The effect of immediately postpartum parents-infant interaction promoting program on maternal-infant and paternal-infant attachment of cesarean mothers

ผลของโปรแกรมการส่งเสริมปฎิสัมพันธ์ระหว่างบิดามารดาและทารกทันทีหลังคลอดต่อความรักใคร่ผูกพันระหว่างบิดามารดาและทารกในมารดาที่ได้รับการผ่าตัดเอาทารกออกทางหน้าท้อง

Name: Shuleeporn Vajiratanakorn

MeSH: Maternal-Infant Attachent

MeSH: Paternal-Infant Attachment

Abstract: The purpose of this study was to determine the effect of an immediate postpartum parent-infant interaction promotion program on maternal-infant and paternal-infant attachment in families with Cesarean mothers. The samples were 60 pregnant women who were admitted for Cesarean Section at Ramathibodi Hospital, their husbands and healthy infants. The period of this study was between June and September 2004. The samples of this study were purposively selected and were randomly divided into control and experimental groups. Firstly, 30 triads in the control group received the usual nursing care from the staff nurses, and 30 triads in the experimental group received the immediate postpartum parent-infant interaction promotion program from the researcher. The results of this study showed that the paternal-infant attachment mean score of the fathers who received the immediate postpartum parent-infant interaction promotion program was statistically significantly higher than those who did not (p<.05). In contrast, the maternal-infant attachment mean score of the Cesarean mothers who received the immediate postpartum parent-infant interaction promotion program was not statistically significantly higher than those who did not. From the results of this study, the immediate postpartum parent-infant interaction promotion program should be provided by the nursing service in order to promote parent-infant attachment and to develop the quality of nursing service, especially for fathers.

Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมปฏิสัมพันธ์ระระหว่างบิดา มารดาและทารกทันทีหลังคลอด ต่อความรักใคร่ผูกพันระหว่างบิดามารดาและทารกในมารดาที่ได้ รับการผ่าตัดเอาทารกออกทางหน้าท้อง กลุ่มตัวอย่างคือมารดาที่ได้รับการผ่าตัดเอาทารกออกทาง หน้าท้อง สามีและบุตร ซึ่งเข้ารับการผ่าตัดที่แผนกสูติกรรม โรงพยาบาลรามาธิบดี ระหว่างเดือน มิถุนายน 2547 ถึงเดือนกันยายน 2547 จำนวน 60 ราย ผู้วิจัยแบ่งกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มออก เป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง โดยการจัดให้ผู้ร่วมวิจัย 30 รายแรกเป็นกลุ่มควบคุม และให้ผู้ ร่วมวิจัย 30 รายหลังเป็นกลุ่มทดลอง กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติและกลุ่มทดลองได้รับ โปรแกรมการส่งเสริมปฏิสัมพันธ์ระหว่างบิดามารดาและทารกทันทีหลังคลอด ผลการวิจัยพบว่า คะแนนความรักใคร่ผูกพันระหว่างบิดาและทารกในกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่ม ควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05) แต่คะแนนความรักใคร่ผูกพันระหว่างมารดาและทารก ในกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ผลจากการวิจัยนี้เสนอแนะว่า โปรแกรมการส่งเสริมปฏิสัมพันธ์ระหว่างบิดามารดาและทารกทันทีหลังคลอดสามารถนำมาใช้เพื่อ ส่งเสริมความรักใคร่ผูกพันระหว่างบิดามารดาและทารกโดยเฉพาะในกลุ่มบิดาเพื่อเป็นการพัฒนา คุณภาพทางการพยาบาลต่อไป

Mahidol University

Address: NAKHON PATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Srisamorn Phumonsakul

Role: Thesis Advisors

Created: 2004

Modified: 2553-05-11

Issued: 2010-03-03

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

ISBN: 9740455247

CallNumber: TH S562e 2004

eng

DegreeName: Master of Nursing Science

Level: Master's Degree

Descipline: Maternity and Newborn Nursing

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4536567.pdf	3.2 MB	138	2021-01-12 11:06:11

ใช้เวลา

0.415793 วินาที