A comparison of classifier usage among three generations in Thai dialect of Ubon Ratchathani

การเปรียบเทียบการใช้คำลักษณะนามของคนสามระดับอายุในภาษาไทยอีสานสำเนียงอุบลราชธานี

Name: Sirisuda Thongchalerm

LCSH: Thai language -- Dialects -- Thailand -- Ubon Ratchathani

LCSH: Historical linguistics

LCSH: Language and languages -- Classification

LCSH: Structural linguistics

Abstract: The purpose of this investigation was to study the variations of classifier usage in the Thai sub-dialect of Ubon Rachathani among three generations. It was found that there are 88 classifiers used in the Ubon Ratchathani subdialects. Componential Analysis theory was used to analyze the classifiers; it revealed that the use of classifiers can reflect the perception of the speaker toward objects. There are four major causes for the variation regarding the use of classifiers: (i) the semantic components of the nouns used with classifiers share some features in common; (ii) the influence of Central Thai classifiers on the use of UB classifiers; (iii) speakers have different perception towards the objects; (iv) new classifiers are created including the uses of repeater and general classifiers. The comparison of classifiers used in Rachathani, Nakhorn Rachasima, Khon Kaen and Lao shows there are 20 classifiers that speakers in all four regions use with the same nouns. The results of the study do not support the hypothesis and results from other studies because the number of specific classifiers used by a middle-age speaker is higher when compared to other generations. The study reveals that the variations in the language used in each area are caused by internal factors such as the speakers themselves and external factors such as the dialect spoken in nearby dialects

Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการแปรการใช้คำลักษณนามสามช่วงอายุคนในภาษาไทยถิ่นอุบลราชธานี พบว่า มีการใช้คำลักษณนาม 88 คำ จากการวิเคราะห์อรรถลักษณ์ของคำนามที่ใช้กับคำลักษณนาม ผลการวิเคราะห์พบว่า การใช้คำลักษณนามสามารถสะท้อนโลกทัศน์ของผู้พูดที่มีต่อวัตถุการแปรการใช้คำลักษณนามมีสองประเภทคือผู้พูดใช้ลักษณนามสองและสามประเภทกับคำนามคำเดียว การแปรการใช้คำลักษณนามมีสาเหตุมากจาก ลักษณนามสองคำสามารถใช้กับคำนามที่มีอรรถลักษณ์บางประการร่วมกัน, อิทธิผลการใช้คำลักษณนามของภาษากลาง, ผู้พูดมีโลกทัศน์ต่อวัตถุต่างกัน และการคิดคำลักษณนามขึ้นใหม่ รวมทั้งมีการใช้ลักษณนามซ้ำคำและลักษณนามทั่วไปเป็นจำนวนมาก การเปรียบเทียบการใช้ลักษณนามในภาษาถิ่นจังหวัดอุบลราชธานีกับจังหวัดนครราชสีมา, ขอนแก่น และภาษาลาวพบว่ามีการใช้คำลักษณนามกับคำนามเหมือนกัน 20 คำ การศึกษาแย้งกันสมมติฐานและการศึกษาอื่นเนื่องจากพบว่าผู้พูดวัยกลางคนมีการใช้คำลักษณนามเพราะมากกว่าวัยเด็กและวัยผู้ใหญ่ การศึกษาแสดงให้ให้ว่าการแปรการใช้ภาษาในท้องถิ่นหนึ่งขึ้นอยู่กับทั้งปัจจัยภายในเช่น ตัวผู้พูดภาษาเองและปัจจัยภายนอกเช่นอิทธิผลของภาษาที่พูดบริเวณใกล้เคียง

Mahidol University

Address: NAKHON PATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Somsonge Burusphat

Role: Thesis Advisors

Created: 2008

Modified: 2021-01-24

Issued: 2009-11-25

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

CallNumber: TH S619c 2008

eng

Spatial: Ubon Ratchathani

DegreeName: Master of Arts

Level: Master's Degree

Descipline: Linguistics

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4636034.pdf	1.16 MB	423	2026-05-26 18:16:01

ใช้เวลา

0.426046 วินาที