations of all samples showed no significant differences when compared between groups. Western blot analysis of the collected GCF samples confirmed that there was Cathepsin B in detectable level. For the 50 g. continuous force, Cathepsin B activity showed a significant increase at 24 hours compared with before activation (p<0.05). For 150 g. continuous force, Cathepsin B activity showed the delay increasing at 1 week with no significant difference. However, the 50 g. force tended to produce more distance of tooth movement compared with 150 g. The mean VAS scores represented patients’ pain from 150 g. force seemed to be higher than 50 g. at 24 hours but a significant difference was not found. In conclusion, Cathepsin B can be used as a marker in orthodontic tooth movement. The very light continuous orthodontic force could produce the significant increase of this enzyme activity and give enough effectiveness to produce tooth movement similar to the higher force.

Abstract: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินระดับคาเทปซิน บี ที่หลั่งออกมาในน้ำร่องเหงือก ขณะเคลื่อนฟัน และเปรียบเทียบความแตกต่างของระดับเอนไซม์ที่หลั่งออกมานี้เมื่อมีการกระตุ้น ด้วยแรงทางทันตกรรมจัดฟันขนาดต่างกัน ฟันเขี้ยวบนซ้ายและขวาจำนวน 20 ซี่จากอาสาสมัครจำนวน 10 คน (ชาย 2 คน, อายุเฉลี่ย 20.88±1.24 ปี และหญิง 8 คน อายุเฉลี่ย 20.17±1.58 ปี) ถูกดึงด้วยแรงทางด้านไกลกลางอย่างต่อเนื่องขนาด 50 และ 150 กรัมโดยการสุ่ม ส่วนฟันเขี้ยวล่างซ้ายหรือขวาจะถูกเลือกเป็นกลุ่มควบคุม อาสาสมัครทุกคนจะต้องสามารถรักษาสุขภาพภายในช่องปากให้อยู่ในสภาวะที่ดี ตลอดการศึกษาครั้งนี้ เก็บน้ำร่องเหงือกด้านไกลกลางของฟันทดลองมาวิเคราะห์หาปริมาตร หาความเข้มข้นของโปรตีนที่มีอยู่ทั้งหมด ทำการตรวจหาคาเทปซิน บี ด้วยวิธีเวสเทิร์น บลอท และทำการวิเคราะห์ ความสามารถในการทำงานของเอนไซม์โดยการใช้ Z-Arg-Arg-AMC เป็นซับเสตรท ทำการบันทึกและวิเคราะห์ระดับความเจ็บปวดจากการเคลื่อนฟันของอาสาสมัครทุกคนด้วย วิชวล อานาล็ก สเกล วัดระยะทางที่ฟันเคลื่อนที่จากแบบจำลองฟันก่อนและหลังการกระตุ้นด้วยแรงทางทันตกรรมจัดฟัน ผลการศึกษาพบว่า ปริมาตรเฉลี่ยของน้ำร่องเหงือกของทุกกลุ่มมีการเพิ่มขึ้นอย่างมาก ณ 24 ชั่วโมง แต่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ ไม่พบความแตกต่างของความเข้มข้นเฉลี่ยของโปรตีนทั้งหมดในน้ำร่องเหงือกเมื่อมีการเปรียบเทียบระหว่างกลุ่ม ผลการทำเวสเทิร์น บลอท ยืนยันว่าน้ำร่องเหงือกที่เก็บมานั้นมีคาเทปซิน บี ในปริมาณที่ตรวจพบได้ กลุ่มฟันเขี้ยวที่ได้รับแรง 50 กรัมมีระดับ activity ของคาเทปซิน บี เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ณ เวลา 24 ชั่วโมง เมื่อเปรียบเทียบกับก่อนให้แรง (p<0.05) กลุ่มฟันเขี้ยวที่ได้รับแรง 150 กรัม พบว่าระดับความสามารถในการทำงานของคาเทปซิน บี มีการเพิ่มขึ้นช้ากว่า คือเพิ่มขึ้นสูงสุด ณ เวลา 1 สัปดาห์ แต่ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเปรียบเทียบกับก่อนให้แรง อย่างไรก็ตามพบว่าแรง 50 กรัมมีแนวโน้มที่จะเคลื่อนฟันได้มากกว่า 150 กรัม นอกจากนี้ พบว่าแรง 150 กรัม มีแนวโน้มที่จะสร้างความรู้สึกเจ็บปวดได้มากกว่า แต่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อเปรียบเทียบกับแรง 50 กรัม การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าคาเทปซิน บี ใช้เป็นตัวบ่งชี้ในการเคลื่อนฟันได้ และแรงทางทันตกรรมจัดฟันที่ต่อเนื่องและมีขนาดต่ำ สามารถทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของเอนไซม์ activity ตลอดจนให้ผลการเคลื่อนฟันได้ในระดับที่ไม่แตกต่างกับการเคลื่อนฟันด้วยแรงที่มากกว่า

Mahidol University

Address: NAKHON PATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Suwannee Luppanapornlarp

Role: Thesis Advisors

Created: 2006

Modified: 2553-06-15

Issued: 2010-06-03

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

ISBN: 9740472141

CallNumber: TH P796e 2006

eng

DegreeName: Master of Science

Level: Master's Degree

Descipline: Orthodontics

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4736029.pdf	2.06 MB	25	2026-05-26 18:16:01

ใช้เวลา

0.409876 วินาที