Development of novel biomedical materials for 3DP machine based on natural polymers

การพัฒนาวัสดุทางการแพทย์ชนิดใหม่สำหรับเครื่องพิมพ์สามมิติ จากพอลิเมอร์ธรรมชาติ

Name: Passakorn Tesavibul

MeSH: Mechanics

MeSH: Biomechanics

Abstract: Three Dimensional Printing or 3DP, a rapid prototyping technique that produces 3D physical models from computational 3D images, is used to fabricate an implant model from individual medical images from a patient. However, general rapid prototyping materials cannot be implanted directly into the body. Thus, a Rapid Prototyping model is normally used to generate a set of moulds to cast the implant, usually made from bone cement or polymethyl methacrylate (PMMA), leading to the extra cost of silicone mould material and the risk of model damage from unnecessary material handling and mould imperfection. This thesis reported the development of suitable material based on a blend of various natural polymers that are biocompatible for processing in a 3DP machine and compared the properties of these materials with the original 3DP material. It was observed that the most suitable formulation consisted 40% starch, 40% dextrin and 20% gelatin. When compared to the original 3DP material which is a plaster based material, the experimental material has higher shrinkage but lower density and mechanical properties than the original sample, for both drying and non-drying samples.

Abstract: เครื่องพิมพ์สามมิติเป็นเครื่องสร้างต้นแบบรวดเร็วที่สามารถสร้างแบบจำลองสามมิติจาก ภาพสามมิติในคอมพิวเตอร์ ซึ่งได้ถูกใช้ในการสร้างแบบจำลองวัสดุฝังในโดยใช้ภาพถ่ายทางการ แพทย์ของผู้ป่วยโดยตรง อย่างไรก็ตาม วัสดุที่ใช้ทำแบบจำลองโดยทั่วไปไม่สามารถนำไปใช้ใน ร่างกายได้โดยตรง จึงต้องนำไปสร้างแม่พิมพ์เพื่อใช้ในการหล่อวัสดุฝังในซึ่งทำจากซีเมนต์กระดูก หรือพอลิเมทิล เมทาคริเลต ทำให้ต้องเสียค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นจากการทำแม่พิมพ์ และเกิดความเสี่ยงที่ แบบจำลองจะเสียหายจากการเคลื่อนย้ายหรือความไม่สมบูรณ์ของแม่พิมพ์ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ กล่าวถึงการพัฒนาส่วนผสมจากพอลิเมอร์ธรรมชาติ ที่มีความเข้ากันได้ ทางชีวภาพ เพื่อให้เหมาะสมที่จะใช้กับเครื่องพิมพ์สามมิติ ซึ่งพบว่าสัดส่วนที่เหมาะสมจะ ประกอบไปด้วย แป้ง ร้อยละ40 เด็กซ์ทริน ร้อยละ40 และเจลาติน ร้อยละ20 เมื่อนำมาเปรียบ เทียบกับวัสดุเดิมที่เป็นวัสดุประเภท พลาสเตอร์แล้ว พบว่าวัสดุใหม่มีการหดตัวมากกว่า แต่มีความ หนาแน่น และสมบัติทางกลน้อยกว่าวัสดุเดิม ทั้งในแบบที่ผ่านการอบแล้ว และยังไม่ได้อบ

Mahidol University

Address: NAKHON PATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Jintamai Suwanprateeb

Role: Thesis Advisors

Created: 2004

Modified: 2553-03-20

Issued: 2010-02-19

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

ISBN: 9740453619

CallNumber: TH P285d 2004

eng

DegreeName: Master of Engineering

Level: Master's Degree

Descipline: Biomedical Engineering

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4436901.pdf	764.4 KB	150	2025-08-04 22:22:35

ใช้เวลา

0.285183 วินาที