Self-purification capacity of the Rangtubtap canal, Samutsongkram province

ความสามารถในการฟอกตัวเองของน้ำในคลองรางทับแถบ จังหวัดสมุทรสงคราม

Name: Penrug Phangsombut

LCSH: Water -- Purification

ThaSH: Water quality -- Thailand -- Sumutsongkram

Abstract: The objectives of the study was to examine the self-purification capacity of the Rangtubtap Canal through і) calibrating recovery coefficient (k) of parameter obtained in field and laboratory conditions; іі) validating field recovery coefficient and ііі) developing a relative equation between field and laboratory conditions. The study was carried out during the stagnant water period of the Rangtubtap Canal in November 2004. The water temperature, pH, salinity, conductivity, dissolved oxygen (DO), biochemical oxygen demand (BOD5) were collected everyday, except total coliform bacteria (TCB) were collected every other day. The k values of DO and BOD5 are determined using a first order differential equation of Streeter and Phelps by Least Square Method. For TCB, a first order differential equation of Chick is used for k determination. Water qualities of the Rangtubtap Canal during the study period were in the class 4 of the surface water quality standard of Thailand. It was found that the retention times of DO, BOD5 and TCB were in linear relation in both field and laboratory conditions. The k values of each parameter under field conditions varied in the range from 0.003 - 0.010, 0.073 - 0.137 and 0.327 - 0.374 per day for DO, BOD5 and TCB, respectively. Under laboratory condition, the k values were from 0.006 - 0.021, 0.058 - 0.071 and 0.313 - 0.384 per day for DO, BOD5 and TCB, respectively. Thus the self-purification capacity of the water sample under laboratory conditions was higher than that under field conditions. When using k of DO, BOD5 and TCB obtained from field conditions to predict these three parameters, the error values varied from 7.51 - 32.80 %, 29.60 - 72.90 % and 77.84 - 80.74 % for DO, BOD5 and TCB, respectively. The values of DO, BOD5 and TCB under field and laboratory conditions are positively correlated with R = 0.760, P < 0.01; R = 0.847, P < 0.01 and R = 0.993, P < 0.01, respectively. For the k values of DO and TCB are positively correlated with R = 0.815, P < 0.05 and R = 0.680, P < 0.05, respectively. However, the k value of BOD5 is positively correlate but is not significantly different with R = 0.305, P = 0.555. From the results of the study, the k values of DO, BOD5 and TCB in the Rangtubtap Canal can be applied for determining self-purification capacity in monitoring programs and water quality surveillance for the rivers in Thailand.

Abstract: การศึกษาความสามารถในการฟอกตัวเองของน้ำในคลองรางทับแถบ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) การศึกษาหาค่าสัมประสิทธิ์การฟื้นตัวของแต่ละ พารามิเตอร์ภายใต้สภาวะภาคสนามและห้องปฏิบัติการ 2) การทดสอบค่าสัมประสิทธิ์การฟื้นตัวของสภาวะภาคสนาม และ 3) ศึกษาสมการความสัมพันธ์ระหว่างการศึกษาภายใต้สภาวะภาคสนาม และห้องปฏิบัติการ โดยทำการเก็บตัวอย่างน้ำในคลองรางทับแถบขณะน้ำนิ่งช่วงเดือนพฤศจิกายน 2547 ทุก ๆ วันเพื่อวิเคราะห์ อุณหภูมิของน้ำ ค่าความเป็นกรด-ด่าง ความเค็มของน้ำ การนำไฟฟ้า ออกซิเจนที่ละลายในน้ำ และบีโอดี ส่วนปริมาณโคลิฟอร์ม แบคทีเรียจะวิเคราะห์ทุกๆ 2 วัน การวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์การฟื้นตัวของปริมาณออกซิเจนที่ละลายในน้ำและบีโอดีใช้สมการ ปฏิกิริยาอันดับที่ 1 ของ Streeter and Phelps ด้วยวิธี Least Square Method ส่วนค่าสัมประสิทธิ์การฟื้นตัวของโคลิฟอร์มแบคทีเรียทำการวิเคราะห์โดยใช้สมการปฏิกิริยาอันดับที่ 1 ของ Chick ด้วยวิธีการเดียวกัน ผลการศึกษาพบว่าคุณภาพน้ำในช่วงที่ทำการศึกษาของคลองรางทับแถบอยู่ในเกณฑ์คุณภาพน้ำผิวดินในแหล่งน้ำประเภทที่ 4 และความสัมพันธ์ระหว่างช่วงเวลาที่กักเก็บน้ำกับค่าพารามิเตอร์ต่างๆ ได้แก่ ปริมาณออกซิเจนที่ละลายในน้ำ บีโอดี และโคลิฟอร์มแบคทีเรีย ทั้งสภาวะภาคสนามและห้องปฏิบัติการเป็นไปในลักษณะเชิงเส้นตรง ส่วนค่าสัมประสิทธิ์การฟื้นตัวของปริมาณออกซิเจนที่ละลายในน้ำ บีโอดี และโคลิฟอร์มแบคทีเรียภายใต้สภาวะภาคสนามอยู่ในช่วง 0.003 - 0.010, 0.073 - 0.137 และ 0.327 - 0.374 ต่อวัน ตามลำดับ สำหรับสภาวะห้องปฏิบัติการ ค่าสัมประสิทธิ์การฟื้นตัวจะอยู่ในช่วง 0.006 - 0.021, 0.058 - 0.071 และ 0.313 - 0.384 ต่อวัน สำหรับปริมาณออกซิเจนที่ละลายในน้ำ บีโอดี และโคลิฟอร์มแบคทีเรีย ตามลำดับ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าความสามารถในการฟื้นตัวของน้ำภายใต้สภาวะห้องปฏิบัติการมีค่าสูงกว่าภายใต้สภาวะภาคสนาม เมื่อใช้ค่าสัมประสิทธิ์การฟื้นตัวของสภาวะภาคสนามในแต่ละพารามิเตอร์ทำนายปริมาณออกซิเจนที่ละลายในน้ำ บีโอดี และโคลิฟอร์มแบคทีเรีย พบว่า ความผิดพลาดจากการทำนายมีค่าอยู่ในช่วง 7.51 - 32.80 %, 29.60 - 72.90 % และ 77.84 - 80.74 % ตามลำดับ. โดยความสัมพันธ์ระหว่างการศึกษาภายใต้สภาวะภาคสนามและห้องปฏิบัติการของค่าออกซิเจนที่ละลายในน้ำ, บีโอดี และโคลิฟอร์มแบคทีเรียเป็นไปในทางบวกอย่างมีนัยสำคัญ (R = 0.760, P < 0.01), (R = 0.847, P < 0.01) และ (R = 0.993, P < 0.01) ตามลำดับ ส่วนค่าสัมประสิทธิ์การฟื้นตัวของออกซิเจนที่ละลายในน้ำและโคลิฟอร์มแบคทีเรีย ความสัมพันธ์ระหว่างสภาวะภาคสนามและห้องปฏิบัติการมีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญ (R = 0.815, P < 0.05 และ R = 0.680, P < 0.05) ตามลำดับ มีเพียงค่าสัมประสิทธิ์การฟื้นตัวของบีโอดีที่มีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างไม่มีนัยสำคัญ (R = 0.305, P = 0.555) จากผลของการศึกษาที่ได้ค่าสัมประสิทธิ์การฟื้นตัวของแต่ละพารามิเตอร์ในคลองรางทับแถบสามารถนำมาประยุกต์ใช้สำหรับการดูแลและตรวจติดตามคุณภาพน้ำของแหล่งน้ำอื่นๆ ในประเทศไทยได้

Mahidol University

Address: NAKHON PATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Raywadee Roachanakanan

Role: Thesis Advisors

Created: 2009-07-24

Modified: 2020-04-19

Issued: 2009-07-24

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

ISBN: 9740459528

CallNumber: TH P417s 2005

eng

Spatial: Samutsongkram

Spatial: Rangtubtap canal

DegreeName: Master of Science

Level: Master's Degree

Descipline: Technology of Environmental Management

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4537638.pdf	1.5 MB	30	2026-05-26 18:16:01

ใช้เวลา

0.426191 วินาที