The relationships among social support, hope, selected factors and well-being of head injury patients

ความสัมพันธ์ระหว่างการสนับสนุนทางสังคม ความหวัง ปัจจัยบางประการกับความผาสุกของผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะ

Name: Sangnuan Chiewprasit

LCSH: Hope

MeSH: Craniocerebral Trauma

MeSH: Social Support

Abstract: This study is a descriptive correlation study, aiming to investigate relationships among social support, hope, selected factors and well-being of head injury patients. The samples were 90 patients with head injuries who came for a follow-up treatment at neurosurgery clinics of the Out-Patient Department at Chonburi Hospital, Rayong Hospital, and Chachoengsao Hospital. The research instruments were demographic data, Personal Resources, Herth Hope Index, and General Well- Being Questionnaires. Data was collected between January and March 2003. Statistical analysis used were descriptive statistics and Pearson’s Product Moment Correlation Coefficient. The results showed that the majority of samples were males (80%) with age ranging from 15 to 66 years with an average of 29.28 years and most of them were single (61%). More than a half of the samples were unable to work due to health problems (65%), which affected their incomes (54%). Most head injury patients were diagnosed with subdural hematoma (38%). Many patients still needed continuous medical treatment, such as anticonvulsant drugs (38%) and headache relief drugs (30%). The time between the head injury and the interview ranged from 3 to 480 weeks with an average of 44.20 weeks. Moreover, head injury led to 3 major problems, which were headache 55%, communication impairment 36%, and slow response or cognition 36%. Over a half of the samples (67%) had Rancho Los Amigos Level of Cognitive Functioning scale 8. The majority of family caregivers at home were mothers (48%). The results indicated high social support (mean = 136.81, S.D. = 11.32) and hope (mean = 37.16, S.D. = 3.18). It appeared that the well-being of patients was slightly high level (mean = 72.44, S.D. = 13.71). Furthermore, it was found that social support and hope had positive correlation at moderate level with well-being of head injury patients (r = .401, .56, p < .01, respectively). However, age and duration after injury had no relationship to well-being of head injury patients (r = - .039, .049, p > .05, respectively). The implications of the study are that, nurses should realize the importance of positive family relationships, and evaluate patients’ social networks in order to give enough support to patients. Moreover, patients should be encouraged to hope, which influences their well-being.

Abstract: การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการสนับสนุนทางสังคม ความหวัง ปัจจัยบางประการ กับความผาสุกของผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะ ที่มา ติดตามการรักษาที่คลินิกศัลยกรรมประสาท แผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลชลบุรี โรงพยาบาลระยอง และ โรงพยาบาลเมืองฉะเชิงเทรา จำ นวน 90 ราย เก็บข้อมูลระหว่างเดือนมกราคม – มีนาคม พ.ศ. 2546 เป็นข้อมูลที่ได้ จากการสัมภาษณ์ทั้งสิ้น เครือ่งมอืทีใ่ ช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วยแบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลของ ผปู้ ่วยบาดเจ็บศีรษะ แบบวดั การสนับสนุนทางสังคม แบบวัดความหวัง และแบบวัดความผาสุก วิเคราะห์ข้อมูล ด้วยค่าสถิติเชิงพรรณา และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศชาย (80%) มีอายุระหว่าง 15-66 ปี อายุเฉลี่ย 29.28 ปี สถานภาพโสด (61%) และกลุ่มตัวอย่างมากกว่าครึ่งไม่สามารถกลับไปทำ งานได้เนื่องจากปัญหาทาง สุขภาพ (65%) และส่งผลกระทบต่อรายได้ (54%) การวินิจฉัยโรคพบว่ามีภาวะเลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมอง (38%) ตลอดจนผู้ป่วยส่วนใหญ่ยังได้รับการรักษาโดยเฉพาะยากันชัก (38%) และยาบรรเทาอาการปวดศีรษะ (30%) สำ หรับระยะเวลาหลังการบาดเจ็บอยู่ระหว่าง 3 – 480 สัปดาห์ เฉลี่ย 44.20 และผลจากการบาดเจ็บศีรษะส่งผลให้ ผ้ปู ่วยมีปัญหา 3 อนั ดับแรก คือ อาการปวดศรีษะ (55%) ความบกพรอ่งในการสอื่สาร (36 %) และการตอบสนอง หรือการรับรู้ช้า(36 %) และระดับการรู้คิดของผู้ป่วยมากกว่าครึ่งอยู่ในระดับ 8 (67%) โดยผู้ดูแลผู้ป่วยส่วนใหญ่ คือ มารดา (48%) ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีการสนับสนุนทางสังคม และความหวังในระดับสูง (mean = 136.81, S.D.= 11.32; mean = 37.16, S.D. = 3.18 ตามลำ ดับ) ส่วนคะแนนความผาสุกของผู้ป่วยอยู่ใน ระดับค่อนไปทางสูง (mean = 72.44, S.D. = 13.71) โดยทกี่ ารสนับสนุนทางสังคม และความหวงัมคี วามสมัพนั ธ์ ทางบวกในระดับปานกลางกับความผาสุกของผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะ (r = .401, .56, p < .01ตามลำ ดับ) สำ หรับอายุ และระยะเวลาหลังการบาดเจ็บไม่มีความสัมพันธ์กับความผาสุกของผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะ (r = -.037, .049, p >.05 ตามลำ ดับ) ผลการศึกษาเสนอแนะว่าพยาบาลควรตระหนักและส่งเสริมการสร้างสัมพันธภาพที่ดีในครอบครัว และประเมนิ เครือข่ายทางสังคมของผู้ป่วย เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับแรงสนับสนุนทางสังคมที่เพียงพอ รวมทงั้สง่เสรมิ ให้ผู้ป่วยมีความหวัง ซึ่งจะส่งผลต่อความผาสุกของผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะ

Mahidol University

Address: NAKHON PATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Saipin Gasemgitvatana

Role: Thesis Advisors

Created: 2003

Modified: 2553-02-08

Issued: 2009-12-08

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

ISBN: 9740434355

CallNumber: TH S225r 2003

eng

DegreeName: Master of Nursing Science

Level: Master's Degree

Descipline: Adult Nursing

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4437019.pdf	1.32 MB	232	2024-12-17 09:03:17

ใช้เวลา

0.273407 วินาที