Enforcement performance of the Food Act B.E.2522 of district officers in region 7

การปฏิบัติงานตามพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 ของพนักงานเจ้าหน้าที่ระดับอำเภอเขต 7

Name: Pisamai Wongsanga

MeSH: Law Enforcement

MeSH: Legislation, Drug

MeSH: Task Performance and Analysis

Abstract: At present, the prevalence of enteric infections related to food consumption is rising and low quality food has become an important public health problem. The government has implemented the Food Act B.E.2522 for consumer protection. District and sub-districts’ public health officers and pharmacists in community hospital are authorized people to function as officers according to the act. This research aimed to evaluate enforcement performance of the Food Act B.E. 2522 of district officers in region 7.The objectives were to evaluate the performance of district officers, assess level of knowledge, perception, motivation, support from the Ministry of Public Health and determine its associations with enforcement performance of the Food Act B.E. 2522 of district officers in region 7.The design was a descriptive study and consisted of 184 district officers in region 7.The data were collected by using questionnaires and in-depth-interview. Questionnaires were sent by mail from 15 March – 15 June 2003.The response rate was 81.5%. Results showed that district officers in region 7 were male (64.7%) with an average age of 39.1 years, and married (64.0 %). Most of them received bachelor degree (76.3%). And more than half (52.0%) had working experience from 1-4 years. 60% of them were public health officers (60%). The rest were pharmacists. Experience in working in enforcement of performance of food act B.E 2522 was from 1-4 years (53.3%). District officers in region 7 had overall enforcement performance, knowledge, perception, motivation and supervision at the moderate level of 74.0%, 54.7%, 90.7%, 70.0%, and 39.3% respectively. Overall resources for the operation were in need of improvement (86.7%). The overall motivating factors and support from the Ministry of Public Health had a significant positive association with enforcement performance of the Food Act B.E. 2522 of district officers in region 7 (p<0.05). The overall knowledge and perception had no association with the enforcement performance. The significant variables of causal relationship were the achievement, work itself, method of law enforcement, recognition, and personnel, which could explain variation of enforcement performance of the food act B.E. 2522 of district officers in region 7 at 24.3% (R2=0.243). From the results of this study it was suggested that officers should receive training twice a year. The Provincial Chief Medical Officer should consider the career advancement of officers based on their enforcement performance. A provincial level workshop should be organized for competent district level officers to exchange their knowledge and experiences.

Abstract: ปัจจุบันปัญหาโรคระบบทางเดินอาหารซึ่งมีความเกี่ยวพันกับอาหารที่บริโภคนับวันจะเพิ่มสูงขึ้น และปัญหาการไม่ได้ คุณภาพมาตรฐานของอาหารกลายเป็นปัญหาสำคัญทางด้านสาธารณสุข มาตรการทางกฎหมายที่รัฐใช้เพื่อเป็นกลไกคุ้มครองความ ปลอดภัยในการบริโภคอาหารของประชาชนคือพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522โดยมีสาธารณสุขอำเภอ/กิ่งอำเภอ เภสัชกรโรงพยาบาล ชุมชนเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ มีอำนาจหน้าที่ปฏิบัติงานตามพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522การวิจัยครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อ ประเมินการปฏิบัติงานตามพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 ของพนักงานเจ้าหน้าที่ระดับอำเภอเขต 7 โดยวัดระดับความรู้ การรับรู้ ปัจจัยจูงใจ ปัจจัยสนับสนุน ตลอดจนหาความสัมพันธ์ระหว่าง ความรู้ การรับรู้ ปัจจัยจูงใจ ปัจจัยสนับสนุนกับการปฏิบัติงานตาม พระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 ของพนักงานเจ้าหน้าที่ระดับอำเภอ เขต 7 การศึกษาครั้งนี้ เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา กลุ่มตัวอย่าง เป็นสาธารณสุขอำเภอ/กิ่งอำเภอ เภสัชกรโรงพยาบาลชุมชน จำนวน 184 ราย ใช้แบบสอบถามตอบกลับทางไปรษณีย์และการสัมภาษณ์ เชิงลึก ในช่วงเวลาตั้งแต่วันที่ 15 มีนาคม-15 มิถุนายน 2546 ได้แบบสอบถามคืนกลับจำนวน 150 คน คิดเป็นร้อยละ 81.5 ผลการวิจัย พบว่า พนักงานเจ้าหน้าที่ระดับอำเภอเขต 7 เป็นเพศชายร้อยละ 64.7 อายุเฉลี่ย 39.1 ปี สถานภาพคู่ร้อยละ 64.0 การ ศึกษาระดับปริญญาตรี ร้อยละ 76.3 มีประสบการณ์ในการทำงานคุ้มครองผู้บริโภค 1-4 ปี ร้อยละ 52.0 ปฏิบัติงานในตำแหน่งสาธารณ สุขอำเภอร้อยละ 60.0 เภสัชกรร้อยละ 40.0 ระยะเวลาปฏิบัติงานคุ้มครองผู้บริโภค 1-4 ปี ร้อยละ 53.3 เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ระดับ อำเภอเขต 7 มีผลการปฏิบัติงานโดยรวมอยู่ระดับปานกลางร้อยละ 74.0 ความรู้โดยรวมร้อยละ 54.7 การรับรู้ ปัจจัยจูงใจ การนิเทศงาน โดยรวมอยู่ในระดับปานกลางร้อยละ 90.7,70.0และ 39.3 ตามลำดับ ทรัพยากรสนับสนุนโดยรวมพบว่าอยู่ในระดับต้องปรับปรุง ร้อย ละ 86.7 ปัจจัยจูงใจโดยรวม ปัจจัยสนับสนุนจากองค์การมีความสัมพันธ์ทางบวกกับการปฏิบัติงานตามพระราชบัญญัติอาหารพ.ศ. 2522 (p<0.05) ความรู้ การรับรู้โดยรวมไม่มีความสัมพันธ์กับการปฏิบัติงาน ตัวแปรสำคัญที่มีความสัมพันธ์เชิงเหตุผลกับการปฏิบัติ งานได้แก่ ปัจจัยจูงใจด้านความสำเร็จของงาน ลักษณะของงานและการยกย่องนับถือ ความรู้เกี่ยวกับวิธีการบังคับทางกฎหมาย ทรัพยากรสนับสนุนด้านบุคลากรสามารถอธิบายความผันแปรของการปฏิบัติงานได้ร้อยละ 24.3 (R2=0.243) จากผลการวิจัย ควรจัดอบ รมให้ความรู้แก่พนักงานเจ้าหน้าที่ปีละ 2 ครั้ง นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดควรนำผลงานการปฏิบัติงานคุ้มครองผู้บริโภคด้านอาหาร มาประกอบการพิจารณาความดีความชอบเพื่อให้เกิดขวัญกำลังใจในการทำงาน ระดับจังหวัดควรจัดให้มีการประชุมเชิงปฏิบัติการเพื่อ แลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์ระหว่างผู้ปฏิบัติ

Mahidol University

Address: NAKHON PATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Nawarat Suwannapong

Role: Thesis Advisors

Created: 2003

Modified: 2553-06-07

Issued: 2010-01-18

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

ISBN: 9740439853

CallNumber: TH P673e 2003

eng

DegreeName: Master of Science

Level: Master's Degree

Descipline: Medical and Public Health Law Administration

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4437576.pdf	2.1 MB	55	2026-05-26 18:16:01

ใช้เวลา

-0.665658 วินาที