Comparison study of physical performance between faller and non-faller in Thai elders

การเปรียบเทียบสมรรถภาพทางกายในผู้สูงอายุไทยที่มีและไม่มีประวัติการล้ม

Name: Punpissa Sangpring

MeSH: Accidental Falls

LCSH: Aged -- Thailand

Abstract: Falls are common problems and common causes of morbidity and mortality among elderly persons. Injurious falls result in fractures, joint dislocations, head injuries, severe lacerations, and other serious soft tissue injuries. A fall leads to a fear of falling, functional deterioration, limitation in mobility, loss of confidence and independence, as well as an increase in health care costs. There are many physiological and physical performance changes in elderly which increase a risk of falls. It is of importance to explore the differences of physical performance between fallers and non-fallers in Thai elders. Thirty-four women and six men, all healthy elderly voluntarily participated in the study. The mean age of the subjects was 67.10 + 5.09 years. There were twenty subjects in each group. Physical performance tests were 1) strength (Timed 5-chair stand and Timed 5-step test); 2) endurance (6 Minute-walk test); 3) balance (Functional Reach, Tinetti Balance scale, and Timed standing with 3 foot position); 4) flexibility (Timed floor transfer and Chair sit and reach); and 5) functional ability (Modified Physical Performance Test, Tinetti Gait scale, and Timed up and go test). The sequence of tests was randomized for each subject. When compared between the two groups, no significant differences in age, gender, weight, and height were found. There was also no significant difference in Timed-5 step test, Functional Reach, Tinetti balance and Gait scale, Timed standing with 3 foot position, and Modified Physical Performance Test between fallers and non-fallers. However, Timed-5 chair stand, Timed floor transfer, and Timed up and go test in non-fallers was significantly lower than those of fallers (9.88+1.29 vs. 8.02+0.88s., 5.33+1.33 vs. 4.25+0.94 ., and 6.66+0.83 vs. 5.99+0.75s., respectively). Six minute-walk test, and Chair sit and reach in non-fallers was significantly higher than those of fallers (424.48+36.16 vs. 495.94+52.91m. and -1.77+6.27 vs. 3.38+5.76 inch., respectively). The results of this study showed that strength, endurance, flexibility and some of the functional ability were significantly different between fallers and non-fallers. These factors might be predisposing factors for falling in Thai elders and imply that balance might not be the only major factor related to falls in the Thai population. However, the result of balance performance might be due to the tests in this study may not have enough sensitivity and specificity to discriminate fall. Therefore, it is important to extensively study about balance by using more specific and more sensitive tools to discriminate fall in any further study.

Abstract: การหกล้มเป็นปัญหาที่พบได้มากในผู้สูงอายุ ซึ่งส่งผลกระทบต่อสมรรถภาพทางกายและเป็น ปัจจัยเสี่ยงต่อการล้ม จุดประสงค์ของการศึกษานี้เพื่อเปรียบเทียบสมรรถภาพทางกายในผู้สูงอายุไทยที่มี และไม่มีประวัติการล้ม ประชากรผู้สูงอายุที่เข้าร่วมการศึกษาเป็นผู้มีสุขภาพดี เพศหญิง 34 คน, เพศชาย 6 คน อายุเฉลี่ย 67.10 + 5.09 ปี แบ่งเป็นกลุ่มล้ม 20 คน กลุ่มไม่ล้ม 20 คน ทำการวัดสมรรถภาพทางกายใน 5 ปัจจัยหลักคือ 1) ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ (Timed 5-chair stand และ Timed 5-step test); 2) ความทนทานของระบบหัวใจและหลอดเลือด (6 Minute-walk test); 3) ความสามารถในการทรงตัว (Functional Reach, Tinetti Balance scale, และ Timed standing with 3 foot position); 4) ความ ยืดหยุ่นของร่างกาย (Timed floor transfer และ Chair sit and reach); และ 5) ความสามารถในการ ทำกิจกรรม (Physical Performance Test, Tinetti Gait scale, และ Timed up and go test) ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในการทดสอบ Timed-5 step test, Functional Reach, Tinetti balance and Gait scale, Timed standing with 3 foot position และ Physical Performance Test ระหว่างกลุ่มล้มและไม่ล้ม ส่วนการทดสอบ Timed-5 chair stand, Timed floor transfer และ Timed up and go test ในกลุ่มล้มมีค่ามากกว่ากลุ่มไม่ล้มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (9.88+1.29 vs. 8.02+0.88 วินาที), (5.33+1.33 vs. 4.25+0.94 วินาที ), และ (6.66+0.83 vs. 5.99+ 0.75 วินาที) และการทดสอบ 6-minute walk test และ Chair sit and reach ในกลุ่มล้มมีค่าน้อยกว่า กลุ่มไม่ล้มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (424.48+36.16 vs. 495.94+52.91 เมตร) และ (-1.77+6.27 vs. 3.38+5.76 นิ้ว) ตามลำดับ ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า ปัจจัยหลักที่เสี่ยงต่อการล้มในผู้สูงอายุไทยอาจจะมาจากความแข็ง แรงของร่างกาย, ความทนทานของระบบหัวใจและหลอดเลือด, ความยืดหยุ่นของร่างกาย และความ สามารถในการทำกิจกรรมต่างๆ ที่ลดลง และผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าความสามารถในการทรงตัวอาจ ไม่ใช่ปัจจัยหลักปัจจัยเดียวที่เสี่ยงต่อการล้มในผู้สูงอายุไทย

Mahidol University

Address: NAKHON PATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Monthaporn Suteerawattananon

Role: Thesis Advisors

Created: 2004

Modified: 2553-03-22

Issued: 2010-02-12

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

ISBN: 9740449522

CallNumber: TH P984cs 2004

eng

DegreeName: Master of Science

Level: Master's Degree

Descipline: Physiotherapy

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4436253.pdf	1.55 MB	164	2026-05-26 18:16:01

ใช้เวลา

0.420702 วินาที